Cumartesi, 23 Aralık 2006 (19 yıl 10 ay önce)
Ve bir bayram daha geliyor! ..
Grevimizin 86. günündeyiz ve milletimizin, ulusumuzun, tüm Müslümanların ikinci bayramı. Grevde girdiğimiz ikinci bayram. Biz bu bayramı yine grev çadırımızda mücadeleci, dirençli, emeğini hakkını savunan işçi arkadaşlarımızla kutlayacağız.
Biz grev çadırında bayramlaşacağız. Küslerin barıştığı, açların doyduğu, çocukların sevindirildiği ikinci bayram ama müdürlerimizin inadı biz grevdeki işçilere bayram yaşatmıyor. Müdürlerimiz odalarında rahattalar, yuvaları sıcak, sofraları zengin. Ya bizler..?
Ama dirençli duruşumuz devam ettikçe bize bayram yakın, hem de çok yakın… Sözleşmeyi imzaladığımızda başlayacak bayramımız. Öyle bir bayram olacak ki; emeğin kazandığı, işçinin kazandığı bir bayram. Bizler evimize şeker alamayacağız bu bayramda belki, ama bizler yine işyerlerimizdeki grev çadırında mücadelemizin başında olacağız.
Ya sizler..? Biz grevdeyken hâlâ fabrikada çalışan siz işçi arkadaşlar sizler ne yapacaksınız? Biz çadırda beklerken gönül rahatlığıyla bayramı kutlayabilecek misiniz? Hayır bunu yapamazsınız! Çünkü bizler sadece kendimiz için, çocuklarımız için, geleceğimiz için değil SİZLER için de grevdeyiz. Gelin birlik olalım. Emeğimizi alınterimizi sömürmelerine izin vermeyelim. İnsanca çalışalım, insanca muamele görelim.
Böbrek hastalarının sağlıklı olması için kan setleri üretiyoruz. Ama kendi kanımızı sömürtüyoruz. Kan setlerini üretirken kullandığımız kimyasal maddelerle kendi sağlığımızdan oluyoruz. “Avrupa Birliği Üyesi İtalyan” müdürümüz maske takmamızdan rahatsız oldu ve maskeyi bizlere yasakladı. Soruyorum Sayın Raffa, kendi ülkenizde de böyle bir yasak koyabiliyor musunuz? Soruyorum Sayın Raffa, insan olmanın en doğal ihtiyacı olan tuvaleti kendi ülkenizde de mola dışında gidildiğinde saatinin, dakikasının, ne yapıldığının zaptını tutuyor musunuz? Tuvaletini tutup gitmeyenlere, bu yüzden hasta olanlara ‘gitmedin, aferin’ diye bonus (para) veriyor musunuz? Soruyorum size, kendi ülkenizde de çocuk sahibi olmak isteyen işçi kadınların ne zaman hamile kalabileceklerine siz mi karar veriyorsunuz?
26 Eylül 2006’da başlayan onurlu grevimiz bugün hâlâ sürüyor. Bizler ilk günkü inancımızı, gururumuzu, heyecanımızı, umudumuzu hiç kaybetmedik. Yılmadık, yılmayacağız. Umutlu bir bekleyiş bizimkisi. Tek yürek tek nefes olarak, 85 kişi olarak; koskoca Avrupa ülkelerine karşı Türkiye’deki bütün serbest bölgelere karşı, işçinin hakkını vermek istemeyen kör zihniyetli patronlara karşı, emeğe saygı, kadına değer için direngen bir savaş. Hem de bir avuç bayan işçiyle (aramızda sadece iki erkek üye var) erkeklerin bile göze alamayacakları her şeyi göze alarak. İşini sahiplenen işçileri eşleri, anaları, babaları yürekten destekliyor. Destekliyor çünkü onlar gelecekte çocuklarının güçlüklerle mücadele edebilecek güçte olmasını istiyorlar. Geleceğimiz için, çocuklarımız için, aydınlık yarınlarımız için mücadele ediyoruz. Bizlere katılmayıp içerde çalışan işçi arkadaşlar, emeğiniz için haklarınız için mücadele etmezseniz yarınlara ne bırakacaksınız? Siz kendiniz mücadele etmezken; zorluklarla mücadele etmesini çocuklarınıza nasıl öğreteceksiniz? Hayat acımasız, toz pembe değil! .. Gelin birlik olalım, sizler de katılın bize! Emeğiniz için, işiniz için. Çocuklarınıza aşılayın bu mücadeleyi! Geleceğiniz için.
Bizler sadece emeğimizin karşılığını istiyoruz, sosyal haklarımızı, sendikalı çalışma hakkımızı istiyoruz, çok mu? Kadınlar çiçektir, bu çiçekleri solduramazsınız. Çalışırken iyiydik dosttuk, şimdi düşman mı olduk? Grevdeki işçi kadınların gözlerine bir bakın nasıl parlıyor, nasıl doğallar! Yapmacıklıktan uzak, karanlık işlerden uzak. İlle de emeğim, hakkım diyen bu kadınların sesini duyun artık! İçlerindeki ümit, içlerindeki ocak hâlâ parıl parıl yanıyor. Görün artık! Bu yazı tek bir ağızdan çıktı ama biz o kadar kalabalığız ki, her birimiz yüz kişiyiz aslında. Sayı olarak içeride çalışanlardan azız, seksen beş kişiyiz ama her birimiz yüz yürek ediyoruz ve onlardan daha kalabalığız!
Nezihe Bal
Grevci Novamed İşçisi
ANTALYA