Çarşamba, 11 Ekim 2006 (20 yıl 2 hafta önce)
David Bacon, objektifi ve kalemini enternasyonalist proletaryaya adamış bir sanatçı. Meksika'dan Bağdat'a, Filipinler'den İspanya'ya dünyanın dört yanında fotoğraf makinesini grevci işçilere, açlara, direnişdeki öğrencilere, çalışma alanlarında işçilere, kadın hakları savunucularına vb. tuttu. Kendisine ufak bir saygı duruşu mahiyetinde dbacon.igc.org sitesinden küçük bir fotoğraf derlemesini ilginize sunuyoruz.
Bir Cumartesi öğleni, objektifi dolduranlar bir aile, bir işçi ailesi, çilek toplama işinde öğle paydosunda...
Objektifin önünde: Abdi Settar Ajid. 31 yıllık sondaj işçiliğinin deneyimi ile diğer işçilerden ayrılıyor.
Nebraska'da bir mezbaha. İşçiler üretimde otomobil yapmak veya dana parçalamak onlar için fark etmiyor...
San Fransisco'da yıldızı bol bir otelin sahne arkasından bir çift el. Başkalarının kirini temizleyen eller yoğun çalışmadan haraplar. Günde 16-17 oda temizlemek zorundalar.
Grevci işçilerle grev kırıcılar arasında polislerden ve şeriflerden bir barikat fotoğrafın sağında. Fotoğrafın solundan, grev cephesinden, grev kırıcılara onurlu bir yaşam için çağrı yapılıyor...
Bir grevci gece nöbetinde, dövizde "DMC Çocuklarımızın Geleceğini Çalıyorsun" yazıyor. DMC ya da Nike "Çocuklarımızın Geleceğini Çalıyorlar".
Sendikalı bir ailede büyüyen Bacon, örgütlülüğün dünyayı değiştirebileceğine 16 yaşında bir lise öğrencisi olduğu dönemden beri inanıyor.
'80'lerin ortalarında sendika aktivistlerinin torunlarına daha iyi koşullar için mücadele etmelerinin fotoğraflarını çekmeye başladı. Giderek büyüyen bir işçi kitlesinin fotoğraflarını çeken Bacon yazma ve fotoğraf kariyerine bu fotoğrafları haftalık dergilere ve gazetelere satarak başladı.
Sendikalar okullardır. İnsanlar örgütlülük içinde dünyanın gerçeklerini öğrenirler ve olmasını istedikleri dünyalarına dair umutlarını büyütürler.
Biz bir ailenin, arkadaşlığın, yoldaşlığın beraber çalışan insanlarıydık ve bu yüzden birlikte hareket ettik, birlikteydik.
Fotoğraflar insanların kendi hayatlarıyla ilgili aktifliklerini gösterir. Onlar sadece hayatlarından bir kesit değil, hayatları için ne yaptıklarının göstergeleridir.
İnsanlar için hissetmedikçe, nasıl yaptığın işe tutku duyabilirsin ki?