İSİG Meclisi, Temmuz ayında 205 işçinin iş cinayetlerinde katledildiğini açıkladı
İSİG Meclisi Temmuz ayında 205 işçinin iş cinayetlerinde katledildiğini açıkladı. Rapora, iş cinayetlerinin kaydını tutmanın kolay olmadığı, hayatını kaybeden her bir işçinin arkasında bıraktığı hikayelerin sarsıcı olduğunu vurgulayarak başladı. “Cinayet” denildiğinde yetkililerin yaygarakopardığ, “Efendim bunlar kaza, olabilir, alın yazısı” dedikleri, fakat sadece Adana Sarıçam OSB’de yük vincine bindirilen ve halatın kopmasıyla beşinin hayatını kaybettiği Hüda Metal işçilerinin “hikayelerinin” bile bu ölümlerin bir cinayet olduğunu haykırdığını vurguladı.
Çatıyı onardıkları Hüda Metal’de bindirildikleri yük vincinin halatının kopmasıyla hayatını kaybeden işçilere dair şu gerçeklerin altı çizildi ve “Şimdi iş kazası değil bu bir cinayet dediğimizde yanlış mıyız?” denildi:
1- İşçiler yük vincine bindiriliyorlar, adı üstünde insan taşımak için değil yük taşımak için.
2- Bindikleri yük vinci ağırlıklarını taşıyabilecek kapasitede değil, nitekim halat kopuyor.
3- İşçiler çoğunlukla olduğu gibi taşeron. Suruç’tan gelen akrabalar. Hepsi de sigortasız çalışıyor.
4- İşçilerin ikisi çocuk, 17 yaşındalar. Birisi Ziraat mezunu ama işsiz olduğu için inşaatta çalışıyor.
5- Üçünün eşi hamile ve çocukları olacak.
6- Denetim, sendika vs. hak getire...
İSİG Meclisi raporun girişinde iş cinayetleriyle işçi sınıfının sendikal örgütlülükten yoksun oluşu arasında doğrudan bir ilişkinin olduğunu belirterek, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın yayınladığı son sendika istatistiklerini hatırlattı:
Bir önceki dönemle kıyaslarsak kayıtlı işçi sayısı yüzde 6,94 oranında bir artışla 13.581.554’e yükseldi. Aynı dönemde sendikalı işçi sayısı 77 bin 73 artarak, 1.623.638 oldu. Ancak bu yükselişe rağmen sendikalı işçi oranı, bir önceki dönemin altına inerek yüzde 11,95’e geriledi. Ne kadar örgütlü olduğu tartışılsa da bu yüzdenin dışında kalan kısım, yani işçi sınıfının yüzde 88’i örgütsüz.
Meclis raporun giriş bölümünü, “Her gün 7-8 arkadaşımız evden çıkıyor ama geri dönemiyor” diyerek örgütlenme çağrısıyla tamamladı.
İSİG Meclis’inin Temmuz ayı iş cinayetleri raporu şu verilerle devam etti:
2013 yılının ilk yedi ayında en az 627 işçi,
2014 yılının ilk yedi ayında en az 1139 işçi,
2015 yılının ilk yedi ayında en az 982 işçi,
2016 yılının ilk yedi ayında en az 1108 işçi,
2017 yılının ilk yedi ayında ise en az 1119 işçi yaşamını yitirdi...
Temmuz ayında yaşamını yitiren 205 emekçinin 163’ü işçi, memur statüsünde çalışan ücretlilerden; 30’u çiftçilerden/küçük toprak sahiplerinden ve 12’si esnaflardan olmak üzere 42’si kendi nam ve hesabına çalışanlardan oluşuyor...
İnşaat, Yol işkolunda 51 işçi; Tarım, Orman işkolunda 45 işçi; Taşımacılık işkolunda 19 işçi; Belediye, Genel İşler işkolunda 12 işçi; Ticaret, Büro işkolunda 11 işçi; Savunma, Güvenlik işkolunda 11 işçi; Konaklama, Eğlence işkolunda 10 işçi; Madencilik işkolunda 8 işçi; Petro-Kimya, Lastik işkolunda 7 işçi; Metal işkolunda 7 işçi; Enerji işkolunda 7 işçi; Çimento, Cam işkolunda 5 işçi; Gıda, Şeker 3 işçi; Tekstil, Deri işkolunda 2 işçi; Ağaç, Kâğıt işkolunda 1 işçi; İletişim işkolunda 1 işçi; Gemi, Tersane işkolunda 1 işçi ve çalıştığı işkolunu belirleyemediğimiz 4 işçi yaşamını yitirdi...
Trafik, Servis kazası nedeniyle 49 işçi; Yüksekten Düşme nedeniyle 41 işçi; Ezilme, Göçük nedeniyle 31 işçi; Şiddet nedeniyle 24 işçi; Elektrik Çarpması nedeniyle 18 işçi; Kalp Krizi, Beyin Kanaması nedeniyle 11 işçi; Zehirlenme, Boğulma nedeniyle 8 işçi; Patlama, Yanma nedeniyle 3 işçi; Nesne Çarpması, Düşmesi nedeniyle 2 işçi; İntihar nedeniyle 1 işçi; Kesilme, Kopma nedeniyle 1 işçi ve diğer nedenlerden dolayı 16 işçi yaşamını yitirdi...
14 yaş ve altı yaş grubunda 2 işçi,
15-17 yaş grubunda 8 işçi,
18-27 yaş grubunda 34 işçi,
28-50 yaş grubunda 99 işçi,
51-64 yaş grubunda 38 işçi,
65 yaş ve üstü yaş grubunda 9 işçi,
ve yaşını bilmediğimiz/öğrenemediğimiz 15 işçi yaşamını yitirdi...
19 ölüm İstanbul’da; 10 ölüm Adana’da; 8’er ölüm Konya ve Mersin’de; 7’şer ölüm Bursa ve Muğla’da; 6’şar ölüm Aydın, Denizli ve Tekirdağ’da; 5’er ölüm Hakkari, Hatay, Manisa, Sakarya ve Şırnak’ta; 4’er ölüm Ankara, Balıkesir, Diyarbakır, İzmir, Kahramanmaraş, Kastamonu, Samsun ve Zonguldak’ta; 3’er ölüm Antalya, Çorum, Elazığ, Giresun, Gümüşhane, Isparta, Kayseri, Kocaeli, Malatya ve Trabzon’da; 2’şer ölüm Afyon, Aksaray, Bartın, Çanakkale, Karaman, Kırıkkale, Mardin, Niğde, Osmaniye, Sinop, Şanlıurfa, Uşak ve Yalova’da; 1’er ölüm ise Amasya, Batman, Bilecik, Bingöl, Bolu, Düzce, Erzurum, Eskişehir, Gaziantep, Kars, Kırklareli, Kırşehir, Kütahya, Ordu ve Sivas’da yaşandı…
