Berkin, dün karne günüydü ve herkeste bir heyecan... Bende ise buruk bir sevinç vardı
Berkin,
Dün karne günüydü ve herkeste bir heyecan... Bazılarının gözünde yaş, bazılarında ise kocaman bir gülümseme…. Bende ise buruk bir sevinç vardı. Belki şimdi bu sevince, bu heyecana sen de katılacaktın Berkin; ancak olmadı. Basılmamış, imzalanmamış karnelerde kaldı başarın. Tozlanmış gardırobun en arkalarında asılı duran okul kıyafetine sindi heyecanın ve öyle de uçup gitti.
Dışarıya son çıkışındaki ayakkabılarında kaldı koşuşturmaların ve o olaydan sonra havaya karıştı bunlar.
Yoklama defterinde adının üzerine uzun siyah bir çizgi çekildi, çizginin siyahından okunamadı adın. Siyaha gömüldü öylece... Ve şimdi o çizgiyi kaldıracak olan bizleriz. Senin ve göz göre göre ölenlerin hesabını soracağız. Katilin ve katillerin kim olduklarını hepimiz biliyoruz. İşte biz bu ses olacağız; beraber haykıracağız katillerin adını!..
Unutmadık seni ve yarım kalan soruşturma belgelerine adı gömülenleri, UNUTMAYACAĞIZ!.
Ezgi Deniz Karabudak