Tuzla'daki Rimaks tekstil fabrikasında maliyetleri düşürmek adına 400 işçinin işine son veriliyor
Patronların kriz bahanesiyle gerçekleştirdikleri işçi kıyımlarının son adresi de Tuzla’da kurulu bulunan Rimaks fabrikası oldu. Tekstil ürünlerinin üretildiği fabrikada siparişlerin sürekli düştüğü ve bu nedenle maliyetlerin arttığını söyleyen patron, “işyerinin varlığını devam ettirmesi için” Tuzla’daki fabrikada kadroyu azaltarak, 3 Mart 2017’de üretim birimlerini kapatmaya kara verdiğini duyurdu.
400 civarında işçinin atılacağını fabrikaya astığı duyuruyla ilan eden patronun bu tutumuna karşı fabrikada örgütlü olan TEKSİF hiçbir tutum geliştirmedi. Fabrikanın toplu sözleşme dönemiyle de çakışan bu gelişme ve sendikanın herhangi bir tutum koymaması işçiler tarafından tepkiyle karşılandığı gibi, “sendikayla patron arasında danışıklı dövüş mü var?” sorularına neden oldu.
Evrensel’in haberine göre fabrikaya Genel Müdür Yardımcısı Mahmut Taş imzasıyla asılan duyuruda, “Siparişlerimizin sürekli azalması, bu nedenle maliyetlerimizin sürekli artması dolayısıyla, işyerimiz varlığını devam ettirebilmek için, Tuzla fabrikamızın kadrosunu azaltarak, 3 Mart 2017 tarihinde tüm üretim birimlerini kapatmaya karar vermiştir” denildi.
Duyuruda, “Bu konuda yönetim kurulu kararı alınmış olup, bu hafta sonundan itibaren gönüllü personellerimizle işten çıkış işlemleri başlayacaktır” diye de belirtildi. Fabrikanın üretim biriminin faaliyetinin son bulacağı belirtilen duyuruda, şu ifadelere yer verildi: “Buna bağlı olarak, teknik, kalite kontrol, sevkiyat, temizlik, yemekhane, şoför vb. diğer tüm bölümlerimizin kadroları da yeniden düzenlenecektir. Tuzla fabrikamız Genel Yönetim Merkezi olarak kullanılacaktır. Yönetim ve satış destek birimleriyle hizmet vermeye devam edecektir” gibi bir planlamaya gidileceği ilan edilerek aslında Rimaks patronunun da diğer patronlar gibi krizi fırsata dönüştürdüğü, üretimi yeniden örgütlemek için kullandığını düşündürttü.
Sendika ise “ne yapacağımızı bilmiyoruz, bakacağız” gibi açıklamalarla patronun yapıp edeceklerini seyredeceği sinyali veriyor. Patronun üretimi Bartın’daki fabrikaya taşıyacağından bahsederek, “ne yapalım yapacak bir şey yok” havası yaratmaya çalıştığını düşündürtüyor.