Pazartesi, 14 Aralık 2015 (10 yıl 10 ay önce)
Ankara Katliamı’nın 2. ayında İsmail abinin ve Aslan Tel yoldaşın mezarları başındaydık. Alınteri okurları olarak yoldaşımız İsmail Abi'nin anması için, Ankara'dan saat 9.00'da yola çıktık. Kastamonu'nun Tosya ilçesi Aşağı Kayı köyünde bulunan İsmail ve Aslan yoldaşların mezarları başına geldiğimizde saatlerimiz 12.30'u gösteriyordu. Anma etkinliğimize saygı duruşu ile başladık. Saygı duruşunun ardından İsmail abiyi tanıyan yoldaşları söz alarak ona dair düşünlerini dile getirdiler.
Sözü ilk alan yoldaşı;
“Bizler Ankara'nın İsmail abisini gayet iyi tanırdık, onun kendisini ifade etmesinden, direnişçi kişiliğinden ve geri çekilmez tavrından tanırdık. İsmail abi bir kez bile olsun yanındakini düşünmeden hareket etmezdi. O gençlik ile eski kuşakların arasında ki kuşak çatışmasını en aza indiren yoldaşlardandı. Onu anlatmak kelimelere sığmaz. O, örgütüyle tanıştığından bu tarafa, örgütünün politikaları nezdinde her işe koşturdu. Hamallık yaptı, gece bekçiliği yaptı, inşaat işçiliği yaptı. O tam anlamıyla örgütlü bilincin kendisiydi”, dedi.
Sonra sözü yoldaşı avukat Kazım Bayraktar aldı. Bayraktar;
“Zor zamanlardan geçiyoruz, bizler artık eskisi gibi rahat hareket edemeyeceğiz, devlet bunu bize gösteriyor, gösteri yürüyüşlerinde değil artık en basit basın açıklamalarına bile saldıran bir tavır gösteriyor. Bizlerin bu zor dönemlerde, kaybettiği ağır kayıplardan birisi olan İsmail, aynı hemşerisi Aslan Tel gibi örgütünün öncü ve örgütçü insanlarındandı. İsmail bizim ağır kayıplarımızdan birisidir. Onların yerlerini doldurmak zor olacağı gibi devletin bizi sindirmesi de artık çok zor olacak”, dedi.
Kazım Bayraktar sözlerini bitirdikten sonra başka bir yoldaşı söz alarak Gülten Akın’ın ‘ilkyaz’ şiirini okudu.
Daha sonra Emekli-Sen'den İsmail abinin yakın dostu Cemil abi söz aldı. Cemil abi;
“Ben 75 yaşındayım. Bizlerin en genç arkadaşıydı. İsmail emekli olduktan sonra ben burada mücadele yürütmek istiyorum diyerek geldi yanımıza. Aktif koşturan bir insan olan İsmail hızla sendika içerisinde kendisini gösterdi ve şube temsilcisi seçildi. Onun sokakta verdiği mücadelenin dışında sendikanın kendi içerisinde de bir mücadele vermişliği vardır,” dedi.
Cemil abiden sonra sözü üyesi olduğu Ankara Demokratik Alevi Dernekleri temsilcisi Mustafa Karabudak aldı. Karabudak konuşmasında;
“Bizler derneğimizi kurarken İsmail gelerek bizimle birlikte faaliyet yürütmek istediğini söyledi ve ilk üyelerimizden birisi oldu. İsmail her yerde sarayların üzerine yürüyenlerden olduğunu söyleyerek ben bir Kızılbaş'ım derdi”, dedi.
İsmail abinin mezarına karanfiller ve Alınteri flaması bırakıldı. Daha sonra 24 Mart 1983'te Sefaköy'ü “yürekten ve granitten kale” yapan yiğit yoldaşlarımızdan olan Aslan Tel'in mezarı başına gidildi. Burada Aslan yoldaşın Çankırı'da faaliyet yürütürken örgütlediği öğrencisi onu şu sözlerle anlattı;
“Aslan yoldaş çok mütevazi ve nazik bir yoldaştı. Bizlere bir gün bir duvar göstererek şuraya "Yaşasın 15-16 Haziran Direnişimiz!" yazın dedi. Bizlerde boyaları alarak duvara Aslan yoldaşın söylediklerini yazdık. Ertesi gün Aslan yoldaş elinde fotoğraf makinesiyle duvarın başına gittiğinde, ayakta durarak yazıya bakan TÖP-DER'li bir tarih öğretmenini görmüş ve ‘yahu hocam 15-16 Haziran da ne direnişi oldu?’ diye sormuş. Hoca da ‘ne olacak, ya bir Alevi ayaklanması olmuştur ya da bir şehzadenin kafasını uçurmuşlardır’ demiş. Bunun dışında Aslan yoldaş bizlere Türkçe dersleri de verirdi”, diyerek konuşmasını tamamladı.
İsmail abinin köyde yaşayan babasının ziyaretimiz esnasında köyde bulunmamasından kaynaklı geri dönecektik ama bizleri evlerinde ağırlayarak yemek ve çay ikram eden köylüler o kadar nazik ve iyi davrandılar ki onlarla birlikte zaman geçirdikten sonra Ankara’ya geri dönüş için yola koyulduk.
Tekrar görüşmek üzere İsmail abi ve Aslan yoldaş…