Söz sana Düzgün Baba!

Pazartesi, 9 Aralık 2013 (12 yıl 10 ay önce)

Devrim Kartalımız Tahsin Yılmaz yoldaşın babasını, Düzgün Babamızı kaybettik. İki gün önce kaybettiğimiz Düzgün Babamız’ın cenazesi, dün (8 Aralık) Torbalı’da defnedildi. Saat 15:00’de Torbalı’daki evinden alınan cenaze, Cemevi’nde yapılan törenden sonra, 15:30’da Torbalı Mezarlığı’nda defnedildi.

İzmir'den Alınteri okurları da törene katılarak, Tahsin yoldaşımızın ailesinin yanında oldu. Törene ayrıca; Alevi Bektaşi Federasyonu ile Torbalı Alevi Bektaşi Derneği de katıldı.

Düzgün Baba, yüreğini devrim ve sosyalizm davasına en doğal, en içten haliyle sunmuş “halk insanlarından” biriydi. Dimdik duruşunda, bu davayı içselleştirmesinin azamati vardı. Kendisi aktif mücadelenin bir öznesi olmasa da, yüreği ve bilinciyle hep onun yanında oldu. Tahsin gibi bir evladın babası olmanın onurunu hiçbir zaman yere düşürmedi. Ailecek devlet terörünün hedefi oldular... O, hayatlarından eksik olmayan bu terörün hedefi olmayı onur belleyerek yaşadı! Türkiye devrim tarihinde bu onuru taşıyan ailelerden birinin parçası olarak yaşadı ve öyle öldü.

Tahsin gibi bir evladın babası olmaktan her zaman gurur duydu; Tahsin’in tüm yoldaşlarını oğlu, kızı olarak bağrına bastı. Evlerine ziyarete giden herbir yoldaşını büyük bir özen ve sevgiyle karşılaması, ağırlaması bundandı. Onun Tahsin’e ve yoldaşlarına olan sevgisini, saygısını; Alzheimer hastalığı bile bilincinden-yüreğinden silemedi... Belki de belleğinden silinmeyen birkaç anlamdan biriydi bu.

Yıllar önce gazetemize yazdığı bir mektupta,

Bir gün gelir ben de herkes gibi ölürüm. Arkamdan gözyaşı dökmeyin. Çünkü bir gün doğar, bir gün ölür insanlar. Sağlığında insana değer vermeli, insanı sevmeli ve saygı göstermeli. Her türlü imkandan yararlanabilmeli insan... Elinden geldiği kadar yaşamalı, en güzelini yaşamalı ve sevdiği insanları da yaşatmalıdır. Yoksa öldükten sonra ona altından-zümrütten mezar taşı yapsan neye yarar?

diyordu Düzgün Baba. Halk diliyle dile gelen bu yalın sözlere bir dünya görüşü, bir dünya özlemi sinmiştir. Sosyalizmdir bu!.. İnsanın insan gibi yaşayacağı bir dünya tasfiri...

Tahsin yoldaşımızın ölümünden sonra yazılan bu sözler, ölüm ve hayatın anlamı konusunda derin bir halk felsefesinin yanısıra, derin bir gelecek tasavvurunun ifadesidir. Bu kavgaya oğul adayan, torunları ve evlatlarıyla sayısız bedeli onurla taşıyan Düzgün Babamızın vasiyet tadındaki bu sözleriyle onu uğurladık.

Söz sana Düzgün Baba, bir gün gelecek insanlar bu dünyada insan gibi yaşayacak. Acısız-zulümsüz ve insana yaraşır koşullarda... Ölümle hayat arasındaki diyaliktik bağı ifade ettiğin o yalın sözlerdeki gibi...