İstanbul'da bugün İETT'ye bağlı otobüsler, sabah ve akşam saatlerinde parasızdı.
Fakat, İstanbullu işçi ve emekçilere otobüslere parasız binmenin nasip olduğunu söylemek epey güç. Çünkü işçi ve emekçiler çoğunlukla aylık akbil kullanıyorlar. İstanbul'da ulaşım giderinin altından başka türlü kalkabilmenin pek imkanı yok.
Zaten, aylık akbilleri her ayın 28'i ile bir sonraki ayın 5'i arasında doldurma zorunluğu getirilmişti. Üstüne bir de parasızlık uygulamasını sadece bir hafta önce kamuoyuna duyurdular.
Ama tüm bunlara rağmen bugün otobüse parasız binebilen işçi ve emekçiler olduysa eğer, ellerinde kalan otobüs bileti parası ile çocuklarına en sonunda çikolata alabilecek olmanın sevincini yaşamışlardır büyük ihtimalle.
Eğer, elde edilen ücretin yüzde 25.9'u barınma masrafları tarafından emilmeseydi bu sevinç her gün yaşanabilinirdi.
Türkiye İstatistik Kurumu'nun 2005 Hanehalkı Bütçe Anketi sonuçlarına göre, geçen yılki hanehalkı harcamalarının en büyük kalemi 25.9'luk oranıyla barınma giderleri. İkinci sırayı ise yüzde 24.9’la gıda ve alkolsüz içecekler aldı. Hane halkı harcamalarının üçüncü sırasında ise ulaşım var: Yüzde 12.6. Liste şöyle devam ediyor:
[foto]ok.png[/foto] Ev eşyası - yüzde 6.8
[foto]ok.png[/foto] Giyim ve ayakkabı - yüzde 6.2
[foto]ok.png[/foto] Alkollü içecek, sigara ve tütün - yüzde 4.1
[foto]ok.png[/foto] Otel, lokanta, pastane - yüzde 4.4
[foto]ok.png[/foto] Haberleşme - yüzde 4.3
[foto]ok.png[/foto] Çeşitli mal ve hizmetler - yüzde 4.1
[foto]ok.png[/foto] Kültür ve eğlence - yüzde 2.5
[foto]ok.png[/foto] Sağlık - yüzde 2.2
[foto]ok.png[/foto] Eğitim - yüzde 1.9
Sınıfsal ayrımları sabunlama kurumu olarak TİK'in araştırmaları tabii ki güvenilmezdir. Tüm ülke sanki herkes aynı geliri elde ediyormuş gibi eşitlenmese, sadece işçilerin harcamaları baz alınsa bambaşka bir tablo oluşacaktı. Fakat tablonun bu hali bile (kiraya yüzde 25.9, eğitime 1.9) işçi ve emekçilerin içine itildikleri sefaletin itirafıdır.
Yaşamımıza dair bütün kararlar dışımızda alınıyor. Ve biz bunları değiştirebilecek bir iradeyi ortaya koyamadıkça bütün bastırılmış ihtiyaçlarımız araştırmalarda yanıltıcı rakamlara dönüşüyor.
Umarız bugün arttırdığı otobüs parası ile çocuklarına çikolata alabilmenin sevincini yaşayan işçiler vardır!