Cuma, 2 Mart 2007 (19 yıl 7 ay önce)
Topkapı'da kurulu (Ülker fabrikasının yanı) İbrahim Ethem Ulagay İlaç Fabrikası'nın işçileri 2 yıl önce Lastik-İş sendikasında örgütlendiler.
Sendikaya yetki gelmesinin ardından fabrikanın İtalyan patronları sendikayı tanımayı reddederek mahkemeye başvurdu.
2 yıldır devam eden mahkeme süreci defalarca temyize gitti. En son yerel mahkemenin kararı Yargıtay tarafından işçiler lehine bozulduktan sonra patronlar tekrar sil baştan yerel mahkemeye başvurdular.
Geçen hafta fabrikanın işçileri bir 2 yıl daha beklemeyeceğiz "Yetki biziz" diyerek eyleme geçti.
Fiili greve karşı devreye fabrikanın da üyesi olduğu Türkiye İşverenler Sendikası Konfederasyonu girdi.
TİSK'in, sendikayla görüşmeler başlayacak sözü üzerine bir gün süren eylem bitirilirken 4 gün önce fabrikadan 5 işçinin çıkışı verildi.
Patronların kavga çağrısına, işçiler kabülümüzdür dediler ve bir kez daha fiili grev, iş yerini terk etmeme eylemiyle birlikte başlatıldı.
Bu sefer sendikanın tanınması ve atılan işçilerin iş başı yapması dışında hiç bir teklif görüşülmeyecek.
4 gündür geceli-gündüzlü atılan 5 işçi ve Lastik-İş yöneticileri kapının önünde, diğer işçiler ise fabrikanın bahçesinde eylemdeler.
İŞÇİ KIYIMI SÜRÜYOR
Eyleme geçilmesinin ardından patronlar işten attıkları 5 işçiyi telefonla arayarak eylemlerin bitirilmesi halinde işe geri alınacaklarını bildirdiler. İşçiler bu teklif üzerine düşünmediler bile...
Bunun üzerine bugün 5 işçinin daha çıkışı verildi. Bu gelişme üzerine işçiler dış kapı önünde toplanarak kararlılıklarını bir kez daha ortaya koydu.Sendika Şube Başkanı Bülent Yavaş'ın "Öncü işçiler el kaldırsın" demesi üzerine tüm işçiler ellerini kaldırdılar. Yavaş, öncü işçileri temizlemek istiyorlarsa bütün işçileri işten çıkarmaları gerektiğini söyledi. Şube Başkanı, fabrikada üretim yapılmasının tek yolunun sendikanın tanınması ve atılan işçilerin geri alınması olduğunu vurguladı.
İşçiler uzun süre "Direne Direne Kazanacağız", "İşveren Şaşırma Sabrımızı Taşırma", "Baskılar Bizi Yıldıramaz", "Kurtuluş Yok Tek Başına Ya Hep Beraber Ya Hiç Birimiz", "Yılgınlık Yok Direniş Var", "İş Ekmek Yoksa Barışta Yok" sloganlarını attılar.
İşçiler eylemlerini kararlı bir şekilde sürdürüyorlar.
Fabrikada üretimdeki işçilerin tümü sendikalı... 400 işçinin çalıştığı fabrikada sendikalıların sayısı 219.
İşçileri örgütlenmeye iten en büyük sorun ücretler... Fabrikada ücretler sektör ortalamasının çok çok altında... 10 yıllık işçiler dahi 600 milyon ücret alıyorlar.
Bunun ardından ise tepkiler zorunlu mesailer üzerine toplanıyor.
Fabrikada sendikal örgütlenmeye giden kıvılcım, 3 yıl önce yemek boykotlarıyla çakıldı.
Patronların her yıl olduğu gibi yüzde 2 zam dayatmasına karşı, o yıl işçiler tepkisiz kalmadılar.
Bir hafta süren yemek boykotu amacına ulaşamasa da, eylem süreci kazanımla sonuçlandı: İşçiler örgütlülüğün gücünü taddılar.
İbrahim Ethem'de bu soluk iliklere işledi. İşçiler sendikal örgütlüğün dışında tüm gemileri yaktılar.
ŞİFA DİRENİŞTE!
Kölece çalışma koşulları iş cinayetlerine itiyorsa; bastırılan ücretler iş gücümüzün yeniden üretimine dahi yetmiyorsa; nasıl ki GSS sağlığımızı yıkıyorsa… şifamızda direnişte!
İbrahim Ethem İlaç Fabrikası’nın işçileri sınıfı tedaviye çağırıyor…