Salı, 30 Mayıs 2017 (8 yıl 10 ay önce)
Yılarca haklarının gasp edildiğini, 3 senelik toplu sözleşmelerle kıdem haklarının kuşa çevrildiğini ifade eden cam işçileri, "Uyuyan dev uyandı biz alınterimizin, emeğimizin karşılığını istiyoruz ve alacağız” diyorlar.
Grev yasaklarına karşı direnişte olan cam işçileri Kristal-İş Sendikası'nın sosyal medya hesabında grev yasaklarını neden tanımadıklarını şu ifadelerle anlatıyorlar:
En temel hak olan kanunen yasal grev hakkımızın ülkemizi tehdit ettigi gerekçesiyle elimizdenalınması.
Sorarım size hanginizin umurunda veya cam çıkmayınca etkilendiniz.
Burada olmamızın sebebi
daha iyi bir yaşam standarttı elde etmek için,
Esnek çalışma modeline yani, işverenin insanları istediği saatte istediği gibi çalıştırıp fazla çalışma ücretinin önüne geçmek için
Emekçileri kendi keyfinin geldiği gibi istediği bölümde ve yerde keyfi çalıştırmanın önüne geçmek için.
Sosyal haklarımızın elimizden alınmaması için.
Daha birçok şey sayabilirim.
Sorarim size,siz olsaniz bu şartlar altında çalışmak istermisiniz veya en degerli varliğiniz olan evlatlarınız birinin yaninda köle gibi çalışması içiniz el verirmi?
Siz olsanızda, olmasanizda ne derseniz deyin ne düşünürseniz düşünün biz bugün geleceğimiz için inandık ve ne gerekiyorsa her türlü bedeli ödeyeceğiz. Ya sizz ne yapıyorsunuz?
Fabrika içine yaptıkları eylemlerde sık sık "Şartel inecek bu iş bitecek!", "Greve uzanan eller kırılır!", "Yılgınlık yok, direniş var!", "Gün gelecek devran dönecek sermaye işçiye hesap verecek!", "Açlıktan ölmeyiz, biz bu yoldan dönmeyiz!", "Grev, işgal, direniş!", "Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbirimiz!" sloganları haykırılıyor.
Mersin’de, Trakya’da, Bursa’da, Eskişehir’de, Gebze’de 24 saat grev yasaklarına karşı fabrikaları terk etmeyen cam işçileri vardiya değişimlerinde bir saatlik iş bırakma eylemlerine de devam ediyorlar.
Direnişteki cam işçileri, kararlılıklarını perçinleyen pankartı Eskişehir Kristal-İş Şubesi’ne , şube yöneticileriyle birlikte asarak şişecam patronlarına bir kez daha mesaj gönderdiler.
Geri adım atmayacaklarını ve işçi sınıfı adına yine kazanarak tarih yazacaklarını ifade ediyorlar. Gece gündüz 24 saat fabrika içinde direnen cam işçileri, bir vardiya çalışırken bir vardiyada da eğitim yapıyorlar.
Trakya Lüleburgaz cam işçilerinin eşleri direnişe destek vermek için bir araya geldiler. Lüleburgaz Zeliha Özbek Parkı'nda bir araya gelen direnişçi aileler neler yapabileceklerini tartıştılar. Ardından da bir metin kaleme aldılar.
Ekemek ve gül.net’de yayınlanan metnin tamamı şöyle:
Bizler Trakya’da cam fabrikalarında çalışan işçilerin eşleriyiz.
Eşlerimiz altı gündür 16 saat fabrikalarındalar. 8 saat çalışıp 8 saat fabrikada bekliyorlar. Eve 3-4 saat uyku için gelip yeniden işe gidiyorlar.
Neden? Çünkü yıllardır camda çalışan eşlerimizin hakları gasp ediliyor. Kıdem farkları verilmiyor. Ağır işte çalışmalarına rağmen hak ettikleri ücretleri alamıyorlar. Birçoğumuzun eşi kronik bel, sırt hastalıkları ile boğuşuyor. Bir de üstüne sendikal örgütlülük hakları,sosyal hakları ellerinden alınmaya çalışıyor. Onlara yaşatılan bunlar ve daha nice zorluklar bir bütün olarak tüm ailemizi etkiliyor, fabrikada yaşananlarla bizzat biz de yüz yüze kalıyoruz.
Bizler evlendik evleneli, eşlerimiz burada çalışmaya başladıklarından beri bugün yaşananları yaşıyoruz. Bu direniş ilk değil. Biz her sözleşme dönemini mücadele ederek geçirdik.
Bizler bu grev süreçlerini daha öncede deneyimlemiş olduğumuzdan bu durumu idare ediyor olsak da çocuklarımız bunu anlayabilecek yaşlarda değiller.
Günlerdir çocuklarımız babalarının yüzüne hasret.
Elinde biberonu ile kapının önüne oturup 5 dakika da olsa babasını görebilmek için uyumayan çocuklarımız var. 'Babam neden eve gelmiyor” diye soran çocuklarımız… Yıl sonu etkinlikleri olan ve ‘herkesin babası gelmişti, benim babam neden gelmedi’ diyen çocuklarımız… Daha önce baba kelimesini telaffuz edemezken 5 gündür baba diye sayıklayan çocuklarımız var…
Biz eşlerimizin çocuklarımıza güzel bir gelecek yaratmak için mücadele ettiğini biliyoruz. Çocuklarımızın morallerini geleceklerini kazanmak için yüksek tutmaya çalışıyoruz. Hayat zaten kolay değil. Şimdi evin tüm yükünü sırtlanmış durumdayız.
Aramızda Topkapı Paşabahçe’den buraya gönderilen işçilerin eşleri var.Oradan buraya haklarımızı alamadan geldik,yeni bir ortam, yeni bir çevreye alışmamız zaman aldı. Bu sürece alışmak için psikolojik savaş verdik, şimdi ise her şeye sil baştan deniliyor.Bizler memleketini bırakıp işimiz ekmeğimiz için buraya gelen kadınlarız.
Soruyoruz:
Hakkımız olan grevimiz yasaklandı. Milli güvenliği bizler mi tehdit ediyoruz? OHAL süreci neden işçilerin hak arama taleplerine karşı kullanılıyor?
Yaşamımızdan bu kadar fedakârlık ederken bize reva görülen bu hayata eyvallah demiyoruz, demeyeceğiz.Eşlerimizin bu haklı mücadelelerinde bizlerde varız ve yanlarındayız.
Eşlerimiz fabrikalarında mücadele ederken bizler dayanışmamızı daha da büyütmek için bir aradayız.
Ve çağrımız tüm halkımızadır; esnafımıza, komşumuza, çocuklarımızın öğretmenlerine, arkadaşlarımıza, tüm işçilere ve ailelerine…
Bu mücadele sadece bizlerin değil hepimizin olmalı. Bugün cam işçisi kazanırsa hepimiz kazanmış olacağız. Çocuklarımız için, bizden çalınmak istenen geleceğimiz için sizler de sesimize ses olun, elimize el uzatın, mücadelemizi daha da büyütelim.
Yaşasın cam işçisinin onurlu mücadelesi!