Kafası karışık olan emekçileri 29 Nisan'ın iç yüzünü anlatarak, 1 Mayıs'a çağırdık.
1 Mayıs hazırlıklarının son etabına girerken özel sayımız ile Kartal’daydık. Herkese otobüs kalkış yerini duyurduk. Bu seferki buluşmalarımızı, selamlarımızı evlere taşıdık. Gittiğimiz evlerin davetlerini geri çevirmedik.
Daha önce, 14 Nisan mitinginin emekçiler üzerinde belli bir etki yarattığını görmüştük. 29 Nisan'da bunu konuşmayı gündemimize aldık.
Mahalleye girdiğimiz andan itibaren "Siz niye buradasınız? Niye gitmediniz? Ben gidicektim ama olmadı işte”, “Televizyonda izledim. Çok güzel geçiyor”, “Sizde solcu değil misiniz? Niye orada değilsiniz?” diyen emekçi kadınlara mitinge neden katılmadığımızı ve katılmama çağrısı yaptığımızı, mitingi örgütleyenlerin kimler olduğunu, bizim asıl ne yapmamız gerektiğini anlatarak 1 Mayıs çağrıları yaptık.
Cumhurbaşkanlığı seçimi ve ordunun muhtırasına karşı işçi sınıfının bağımsız duruşun nasıl olması gerektiğini anlattık.
İşbirlikçi burjuva güçler arasındaki kitleleri bölme ve yedekleme dalaşının, 14 ve 29 Nisan manipülasyonlarının bazı emekçilerde de bir kafa bulanıklığı yarattığı ortadaydı. Konuşmalarımızın ardından ikna olduklarını görebiliyorduk.
Bir emekçi kadın “Ben zaten kim solcu anlamadım. Karıştı benim kafam” derken, başka bir emekçi kadın “Siz de doğru söylüyorsunuz. 1 Mayıs’a gelmekten korkuyorum ama, keşke gelebilsem" diyordu.
Evlerine konuk olduğumuz emekçilerde de durum aynıydı. Televizyondan canlı yayında miting izleniyordu. Canlı sohbetler gerçekleştirdik ve ikna ederek 1 Mayıs’ı konuştuk.
Özel sayı dağıtımlarımız sırasında markette, sokakta tek gündem buydu. Bizde bu gündeme müdahale ederek asıl 1 Mayıs’ta bulunmamız gerektiğini herkese anlattık. Mahalledeki çağrımızdan sonra elimizde kalan özel sayıları Kartal Meydanı'ndaki emekçilerle buluşturduk.