"İnsan bu kadar ucuz olamaz"

Perşembe, 11 Ocak 2007 (19 yıl 9 ay önce)

Milaslı Ayşe Gökçe, rahatsız eşi ile 10 ve 12 yaşlarındaki iki çocuğundan oluşan ailesinin geçimini sağlayabilmek için evlere temizliğe giderek ve simit satarak günü kurtardığı hayatının kölece deviniminde insanlık üzerine düşünme fırsatına geçtiğimiz gece evinden kovulması ile ulaştı!

Muğla'ya bağlı Milas ilçesinin Kışla Caddesi No: 74'te ikamet eden Gökçe ailesi 50 YTL'lik ev kirasını ödeyemeyince geçtiğimiz gece ev sahibi tarafından kapının önüne konuldu. Evde olmadıkları bir zamanda, ev sahibi evin kapısına zincir vurdu.

Ailenin babası rahatsız olduğu için çalışamıyor. Bugüne kadar muhtelif yerlerinden 5 kez ameliyat geçirdi. Çiftin 10 ve 12 yaşlarında İsmet ve Hüseyin adlı 2 çocukları var.

Babanın rahatsız olmasından dolayı aile geçimi anne Ayşe Gökçe'nin eline bakıyor. Onun da birçok rahatsızlıkları bulunuyor ama önemli değil, o bunlara değinmiyor bile. Evlere temizliğe giderek ve simit satarak geçimliklerini kazanmaya çalışan Ayşe Gökçe evden atıldıkları gece çocukları donmasın diye evlerinin bahçesinde yaktıkları ateşin başında Muğla Yenigün gazetesi muhabirine şunları anlattı:

Çocuklarım ve eşim ile birlikte geceyi sokakta geçirmek zorunda kaldık. Ev sahibi tarafından kapıya zincir vurularak içeri girmemiz engellendi. Çocuklarımın soğuktan donmaması için sabaha kadar ateş yakmak suretiyle ısınmaya çalıştık. Ancak bu gecenin ne olacağı konusunda herhangi bir düşüncemiz yok. Ya soğuktan öleceğiz, ya da hayırsever vatandaşların yardımlarını bekliyoruz. Komşularımız tarafından bazı ihtiyaçlarımız karşılanmaktadır. Ancak onların da durumları iyi değildir. Eşimin sağlık durumunun iyi olmaması nedeniyle ailemin geçimini ben sağlamaktayım. Temizlik işlerine gitmekteyim. Hayırsever vatandaşlardan ve yetkililerden yardım bekliyorum.

Kendisinin evlere temizlik yapmaya giderek ve simit satarak çocukları ve hasta eşine baktığını söyleyen Gökçe, eşinin rahatsız olmasının yanında kendisinin de bazı rahatsızlıklarının olduğunu belirterek;

İnsanlar neden bu kadar duyarsız anlayabilmiş değilim. Benim eşim rahatsızlıkları nedeniyle beş kere ameliyat olmak zorunda kaldı. Eşim bu rahatsızlıklarından dolayı çalışamıyor. Komşularımız ellerinden geldiği ölçüde bize yardımcı olmaya çalışıyorlar. Ancak komşularımızın durumu da iyi olmadığından bize fazla yardımcı olamıyorlar. İnsan bu kadar ucuz olmamalı. Ben iki çocuğumla birlikte geceyi evimizin bahçesinde geçirmek zorunda kaldım. Bu durum çok acı

dedi. Şimdi Gökçe ailesi, 50 YTL'ye kiralanan yere ne kadar ev denilirse o kadar yeni bir ev bulacak... Ama Hüseyin de aile bütçesine katkıda bulunmak zorunda... 12 yaşındaki Hüseyin artık 10 yaşındaki kardeşi okula gidebilsin diye işe gidecek...

Hangimiz yarının kaygısını duymuyoruz ki... Hem de gerçek anlamda yarının... Çocuklarımızı sömürü çarklarının arasına atmak bile bu kaygıyı hafifletmiyor artık!

Hepimizin durup düşünmesi gerekiyor, kapının önüne konulmadan önce durup düşünmesi...