TİKB YDK, önce Paris'i sonra da tüm Fransa'yı saran isyan ateşlerini hedefli ve topyekün bir direnişe dönüştürmek için bir bildiri yayınladı:
Önce yurtları işgal edilip sömürgeleştirildi. Bütün yer altı kaynaklarına, değerli madenlerine ve zenginliklerine el konuldu. Sonra atalarının canları ve kanları üzerinden kendi saltanatlarını kurdular. Fransa’nın bütün alt yapısında ve dokusunda sömürge ülkelerinden gelenlerin emeği ve kan izleri var.
İnsanlar “iş, ekmek, adalet, özgürlük” diye kanıp bu topraklara geldiler. Ucuz işgücü ihtiyacını karşılayarak bütün ağır ve pis işlerde kölece çalıştırıldılar. Bütün çabaları çocuklarına bir gelecek bırakmaktı.
Herbiri dışlanmanın ve horlanmanın kıskacında büyüdü. Bütün yaşam toplu konutların arasına sıkışmıştı. Değerleri ve kültürü yok sayıldı. Kendini ifade etmek istediği bütün kapılar yüzüne kapandı. Eğitim alanında, işte hep “kara kafalı” olarak mimlenip ırkçı ayrımcı politikalara maruz kaldı. Sosyal yardım kapılarında süründürüldü. Yoksul ve her şeyden yoksun büyüdü. Yetmedi! Devletin, polisin ırkçı, faşist baskılarıyla karşı karşıya kaldı. Hep potansiyel suçlu olarak görüldü ve topluma öyle yansıtıldı.
Daha 10-12 yaşındakiler, yaşadığı semtte futbol oynarken bile kimlik kontrolü ve arama adı altında bütün iğrenç uygulamalarla karşı karşıya kaldı. Korku içerisinde büyüyenler polisin tacizlerinden can havliyle kaçar hale geldi. Nereye kadar! Son olaydaki gibi diri diri yakılanlar oldu. İnsanlara “pislik” muamelesi yapıldı. Artık tepkisiz ve sessiz kalınamazdı. Bu öfke patladı ve devletin ırkçı, ayrımcı politikalarından usanan herkesi sardı. Elektrik akımında can veren Zyed ve Bouna’nun bedeninden şok dalgaları bütün Avrupa’ya yayıldı.
Tutuklananlar oldu. Sınır dışı tehditleri savurdular. Geceleri evlere baskınlar gerçekleştirip tacizde bulundular. Ama isyan çığlığını engelleyemediler. Sokağa çıkma yasağı ilan ettiler. Bu boşuna bir çabaydı… İsyan ve öfke yasak zincirlerini eriterek sürüyor.
Emperyalist sistemden kaynaklanan sorunları sadece göçmenler yaşamıyor. Uygulanan neoliberal saldırı politikaları sonucu sürekli artan bir işsizlik var. SNCM’nin özelleştirilmesine karşı direnen Marsilya liman işçilerine gerçekleştirilen saldırıyı unutmadık. Özelleştirmeler, emeklilik yaşının yükseltilmesi, artan sosyal hak gaspları, sendikal ve sosyal örgütlenmenin önündeki engellerin artırılması, bütün işçi sınıfı ve emekçilerin geleceğini tehdit ediyor. Yeni göçmen yasaları ve anti-terör uygulamaları adı altında getirilenler, tüm emekçileri cendere ve baskı altına alıyor. Saldırılar karşısında birleşik mücadeleyi yükseltelim.
- Irkçı Sarkozy istifa etsin!
- Olağanüstü hal kaldırılsın!
- Bütün gözaltı ve tutuklamalar serbest bırakılsın!
- Zyed ve Bouna’nun katilleri yargılansın!
- Irkçı ve ayrımcı politikalara son verilsin!
- Herkese eşit iş, eşit eğitim, eşit barınma ve yaşam hakkı tanınsın!
- Kahrolsun emperyalizm yaşasın halkların kardeşliği!
- Emekçilere özgürlük!
Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği
Yurtdışı Komitesi