Silvan'da barikatların yanına bile yaklaşamayan Türk polisi ortalık yatışınca "kahraman" kesildi
Burada sokağa çıkma yasağı ilan ettiler. Kendileri de giremiyordu. Çünkü halk barikat başında kendini savunuyordu. Polis sokakları uzaktan kontrol edemesin, keskin nişancılar hedef gözetemesin diye sokaklara büyük bezler gerilmişti.
Sağlık ocağına da PKK bayrağı asılmıştı, zaten en çok o zorlarına gitti. Sabaha kadar çatışmalar devam etti; evlerimiz bombalandı, kurşunlandı, yıkıldı. Ama giremediler.
Sabah olduğunda geri çekildiler, sokağa çıkma yasağını kaldırdılar ama burası harebeye döndü, her yer virane gibi oldu. Artık çocuklarımız bile yıllardır bombaların, kurşunların içinde büyümek zorunda kaldıklarından seslerden pek etkilenmiyorlar, korkmuyorlar. Çünkü yıllardır bunu yaşıyoruz. Ama son günlerde yaşadığımız gerçek anlamıyla bir katliamdı. Kafamızı kapıdan dışarı çıkarsak ateş açılıyordu. Bir kişi katledildi burada, başka bölgeleri bilmiyoruz çünkü her türlü iletişim kesildi.
Gün içerisinde cenazeler için gidildi. Sokaklar boşaldı. Asker girdi, polis girdi. Barikatları kaldırdılar. Sağlık ocağındaki PKK bayrağını indirdiler. Görmek gerekirdi, nefes almadan bir taraftan tekbir getiriyor bir taraftan sliahlarıyla ateş açıyorlar ama hiç ara vermeden ateş ediyorlar…
Akılları sıra bize Türkün gücünü gösteriyorlar. Biz Türkün gücünü bir gün önce de görmüştük!.. Hendekler kazılıyken, barikatlar varken halk barikatlar başında ellerinde taşlar, sopalarla kendimizi savunurken de gördük Türkün gücünü!.. Giremediler, aşamadılar barikatları. Katletmek için ancak dışardan ateş açabiliyorlardı, bombalıyorlar, evleri tarıyorlardı.
Biz Kürtler kendi gücümüzü de biliyoruz, Katil T.C.’nin gücünü de…
Alınteri okuru