GÜNCEL
İkinci gösteri ise akşam saatlerinde yapıldı. İsveç İşçi Sendikaları Konfederasyonu binası önündeki meydanda toplanan 3 bini aşkın kişi, burada yapılan konuşmaların ardından parlamento binasına doğru yürüyüşe geçti. Ellerinde meşaleler taşıyan göstericiler, hükümetin politikalarını protesto eden pankartlar taşıdılar ve sloganlar attılar. Sendika yöneticilerinin konuşmalarından sonra işçilerin siyasi greve gidilmesini isteyen sloganlar attıkları gözlendi.
Yaşanacak Dünya, Sayı: 30, Ocak 2006
Cuma, 19 Ocak 2007 (19 yıl 9 ay önce)
İsveç’te 4 sağ partiden kurulan koalisyon hükümetinin çıkarmayı planladığı yeni işsizlik sigortasına karşı, memurlardan sonra işçiler de sokaklardaydı.
İsveç İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun (LO) çağrısıyla 24 şehirde onbinlerce işçi sokaktaydı. Başkent Stockholm’da iki ayrı gösteri düzenlendi. Parlamento binası önünde düzenlenen gösteriye inşaat işçileri iş bırakarak çalışma elbiseleriyle katıldılar. 12 bin işçinin katılımıyla gerçekleşen gösteriye bazı sanatçılar da destek oldu. Gösteride şarkılar söylediler şiirler okudular.
“İşsizlerle işçileri karşı karşıya getirmeyin”
LO Genel Başkanı Wanja Wedin, hükümetin işsizlerle işçileri karşı karşıya getirme politikası izlediğini söyledi ve bundan vazgeçilmesi çağrısı yaptı. Hükümetin işsizlik kasasında yapmaya çalıştığı değişikliklerle işçi ücretlerini aşağıya çekmeye niyetlendiğini söyleyen Wedin, bu politikaya karşı sonuna kadar mücadele edeceklerini belirtti. Sendika başkanı ve bazı federasyonların başkanları hükümetin işsizlik kasasında yapmak istediği değişikliği protesto etmek için toplanan 250 bin imzayı teslim etmek üzere Başbakanlık binasına gitiler.İkinci gösteri ise akşam saatlerinde yapıldı. İsveç İşçi Sendikaları Konfederasyonu binası önündeki meydanda toplanan 3 bini aşkın kişi, burada yapılan konuşmaların ardından parlamento binasına doğru yürüyüşe geçti. Ellerinde meşaleler taşıyan göstericiler, hükümetin politikalarını protesto eden pankartlar taşıdılar ve sloganlar attılar. Sendika yöneticilerinin konuşmalarından sonra işçilerin siyasi greve gidilmesini isteyen sloganlar attıkları gözlendi.
İş ve İşçi Bulma Kurumu, çöp çatanlık kurumu mu?
Bir kaç hafta önce Münih’te bir arkadaşımı ziyaret etmeye gittim. Arkadaşım, bir üniversite diploması olan, birkaç üniversiteyi de 2-3 yıl okuyarak terk etmiş, çeşitli alanlarda mesleki uzmanlık eğitimi almış bir kadın. Eşinden bir yıl önce ayrılıp, tek başına yaşamaya başlamış.
Ben gittiğimde uzun zamandır işsiz olduğu için Arbaitsamt’la randevusu vardı. Uzun süren bir görüşmeden söylene söylene çıktı. Görüştüğü memur kendisine; “Daha gençsiniz, pek çok yeteneğiniz var, oldukça da alımlı bir kadınsınız. Yalnız yaşıyorsunuz üstelik. Neden zengin bir eş bulmayı düşünmüyorsunuz? Çalışmanıza gerek kalmayacağı gibi, yalnız da kalmamış olursunuz. Hem geleceğinizi de güvenceye alırsınız” demişti.
Arkadaşım, “Ben kimseye bağımlı olmak istemiyorum. Bir sürü mesleki yeteneğim var ve bu doğrultuda iş istiyorum” demişti kendisine. O da, “Ben sadece bir öneride bulundum. Öyle boş da konuşmuyorum, bildiğim şeyler var. Ayrıca işim dışında şeyler söylediğimi de düşünmeyin” demiş ve gerçekleşen evlilik örnekleri vermişti!
Bu pervasızlık nereden besleniyor?
O bunları hızlı hızlı anlatırken, olayın ne anlama geldiğini bir daha keşfetmenin öfkesini yaşıyor, neden daha sert bir tavır koymadığına hayıflanıyordu.
Bense böylesi bir şeyle ilk defa karşılaşmanın şaşkınlığını… İş ve işçi bulma kurumunun iş arayan kadınları fuhuş evlerine vs. yolladığına dair pek çok haber çıktı. Ama bu kurumun çöp çatanlık yaptığına ve bu işi bizzat memurların, alenen yaptıklarına dair çıkmamıştı.
Daha neler göreceğiz bu “refah” ve “demokrasi” ülkesinde… Asıl kafamı kurcalayansa bu pervasızlığın, nerelerden beslendiğidir… Sizde bunun yanıtı var mı?
Bir kaç hafta önce Münih’te bir arkadaşımı ziyaret etmeye gittim. Arkadaşım, bir üniversite diploması olan, birkaç üniversiteyi de 2-3 yıl okuyarak terk etmiş, çeşitli alanlarda mesleki uzmanlık eğitimi almış bir kadın. Eşinden bir yıl önce ayrılıp, tek başına yaşamaya başlamış.
Ben gittiğimde uzun zamandır işsiz olduğu için Arbaitsamt’la randevusu vardı. Uzun süren bir görüşmeden söylene söylene çıktı. Görüştüğü memur kendisine; “Daha gençsiniz, pek çok yeteneğiniz var, oldukça da alımlı bir kadınsınız. Yalnız yaşıyorsunuz üstelik. Neden zengin bir eş bulmayı düşünmüyorsunuz? Çalışmanıza gerek kalmayacağı gibi, yalnız da kalmamış olursunuz. Hem geleceğinizi de güvenceye alırsınız” demişti.
Arkadaşım, “Ben kimseye bağımlı olmak istemiyorum. Bir sürü mesleki yeteneğim var ve bu doğrultuda iş istiyorum” demişti kendisine. O da, “Ben sadece bir öneride bulundum. Öyle boş da konuşmuyorum, bildiğim şeyler var. Ayrıca işim dışında şeyler söylediğimi de düşünmeyin” demiş ve gerçekleşen evlilik örnekleri vermişti!
Bu pervasızlık nereden besleniyor?
O bunları hızlı hızlı anlatırken, olayın ne anlama geldiğini bir daha keşfetmenin öfkesini yaşıyor, neden daha sert bir tavır koymadığına hayıflanıyordu.
Bense böylesi bir şeyle ilk defa karşılaşmanın şaşkınlığını… İş ve işçi bulma kurumunun iş arayan kadınları fuhuş evlerine vs. yolladığına dair pek çok haber çıktı. Ama bu kurumun çöp çatanlık yaptığına ve bu işi bizzat memurların, alenen yaptıklarına dair çıkmamıştı.
Daha neler göreceğiz bu “refah” ve “demokrasi” ülkesinde… Asıl kafamı kurcalayansa bu pervasızlığın, nerelerden beslendiğidir… Sizde bunun yanıtı var mı?
Yaşanacak Dünya, Sayı: 30, Ocak 2006