Salı, 8 Mart 2016 (10 yıl 1 ay önce)
Bir dostumun yazdıkları beni deliye çevirdi. “Nasıl olur” dedim, “Hem de Yüksel Cadde'sinde, hem o kadar insanın olduğu bir saatte, hem de güpegündüz, bir sapık genç bir kadına tecavüz eder de kimse fark edemez! Mümkün mü? Bu kadar mı kör, sağır, duyarsız olmuş insanlık; bu kadar mı!..
Burası Yüksel Caddesi, devrimcilerin, demokratların, yurtseverlerin uğrak yeri; standlar açtıkları, eylemlerin yapıldığı, yer... Karanlık bile çökmeden, güpegündüz insanların kalabalık olduğu bir saatte bir kadına tecavüz edilebiliyor. “Ey insanlık, ey vicdan neredesiniz” diye sesimiz çıktığı kadar bağırmak geliyor içimden.
Bugün 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü! Bu tecavüzün gerçekleştiği saatlerde kadınlar Yüksel Caddesi'nde eylem yapıyor. Cadde bu yüzden kalabalık. İyimser olmaya çalışarak, 'Acaba tecavüz edilen kadının haykırışlarını gürültüden, ıslıklardan, alkışlardan, sloganlardan kaynaklı mı hiç kimse duymadı?' diye düşünüyorum.
Ya da kadın korkudan bağıramadı mı? Öyle bile olsa hiç kimsenin tecavüz gerçekleşirken fark etmemiş anlaşılır olması akıl alacak gibi değil!
Toplum öylesine çürüdü, kadına taciz ve tecavüz öyle kanıksanıp meşrulaştı ki, bundan sonra olacakları insan tahmin etmekte zorlanıyor. Kadınlar örgütlenip kendi özsavunmalarını oluşturmazlarsa Ankara'nın, İstanbul'un göbeğinde, karanlığa, kuytuya ihtiyaç duymayan yaratıklar daha çok alçaklık yapacak.
Alınteri okuru