GÜNCEL
Rabia Gezici, 6 yaşındayken geride annesi ve diğer kardeşlerini bırakarak İsrail zulmünden dolayı, babası ve ağabeyi ile birlikte Filistin'den Van'a kaçtı.
13 yaşındayken abisini evlendirmek için başlık parası yerine yengesinin ailesine verildi. Ve dedesi yaşındaki Mustafa ile "evlendirildi".
Aynı yaşta, berdelin ardından kan davası ile de tanıştı. Töreler sayesinde bir çocuğu "eş olarak" satın alan Mustafa'nın yaşamı, töreler eliyle son buldu: Kan davası nedeniyle öldürüldü.
Bu olaydan bir ay sonra babası ve ağabeyi ile birlikte Malatya'ya yerleşti.
15 yaşında, yeni "kocası ile tanıştırıldı".
Şu anda harebe halindeki bir evde, eşi Kasım Gezici ve tam 6 çocuğuyla birlikte yaşıyor. En küçüğü 1, en büyüğü ise 12 yaşındaki çocuklarının isimleri Emrah (12), Ömer (11), Barış (9), Zeynep (7), Zehra (5) ve Efecan (1).
Tarihin bir ironisiyle Malatya'nın Çilesiz Mahallesi'nde bulunan evlerinde faturaları ödeyemedikleri için elektirik ve su yok. Kirayı da ödeyemeyen aile harebe durumundaki bu evden de çıkartılmak isteniyor.
Rabia'nın 7 yaşındaki kızı Zeynep maddi imkansızlıklardan dolayı okula gönderilemedi. Zeynep akşamları, okula gidebilen 3 ağabeyi mum ışığında ders çalışırken yanlarından ayrılmıyor.
Rabia kuşatmanın içinde, gözünü açtığından beri dışında başka hiçbir şey görmediği acılara dayanıyor.
Şahe geçtiğimiz haftasonu şiddetten kaçıp babasının evine sığındı. Fakat aile meclisi, "Bizde evlenen kadının koca evinden ancak cesedi çıkar. Senin yerin kocanın yanıdır" diyerek Şahe'yi eve kabul etmeyerek geri gönderdi.
Şahe Fidan çaresiz, hasat mevsimi olduğu için çalıştığı tarlanın yanındaki tek göz barakaya döndü.
Döndükten bir iki gün sonra barakanın banyo yaptıkları yerine girdi, tarlada çalışırken olduğu gibi 1.5 yaşındaki bebeği Abut'u sırtına bağlamıştı.
Şahe Fidan çocuğu sırtında kendini yazmasıyla tavana astı.
Şahe kendi hayatının nesnesi olmaktan kurtulmak için verdiği ilk kararda babasının evine döndü, ikincisinde ise kendini astı. Başka bir çıkış(!) yolu görememişti.
Kadınların çıkışsızlığı sistemin çıkışsızlığıdır. Şaheler/Rabialar kendilerinin yakacağı, çıkışı gösteren mücadele ateşini henüz başka bir dünyanın varlığından habersiz bekliyorlar.
Cumartesi, 2 Aralık 2006 (19 yıl 10 ay önce)
KAÇAMAMAK: Rabia
Rabia Gezici, 6 yaşındayken geride annesi ve diğer kardeşlerini bırakarak İsrail zulmünden dolayı, babası ve ağabeyi ile birlikte Filistin'den Van'a kaçtı. 13 yaşındayken abisini evlendirmek için başlık parası yerine yengesinin ailesine verildi. Ve dedesi yaşındaki Mustafa ile "evlendirildi".
Aynı yaşta, berdelin ardından kan davası ile de tanıştı. Töreler sayesinde bir çocuğu "eş olarak" satın alan Mustafa'nın yaşamı, töreler eliyle son buldu: Kan davası nedeniyle öldürüldü.
Bu olaydan bir ay sonra babası ve ağabeyi ile birlikte Malatya'ya yerleşti.
15 yaşında, yeni "kocası ile tanıştırıldı".
Şu anda harebe halindeki bir evde, eşi Kasım Gezici ve tam 6 çocuğuyla birlikte yaşıyor. En küçüğü 1, en büyüğü ise 12 yaşındaki çocuklarının isimleri Emrah (12), Ömer (11), Barış (9), Zeynep (7), Zehra (5) ve Efecan (1).
Tarihin bir ironisiyle Malatya'nın Çilesiz Mahallesi'nde bulunan evlerinde faturaları ödeyemedikleri için elektirik ve su yok. Kirayı da ödeyemeyen aile harebe durumundaki bu evden de çıkartılmak isteniyor.
Rabia'nın 7 yaşındaki kızı Zeynep maddi imkansızlıklardan dolayı okula gönderilemedi. Zeynep akşamları, okula gidebilen 3 ağabeyi mum ışığında ders çalışırken yanlarından ayrılmıyor.
Rabia kuşatmanın içinde, gözünü açtığından beri dışında başka hiçbir şey görmediği acılara dayanıyor.
KAÇAMAMAK: Şahe
Urfa'da 21 yaşındaki Şahe Fidan, 3 yıl önce Rabia gibi ağabeyinin başlık parası yerine yengesinin ailesine berdel olarak verilmişti.Şahe geçtiğimiz haftasonu şiddetten kaçıp babasının evine sığındı. Fakat aile meclisi, "Bizde evlenen kadının koca evinden ancak cesedi çıkar. Senin yerin kocanın yanıdır" diyerek Şahe'yi eve kabul etmeyerek geri gönderdi.
Şahe Fidan çaresiz, hasat mevsimi olduğu için çalıştığı tarlanın yanındaki tek göz barakaya döndü.
Döndükten bir iki gün sonra barakanın banyo yaptıkları yerine girdi, tarlada çalışırken olduğu gibi 1.5 yaşındaki bebeği Abut'u sırtına bağlamıştı.
Şahe Fidan çocuğu sırtında kendini yazmasıyla tavana astı.
Şahe kendi hayatının nesnesi olmaktan kurtulmak için verdiği ilk kararda babasının evine döndü, ikincisinde ise kendini astı. Başka bir çıkış(!) yolu görememişti.
Kadınların çıkışsızlığı sistemin çıkışsızlığıdır. Şaheler/Rabialar kendilerinin yakacağı, çıkışı gösteren mücadele ateşini henüz başka bir dünyanın varlığından habersiz bekliyorlar.