Lübnan, halkların dayanışma ruhu ve zinciri oldu. Bölgesel direnişlerden, bölgelerarası etkileşim ve direnişe, giderek kıtalar arası etkileşime... gözlerimiz işte bu ufukta.
Lübnan halkı, savaşlarla dolu tarihine ve silah üstünlüğüne rağmen İsrail siyonizmine, şu ana kadarki en başarısız savaşını tattırdı. Kara harekatında 11 km. ilerleyebilen İsrail, kimyasal silahlarla desteklediği kesintisiz hava saldırılarıyla da Hizbullah’ın “roket menzili”nden çıkmayı başaramadı.
Emperyalist stratejiler doğrultusunda, başka bir bölgede geliştirilen savaş taktikleri bu bölgede tutmaz. Lübnan'ın, Ortadoğu‘nun diğer ülkelerini kolaylıkla etkileyebilen bir rolü bulunmaktadır. Bu yanılsamalı değerlendirmelerde olduğu gibi sadece dini etnik temelde yayılan bir sarsıntı değildir.
Ortadoğu halklarının direnme geleneği ve ruhu, sömürgeciliğe ve emperyalist işgallere karşı yüzyıllardır pes etmedi. 1950'li - 60'lı yıllar boyunca ABD emperyalizmi ve siyonist İsrail’e karşı yürütülen anti-emperyalist ulusal kurtuluş mücadelelerinin aksi sedası Lübnan semalarında da yankılandı.
Kendisini Marksist-sosyalist diye adlandıran, Filistin Halk Kurtuluş Ordusu da dahil, savaşan ve direnen her politik kesimin Lübnan’da mutlaka askeri kampları, taraftar ve militanları olmuştur. Lübnan, Ortadoğu’nun politik aynası, kalbidir.
Dengelerin sürekli oynadığı ateş hattı Lübnan, emperyalist stratejilere yem edilecek çatışmalar için çok da avantajlı bir ülke değildir. Yaşlı ve ortakuşak eski FKÖ gerilla komutanlarının, tecrübeleriyle Lübnan’daki direnişin başına geçme istekleri, Filistin hükümetince "Biz de saldırı kapsamındayız" denilerek zor zaptedildi.
Ortadoğu’da yapılan gösteriler de başka ülkedekilere benzemez, savaşmaya hazır bir ruh hali vardır. İsrail, operasyonun genişlediğini açıklar açıklamaz Şam’da 2 bin kadın yürüdü, ABD Dışişleri Bakanı Rice’ın sözünü ettiği “Yeni Ortadoğu”yu temsilen siyahlara bürünmüşlerdi ve tabutlar taşıyorlardı. İranlı kadınlar, aynı gün Tahran’da yapılan gösteriye "canlı bomba" kılığında katıldılar. Bütün Ortadoğu ülkelerinden Lübnan’a savaşçı akacağı ilan edildi. Mısır başta olmak üzere, Ortadoğu halkları, işgale sessiz kalan kendi devletlerine de öfke püskürttüler. Endonezya, Hindistan ve Pakistan’da benzer gösteriler yapıldı, yapılmaya devam ediyor.
Bugün Lübnan, halkların dayanışma ruhu ve zinciri oldu. Bölgesel direnişlerden, bölgeler arası etkileşim ve direnişe, giderek kıtalar arası etkileşime açık bir dünyaya doğru gözlerimizi açıyoruz. Açmalıyız da!