İSİG Meclisi 2016 yılında en az 1970 işçinin yaşamını yitirdiğini açıkladı
İSİG Meclisi 2016 yılında yaşanan iş cinayetlerine ilişkin hazırladığı raporu yayınladı. Raporda 2016 yılının Türkiye tarihinde en fazla iş cinayetinin yaşandığı yıl olduğu belirtilerek, 1970 işçinin çalışırken yaşamını yitirdiği belirtildi.
Yaşamını yitirenlerin 1682’sinin işçi ve memur, 288’inin ise çiftçi ve esnaf olduğu tespit edildi. En güvencesiz işçi bileşenleri olarak 56 çocuğun, 110 kadının ve 96 göçmen işçinin can verdiği kaydedildi. En çok ölümün gerçekleştiği işkollarının aynı zamanda sendikalaşma ve güvencesizliğin hakim olduğu işkolları olduğu ifade edildi. Bu işkollarına göre yaşamını yitiren işçilerin sayısı şöyle sıralandı: 442 inşaat, 389 tarım, 265 taşımacılık, 124 ticaret/büro, 109 belediye, 96 metal ve 73 maden işçisi.
“Şirvan’da maden işçileri, Alaşehir’de üzüm işçileri, Bor’da tekstil işçileri ve Elazığ’da sera işçileri toplu işçi katliamlarında kaybettiklerimiz. Yine dikkat çeken bir husus OHAL sorası iş cinayetlerindeki artış. Zaten kötü olan çalışma koşulları daha da kötüleşti. OHAL ilanı ile beraber iş cinayetleri yüzde 9 artış gösterdi” denilen raporda ekonomideki sıkışmanın sermayenin emek üzerine daha fazla yük bindirmesine, maliyetleri düşürmek için emeğin daha uzun sürelerde daha ucuza çalıştırılmasına yansıyan politikalar izlenmesine neden olduğu dile getirildi. Bunun iş cinayetlerinin sadece belli işkollarıyla sınırlı kalmayıp, hemen tüm sektörlere yansımasına neden olduğu dile getirildi.
“Türkiye’deki rejim tartışmaları ve referandum sürecinin de bu noktada anlamlandırmalıyız” denilen raporda ağırlaşan ekonomik ve sosyal sorunların, iç-dış politikada atılan yanlış adımların faturasının emekçilere çıkarılacağı ve emekçilerin olası tepkilerini önlemek için yönetim erkinin giderek merkezileştirilmeye çalışıldığı vurgulandı. .
Rapora göre 2016 yılında 81 şehirde yaşanan iş cinayetleri şu şekilde:
262 ölüm İstanbul’da;
89 ölüm Kocaeli’nde;
81 ölüm Bursa’da;
74 ölüm İzmir’de;
72 ölüm Ankara’da;
70 ölüm Antalya’da;
61 ölüm Konya’da;
56 ölüm Manisa’da;
52 ölüm Aydın’da;
49 ölüm Adana’da;
45 ölüm Denizli’de;
43’er ölüm Mersin, Samsun ve Tekirdağ’da;
39 ölüm Sakarya’da;
37’şer ölüm Kayseri ve Muğla’da;
35 ölüm Gaziantep’te;
27 ölüm Balıkesir’de;
26 ölüm Elazığ’da;
22’şer ölüm Çorum ve Şanlıurfa’da;
21’er ölüm Eskişehir ve Malatya’da;
20’şer ölüm Diyarbakır, Erzurum, Zonguldak ve Yurtdışında;
19’ar ölüm Kastamonu, Mardin ve Siirt’te;
18 ölüm Ordu’da;
17’şer ölüm Düzce, Edirne, Niğde ve Sivas’ta;
16’şar ölüm Bolu, Burdur, Hatay, Kahramanmaraş ve Karabük’te;
15’er ölüm Çanakkale ve Isparta’da;
14 ölüm Afyon’da;
13’er ölüm Aksaray, Giresun ve Osmaniye’de;
12 ölüm Tokat’ta;
11’er ölüm Adıyaman, Ağrı, Erzincan, Karaman ve Trabzon’da;
10’ar ölüm Batman, Bilecik, Bingöl, Hakkari, Kütahya ve Sinop’ta;
9’ar ölüm Bartın, Kırşehir ve Kilis’de;
8’er ölüm Kırklareli ve Rize;
7’şer ölüm Bitlis, Nevşehir, Van ve Yalova’da;
6’şar ölüm Artvin, Kars, Tunceli, Uşak ve Yozgat’ta;
5’er ölüm Amasya, Gümüşhane ve Şırnak’ta;
4 ölüm Çankırı’da;
3’er ölüm Kırıkkale ve Muş;
2 ölüm Bayburt’ta;
1’er ölüm Iğdır ve Ardahan’da yaşandı...
Rapor iş cinayetlerine karşı sendikalaşmanın güçlendirilmesi ve yasakların kaldırılması, her işyerinde işçi sağlığı ve güvenliği kurullarının oluşturulması, bu kurullarda işçi haklarını savunan kişilerin yer alması, işçilerin keyfi biçimde iş tanımları dışında çalıştırılmasına son verilmesi, uzun çalışma saatlerinin düşürülmesi, taşeronluk ve kiralık işçiliğin sona ermesi, iş cinayetlerinden sorumlu patronların ve kamu görevlilerinin cezalandırılması talep ve uyarılarıyla sona eriyor.