Fiili grevde Alınteri sloganları

Serbest Bölge işçileri: Bizler artık köle gibi yaşamak köle gibi çalışmak istemiyoruz.

Cumartesi, 24 Mart 2007 (19 yıl 7 ay önce)

Dün sabah yine erken saatlerde toplanan işçilerle birlikte Alınteri okurları da direniş mevzisindeydi.

Her sabahki gibi işçiler davul zurna eşliğinde halaylarla ve sloganlarla günü selamladılar.

Alınteri okurlarının bir gün öncesinde işçilerle buluşturdukları “Kölece Çalışmaya Kölece Yaşamaya Hayır!” broşürü işçiler tarafından sloganlaştırılıp dövizlere taşınmıştı. İşçiler gelen ziyaretçileri bu slogan ve dövizlerle karşıladılar.

İşçilerin Alınteri gazetesinin "Kölece Çalışmaya Kölece Yaşamaya Hayır!" kampanyasından dövizlere taşıdıkları, “Kurtuluş Yok Tek Başına Ya Hep Beraber Ya Hiç Birimiz”, ”İşçilerin Birliği Patronu Yenecek”, ”İnsanca Yaşanacak Ücret İnsanca Yaşanacak Zaman”, ”Kölece Çalışmaya Kölece Yaşamaya Hayır!” sloganları, direnişteki bağımsız sınıf rengini ve gündelik sonucu ne olursa olsun geleceğe dönük yüzünü oluşturdu.

"Kölece çalışmaya kölece yaşamaya karşı - Serbest Bölgede Fiili Grev" manşetli Alınteri gazetesi ve Adana Keresteciler Sitesi işçileri, Konfeksiyon İşçileri Derneği imzalı bildirilerimiz de Mersin Serbest Bölge işçilerinin çaktığı direniş kıvılcımına soluğumuzu taşıdı.

Ayrıca "Fiili Grevi Selamlıyoruz" başlıklı; Mersin Üniversitesi Öğrencileri, Mersin Lisesi Öğrencileri imzalı bildiriler de dağıtıldı.

Serbest bölge işçisinden mektup var:

MERSİN SERBEST BÖLGESİNDE ÇARK NASIL DÖNÜYOR

Merhaba Alınteri;

Gümrükten içeri girerken, içerden toplatılmış sigortalı arkadaşlarımızın geçiş kartlarıyla sigortasız arkadaşlarımız içeri alınır. Kart kontrolü altı ayda bir yapılır. Ücretlerimiz bize imzalatılan bordrolarda başka gerçekte bambaşkadır. Arada en az 100 ytl oynar.

Haftanın 5 günü 8:30 - 18:30 çalışılır. Ayakçılar ve bir bölüm 11:30'a kadar hemen hemen her gün mesaiye kalır. Altı gün sabahlamakta işin cabası eee tabiki de evde enkazsın.

Ne kendine zaman ayırabiliyorsun, ne çocuğuna bütün gün köle gibi çalışmaktan kendimize ayıracak vakit bizim için lüks sayılıyor.

Aldığımız maaşa gelince hep beraber gülmek gerekiyor; makinacılar 380 ytl. 430 ytl üzerinde ücret alan işçiyse parmakla gösterilmeyecek kadar az. Ayakçılara gelince standart 330 ytl alıyorlar üstelik mesaileri bunun üzerinden hesaplanıyor.

Her gün 5-6 saat uykuyla işe geri döneriz. Her gün farklı psikolojik baskılar altında eziliriz. Köle gibi çalıştırılır köle gibi sömürülürüz. Bunlar yetmezmiş gibi hakaretlere maruz kalırız. Bir de yetmezmiş gibi aldığımız maaşlardan müdür, şef ve muhasebeciler kesinti yapar patron da buna göz yumar. Bize imzalatılan hiç bir kağıdı okutmadıkları gibi açıklama yapmazlar. İşten çıkarılacağını bildiğin için de imzayı çakarsın şimdi sormak gerekir bizden o büyük vergileri kesen devlet nerede?

BİZLER ARTIK KÖLE GİBİ YAŞAMAK KÖLE GİBİ SÖMÜRÜLMEK İSTEMİYORUZ.

Mersin'den işçi kardeşiniz M.