İşçi cenazelerinde resmedilen acı ve gözyaşıydı. Bu acı hepimizin. Gözyaşlarımız yangın olsun
[foto]isci-cenaze1.jpg[/foto]
[foto]isci-cenaze2.jpg[/foto]
[foto]isci-cenaze3.jpg[/foto]
[foto]isci-cenaze4.jpg[/foto]
[foto]isci-cenaze5.jpg[/foto]
Irak'ta çalışmış bir işçi anlatıyor: Ben Irak’ta 16 ay kaldım, Eski Saray ve Musul havaalanlarında Serka şirketi için yönetici tercüman olarak çalıştım. Şu an Irak’ta binlerce Türk işçisi askeri üslerde veya koalisyon güçleri ile ABD’ye ait kamplarda çalışmakta, binlerce kamyon şoförü de karayoluyla bu kamplara malzeme taşımaktadır… Bu kamplardaki temel iş ve hizmetleri Türk işçileri yapmaktalar.. Ama bu insanların büyük bir çoğunluğu sigortasızdır. Bu işçiler haftanın 7 günü 12 saat çalışmaktalar.. Bazı şirketler işçileri uçakla taşıyor, son kazada görüldüğü gibi onların hali de içler acısı…
Kimse savaş ortamında karın tokluğuna çalışmak istemez… Binlerce insanımızın ateş ortasında çalışması fakirlik ve işsizliğin boyutlarını gösterir… Peki fakirlik ve işsizliği önleyemeyen bu hükümet, şirketlerin orada işçileri insan gibi çalıştırmasını da mı sağlayamaz? Sağlayabilir… Ne var ki ülkemizde egemen zihniyet çalışanı insan yerine koyan bir zihniyet değildir…
Irak'a işçi götüren adının açıklanmasını istemeyen bir firma sahibi anlatıyor: Irak'a işçi götürülmeye başlandığı 2 yıl öncesinde ücretler oldukça yüksekti. Ancak aradan geçen sürede önce Filipinler'den, ardından Hindistan'dan ucuz işgücü akını, ücretlerde taban yaptırmaya devam ediyor. Ama yine de ölüm korkusuna rağmen, Irak'a işçi olarak gitme talebi oldukça fazla, binlerce kişi Irak'a gitmek için sırada bekliyor.
Göçük yaşanan bir ocaktan işçi arkadaşlarının, akrabalarının cesetleri çıkarıldıktan sonra tekrar ocağa girer gibi, başka bir işçinin kolunu kapan makineden kan izleri temizlendikten sonra makinenin başına geçer gibi gidiyor işçiler Irak'a... Daha iyi bir yarın için değil, karın tokluğuna...
Ateş ise düştüğü yeri yakıyor, işçi cenazelerinin fotoğrafları bunu söylüyor. Ateş düştüğü yeri yakmasın... Bu acı, bu yaşanmamışlık, bu insan yerine konulmama bize, hepimize, tüm işçi ve emekçilere reva görülen... Gözyaşlarımız yangın olsun...