"Hastaneme dokunma!"

Perşembe, 8 Şubat 2007 (19 yıl 8 ay önce)

İsviçre’nin Neuchatel Kantonu’nda, hastanelerin tek çatı altında birleştirilmesi ile birlikte özelleştirilmesinin de önünü açan yasa, geçen yıl Kanton Meclisi’nden geçmişti. Bu yıl ise hastanelerin daha az işleyen bazı bölümlerinin başka bölgelere taşınması gündeme getirildi.

Le Locle Hastanesi’nin doğum, La Chaux de Fonds Hastanesi’nin ise çocuk bölümünün Neuchatel Hastanesi’ne kaydırılmak istenmesine karşı, La Chaux de Fonds’da “Aile İnisiyatifi”, imza kampanyası başlattı. Toplanan 15 bin imzanın ardından 12 Ocak’ta La Chaux de Fonda’ da yapılan yürüyüşe 3 bin kişi katıldı.

Son yılların en kitlesel yürüyüşü olmasıyla dikkat çeken eylem, akşam 17.30′da başladı. “Hastaneme dokunma!” pankartıyla yürüyen kitle, konuşmacıların ardından komitenin, “Karar geri çekilene kadar eylemlerimize devam edeceğiz” sözleri ile bitirildi.

İSVİÇRE'DE SOL HÜKÜMETTEN HAK GASPLARI

Neuchatel Kantonu'nda son yerel seçimlerde 100 yılı aşkındır süren sağ partilerin hakimiyetine son veren sol hükümet, sol kitleler tarafından coşkuyla karşılanmıştı. 5 kişiden oluşan kanton bakanlığının 2'si Sosyalist Parti'den 1 kisi ise Yeşiller'den oluşuyordu.

Sevinçler uzun sürmedi, sol hükümet sosyal hak gasplarıyla icraatlarına basladı. İlk önce hastahanelerin özelleştirmesinin önünü açan yasayı parlamentodan geçirdi. Bazı şehirlerdeki hastahanelerin bölümleri iyi çalışmıyor diye (çocuk, kadın, cerrahi) başka şehirlere taşıma kararı aldı.

Kamu kurumlarındaki bazı işçilerin ücretlerinin çok yüksek olduğunu bahane ederek, eşitlik adı altında ücret indirimine gidildi...

Sol hükümet 159 milyon frank bütçe açığını emekçilerin sırtından gidermeye kararlı. 2007'nin başında ise yaşlılar yurdunda kalan insanların cep harçlıklarına el koydular. Hükümet kendi koyduğu kriterlere göre cep harçlığını belirliyor. Asgari ihtiyaçlar için dahi yeterli olmayan, en fazla 300 frank olan harçlık, kriterlere uymayanlarda 150 franka kadar indiriliyor.

Günde bir paket sigara icenler (6x30=180) sigara ile acil ihtiyaçları arasında karar vermek zorunda! Kuaföre gidenler daha seyrek gitmeliler! Alacakları elbiselerden, arada bir dışarıda içtikleri içeklerden, günlük temizlik ihtiyaçlarının karşılanmasında; kısacası bir insanın ihtiyacı olan her şeyden kısmak zorundalar.

Yaşlılar yurdu sakinleri ilk tepkilerini müdürle bir toplantı yaparak verdiler. Yerel gazeteye ve sorumlu bakan Bernard Soguel’e (Sosyalist Partili) bir mektup yazma kararı aldılar. Örgütsüz ve üretimden kopuk olmanın verdiği itilmişlik duygusuyla; "Ne yapsak da bir şey değişmeyecek" düşüncesindeler.