Aymakoop, İkitelli‘de yoğun sömürünün olduğu bir fason üretim merkezidir. Atölyelerin büyük çoğunluğu fabrikalarda kalıpları üretilen ayakkabıların saya işini yapar.
Solvent, bally gibi sağlığı etkileyen kimyasal maddelerin arasında doğru düzgün havalandırmadan ve maske gibi koruyucu önlemlerden yoksun, insanlık dışı koşullarda çalışıyor, sürekli zehir soluyor kundura işçileri. Site içinde hiçbir sağlık önlemi ve sağlık hizmeti bulunmadığı gibi, doğru dürüst beslenme olanakları da yok.
Bu koşullar içinde çalışma saatleri 13-14-15 saate kadar uzuyor. İş varken belirsiz uzayıp giden çalışma saatleriyle birlikte, işin olmadığı “kesat” zamanları da giderek uzuyor. İşsizlik herkesin sürekli karşılaştığı bir sorun. Uzun işsizlik dönemlerinin ardından, bu sefer de “yeter ki iş olsun” diyerek, daha kötü şartlarda daha uzun çalışma saatlerine razı oluyorlar.
Atölyelerde çalışan işçilerin hiçbirinin sigortası yok, tamamı kayıt dışı çalıştırılıyor. Aymakoop adeta bir erkek işçi cenneti. Bunun dışında çok sayıda çocuk ve çok az kadın işçi var. Bu durum, kadın işçilerin bu sitede çalışmasını alabildiğine zorlaştırıyor.
Kısacası çocuk yaşlardan itibaren çürümeye terk edilen işçilerin aralarında yeterince dayanışma yok. İş için birbirlerinden daha çok, daha hızlı ve daha ucuza çalışmaya razı oluyorlar. Bunu yaptıkça da daha çok işsiz kalıyor, yine daha fazla rekabete sürükleniyorlar. Dibe doğru bir yarışın içine itiliyorlar.
Aymakoop’ta çalışan kundura işçisi Sevgi ile yaptığımız küçük bir söyleşi…
Kendinden bahseder misin?
Biz 1’i erkek 3’ü kız 4 kardeşiz Daha önce oturduğumuz Kumkapı semtindeki evimiz yanınca ayrıca babamın çalıştığı işyeri Gedikpaşa’dan Aymakoop’a taşınınca İkitelli’ye taşınmak zorunda kaldık. Daha önce gittiğim okuldan buraya kaydımı almak istediğimiz zaman önce rüşvet istediler. Ancak maddi durumumuz olmadığı için istedikleri parayı veremedik. Okumayı çok istememe rağmen bizden rüşvet alamadıkları için yer yok bahanesiyle okula kaydımı yapmadılar. Ben de 6. sınıftan sonra okula gidemedim. Maddi durumumuzun kötü olmasından dolayı 11 yaşımdan beri Aymakoop’ta ayakkabı sektöründe çalışıyorum. En küçük kardeşim hariç hepimiz ayakkabı sektöründe çalışıyoruz ve hiçbirimizin sosyal güvencesi yok. Benim sosyal güvencem olmadığı gibi sosyal yaşamım da yok. Çünkü ailem tutucu olduğu için dışarı çıkmama izin vermiyor. Zaten izin verse bile haftanın 6 günü 15 saat çalıştığım için kendime ayıracak bir zaman olmuyor.
Aymakoop’tan bahseder misin?
Aymakoop hırsızlık, uyuşturucu gibi birçok ahlaksız davranışın çok sık rastlandığı bir yer. Aymakoop’ta kadın işçi olmak çok zor. Bir erkeğin yaptığı işleri bayanlar da yapıyor. İş hayatımda şimdiye kadar kimseye muhtaç olmadım. Çünkü onların yaptığı işleri ben de yapabiliyorum. Kendime güvenim var. Ancak girdiğim birçok işyerinde sapıkça davranışlarla karşılaştığım için sıkça işyeri değiştirmek zorunda kaldım. 8 yıllık çalışma yaşamım boyunca hep patronlar kazandı. Biz hiçbir şey kazanmadığımız gibi onlar için köle gibi çalıştık. Bizim işimizde diğer bir şeyse zehirli kanserojen maddelerle çalışmak. Hatta solüsyondan dolayı ellerimde egzama hastalığı oluştu. Doktor bu koşullarda çalışmayı yasakladığı halde çalışmak zorundayım.
[foto]logo.png[/foto]Alınteri - Sayı: 30 - 20 Ekim 2006