Perşembe, 2 Şubat 2017 (9 yıl 2 ay önce)
Mala tutan, çekiç sallayan, demir büken inşaat işçilerinin elleri bu sefer kalem tuttu. O kalemle özlemlerini, beklentilerini, sorun ve sıkıntılarını, yaratıcılıklarını kağıda nakşederek, Şantiye Gazetesi’ni yarattılar.
İnşaat İşçileri Sendikası’nın (İnşaat-İş) yayın organı Şantiye Gazetesi yazılarından röportajlarına, karikatürlerinden şiirine, röportajından mizanpajına kadar işçiler tarafından hazırlanan bir gazete… Devasa binaların yükselmesinde kölece koşullarda ter akıtanlar bu sefer gönüllülük üzerinde bir araya gelip, Şantiye Gazetesi’nin temellerini attılar. Sınıf kardeşlerine ulaşmak, seslerini-yetenek ve özlemlerini birleştirmekten oluşan kolektif bir havuz oluşturmak dışında bir beklentileri olmaksızın…
Emeklerine tamamen yabancılaştıkları şantiyelerden farklı olarak Şantiye Gazetesi için kurdukları kolektif “şantiyede” o yabancılaşmayı aşarak çalıştılar.
“Duvarcı ustasının kendi sorunlarını ve haklarını anlattığı, demirci ustasının gündeme dair bir politik eleştiri yapacağı ya da sıvacının yaratıcı yönünü ortaya çıkartmak için bir öykü yazacağı bir gazete” diye belirtilen gazetenin sesleniş bölümünü yayınlıyoruz:
Sendikamızdan
İnşaat işçileri olarak insanca bir yaşam için verdiğimiz mücadele yolunda, şimdi yeni bir adım daha atıyoruz.
Sapphire direnişi ile başlayan örgütlenme çalışmalarımız; direnişten derneğe, dernekten sendikaya evrilerek bugün inşaat işçilerinin düşlediği dünyanın sesi olma yolunda ilerliyor. Sömürüsüz bir dünya için yaşattığımız bu düş, bugün birçok ilde birçok şantiyede inşaat işçileri arasında kulaktan kulağa yayılıyor.
Bizler; insan olmanın gerektiği biçimde, köle gibi değil insanca bir biçimde, sömürülmeden yaşamanın düşünü kuruyoruz. Bu uğurda, en değerlilerimizi arkamızda bıraktık. Şimdi onların, bizlere bıraktığı bu düşe sahip çıkmak, adımlarımızı bu yolda hızlandırmak gerektiğinin sorumluluğunu da omuzlarımızda hissediyoruz.
Şantiye gazetemizi de bu yolda yeni bir adım olarak kurguladık. İnşaat işçisinin, kendisine yakışacak bir dünya düzeni için verdiği mücadelede, kendi sesi soluğu olacak ve yine kendisi için bir gazete olmasına çalışacağız.
Duvarcı ustasının kendi sorunlarını ve haklarını anlattığı, demirci ustasının gündeme dair bir politik eleştiri yapacağı ya da sıvacının yaratıcı yönünü ortaya çıkartmak için bir öykü yazacağı bir gazete.
Gazetemizin ilk sayısını, Ankara’da kaybettiğimiz arkadaşlarımız ile beraber çıkartmıştık. İkinci sayımız olan bu sayıdan itibaren, şimdilik iki ayda bir çıkartacağımız gazetemizin, bu amacına ulaştığı da söylenebilir. Çünkü köşe yazarından editörüne inşaat işçisinin olduğu, tasarımından mizanpajına kadar inşaat işçisinin yaptığı bir gazete olarak ortaya çıktı.
Bundan sonraki sayılarımızda da siz inşaat işçisi okurlarımızla beraber bu emeği paylaşmak, aynı düşü sahiplenmek istiyoruz.
Bir sonraki sayıda, aynı heyecanla görüşmek üzere…