Çarşamba, 13 Aralık 2017 (8 yıl 4 ay önce)
Kocaeli-Alikahya’daki Asım Kibar OSB’de kurulu bulunan Güney Kore sermayeli Posco ile Kibar Holding ortaklı Posco Assan fabrikasında DİSK’e bağlı Birleşik Metal İşçileri Sendikası’nda (BMİS) örgütlendikleri için işten atılan işçilerin sayısı en son 80’e ulaşmıştı. Kibar Holding-Güney Kore ortaklığındaki fabrika yönetimi işçileri tazminat haklarından-işsizlik sigortasından dahası yeni bir iş bulma olanağından yoksun bırakan o ünlü 25/2 maddesinden çıkarmıştı. “Yüz kızartıcı suç” anlamına gelen 25/2’den… Bu kıyım furyası üzerine işçiler önce kendilerini anlatmak için Alikahya halkına bildiriler dağıtmış, ardından da fabrika önünde direniş başlatmışlardı.
Bu arada CHP’li milletvekilleri sorunu Meclis’e taşımış, AKP’liler CHP’lileri şov yapmakla suçlamış ve araya Zeki Aygün girerek, “sorunu bana bırakın, çözerim” deyivermişti. Zeki Aygün BMİS ve işçilerle konuşarak, “Fabrika önünde eylem yapmaktan vazgeçin, benim elimi güçlendirin ”diyerek onları ikna etti. Fabrika önünde başlayan eylem bu şekilde sonlandırılırken aradan 15 gün geçmesine rağmen herhangi bir çözüm sözkonusu olmadı.
Astakos Haber’den Ergün Demir’in köşesine taşıdığı bilgilere göre süreç şu şekilde ilginç gelişmeler yaşanmış. Demir o gelişmeleri şu şekilde anlatıyor:
“Kudretli” Ali Kibar demiş ki, “Yüz kızartıcı suçtan işine son verilen 51 işçi eğer mahkemeye gitmezse, tüm haklarından feragat ederse, belki bir bölümünün kıdem ve ihbar tazminatını öderim.”
En azından Zeki Aygün’ün sendikacılara anlattığı öyle.
Nasıl bir güçse, arkasında kim varsa bu Ali Kibar’ın, 15 Kasım’da sendikanın yaptığı çoğunluk tespiti başvurusunu bile Çalışma Bakanlığı’ndan çıkarttırmadı?
Aradan geçen 15 günden sonra Ali Kibar’a söz “dinletemeyen” devlet bugün, dün fabrika önünde yeniden eyleme başlayan işçilerin karşısına sayısız TOMA ve polisle dikildi.
Burjuvazi ve devleti arasındaki organik ilişki ancak bu kadar net bir şekilde özetlenebilirdi.
Aldatılmış, oyalanmış ve sırf sendikalaştılar diye her açıdan hakları gasbedilerek kapı önüne konulan Posco Assan işçileri yaşadıkları onca şeyin öfkesiyle fabrika önündeki bekleyişlerini sürdürüyorlar.