Cumartesi, 7 Mart 2015 (11 yıl 1 ay önce)
...Yürüyoruz yürüyoruz kolkola
Saflarımızda ölüp gitmiş arkadaşlarımız
Ve türkümüzde onların kederli 'Ekmek!' çığlıkları
Çünkü bir köle gibi çalıştırıldı onlar
Sanattan, güzellikten, sevgiden yoksun
Biz de bugün hâlâ onların özlemini haykırıyoruz
İş ve ekmek istiyoruz
Ama gül de istiyoruz.
James Oppenheim
8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü'nde işçi kadınlara bir gül soluğu taşımak için dün akşam saat 18:30'da Sementa Tekstil Fabrikası önündeydik.
Katmerli sömürü ve baskı cenderesi altında ezilen kadın işçilere, tarihin hiç eskimeyen bir mesajını kanlarıyla yazıp bırakan New Yorklu dokumacı kadınların sözünü taşımak istedik. Vardiyadan çıkan kadınlara üzerinde "Ruhuma gül, çocuğuma ekmek! / ALINTERİ" yazan güllerimizden uzattık.
Bizi samimi bir tebessüm ve şaşkınlıkla karşılayan kadın işçileri, 8 Mart Pazar günü Yapısanatevi’nde yapacağımız kahvaltıya davet ettik.
Kadın işçilere ayrıca Alınteri gazetesi de ulaştırdık.
Büyük bir keyifle gerçekleşen etkinliğimizden sonra fabrikadan ayrılırken, bir dahaki ziyaretimizi gazetemizi ulaştırmak üzere yapmaya karar verdik.