Bir Rus komünisti havası, bir güleç, samimi yüz, mütevazi konuşma kültürü… Devrim omuzlarına binmiş, dolaşmaktaydı
Serdar yoldaşın, Maviş'imizin dokunduğu, bir 'merhaba' dediği herkesin üzerinde güçlü devrimci bir etkisi vardır. O etkiyi Ankara'daki alçakça patlamadan sonra insanların verdiği tepkilerden daha fazla gördük.
İşte o etkiyi yansıtan, henüz daha biz Maviş yoldaşı ararken biri sosyal paylaşım sitesinden paylaşılmış, biri de ölümsüzleştiği kesinleştikten sonra bize ulaştırılan iki mesaj:
“Beni bu hareket büyüttü”
“Maviş”tir adı. Ben ve arkadaşları için öyle. Bir “hareketin” çocuğu O… Öyle derdi. “Beni bu hareket büyüttü.” Gülsuyu’nda tanışmıştık kaç sene önce. Yükleri ağırdı, yardım ettik. Adı Mavişti… İsmini sormadım, adetten değildi. Bilmedim de… Oysa söylemeyecek değildi. “Maviş” künyesine kazılmıştı sanki.
Bir Rus komünisti havası, bir güleç, samimi yüz, mütevazi konuşma kültürü… Devrim omuzlarına binmiş, dolaşmaktaydı. Kadro; ne o dönemlerin anlatımında büyü idi, ne de bugün mumla aranmaya yüz tutsada bulunmaz değildi. O, gömleğinin içine sakladığı zayıflığını iplemeden, avurtlarına inatçılık çökmüş bir komünistti.
Bir ara girdi içeri. Sonra yine bir Ankara mitingine gidişte, otobüste karşılaştık. Çıktıktan sonra ilk görüştü bu.
En son Suruç günü Taksim de karşılaşmaştık. Polis müdahalesinin hengamesi… Baktım bu yine kısık bir gülümseme ile geliyor. Sarıldık. Mavişi görmek demek sarılmak demekti. Kısa bir sohbet ve tekrar sarılıp vedalaşmaktı. Ve beni en çok Maviş uyarırdı. “Sakın ha sakın” derdi, “Ne olursa olsun, ne düşünüyorsan düşün geride durmak yok” bu hak onun gibilere aitti.
Maviş’in ismi Serdarmış. İnşaat-İş pankartının bir ucu Tekin Abi'deyken, diğer ucu Maviş’in elindeymiş. Maviş’in sarılanacak bedeni bulunamıyor. Teşhis edilmeyi bekliyor.
Ama bu devrim emekçisi genç komünistin aklı her zaman yanımızda olacak.
***
Her yönüyle örnek bir devrimci...
Beni ve daha nice insanları mücadeleye bağladı. Mücadeleye verdiği katkıların haddi hesabı yoktur yoldaşın. Her yönüyle örnek bir devrimciydi Serdar yoldaş.
Olayın yaşandığı günün önceki gecesinde selamlaşmıştık. Yola çıkmadan önce vedalaşmıştık. Bilmezdim son elveda olacağını. Bilemezdim.
Keşke ölüm onları değilde beni alsaydı. Yaşamayı sonuna kadar hakediyordu Serdar yoldaş...