GENÇLİK
Diyarbakır'da inşaat işçisi bir baba ile 'tek gözlü ev' hanımı bir annenin 4 çocuğundan biri... 14 yaşında... Mesut Yılmaz İlköğretim Okulu 8. sınıf öğrencisi... 7 yaşından bu yana gönül verdiği tekvandoda il çapında ve bölge genelinde bir çok derece aldı. 2005’te Batman’da minikler Türkiye üçüncüsü, 2006’da Samsun’da yıldızlar Türkiye üçüncüsü, bu yıl mart ayında Adana’da 45 kilo kategorisinde Yıldızlar Türkiye Birincisi oldu.
"Spora başladığımdan bu yana il çapında ve bölge genelinde sayısız derece aldım. En son kendi kilomda Türkiye birincisi oldum. Tekvando Federasyonu beni 7-8 Temmuz'da Macaristan’ın başkenti Budapeşte’de yapılacak Yıldızlar Avrupa Şampiyonası’na katılmam için davet etti. Çok mutluyum. Bir gün mutlaka ülkemi dünya şampiyonasında temsil edeceğim. Yeter ki elimden tutulsun.
Babam iş bulduğu zamanlarda inşaatlarda çalışıyor. Yoksul olduğumuz için düzenli beslenemiyorum. İyi beslenmem lazım. Bazen yeterince beslenemediğim için performansım düşüyor. Bol meyve yemek istiyorum. Okulumda da çok başarılıyım. Bana sahip çıkılırsa ülkeme yararlı olacağıma inanıyorum."
"AZMİN SEMBOLÜ", "YOKSULLUĞA RAĞMEN", "BAŞARININ SIRRI AZİM"... Bunlar Recep'le ilgili basında yer alan haberlerin başlıkları...
Fonda: Yoksulluk, açlık, yaşamın dışına itilmişlik, gelecek kaygısı, bastırılan ihtiyaçlar, karşılanmayan özlemler...
Başlıkta: Başarı...
Recep'in başarılarını ve azmini alkışlıyoruz da... ringde rakiplerini tek tek dize getiren Recep, aynı başarıyı yaşamda tek başına kapitalizme karşı sağlayabilecek mi?
O sağlasa bile binlercesi sağlayabilir mi?
"Yeter ki elimden tutulsun", "Bana sahip çıkılırsa"... uzatılan el devlete mi, hayırsever işadamlarına mı?!
Parıldayan cevherlerden, sönen yıldızlara... bu kaçıncı çağrıdır!
O meyveler, o üniversiteler, o sahneler, o sahalar, o yaşam, o yapmak, o olmak istediklerimiz.... boylu boyunca önümüzde uzanıyor, el ele tutuşalım.
Salı, 29 Mayıs 2007 (18 yıl 10 ay önce)
RECEP YAVAŞ'ı TANIYALIM:
Diyarbakır'da inşaat işçisi bir baba ile 'tek gözlü ev' hanımı bir annenin 4 çocuğundan biri... 14 yaşında... Mesut Yılmaz İlköğretim Okulu 8. sınıf öğrencisi... 7 yaşından bu yana gönül verdiği tekvandoda il çapında ve bölge genelinde bir çok derece aldı. 2005’te Batman’da minikler Türkiye üçüncüsü, 2006’da Samsun’da yıldızlar Türkiye üçüncüsü, bu yıl mart ayında Adana’da 45 kilo kategorisinde Yıldızlar Türkiye Birincisi oldu.
RECEP YAVAŞ'ı DİNLEYELİM:
"Spora başladığımdan bu yana il çapında ve bölge genelinde sayısız derece aldım. En son kendi kilomda Türkiye birincisi oldum. Tekvando Federasyonu beni 7-8 Temmuz'da Macaristan’ın başkenti Budapeşte’de yapılacak Yıldızlar Avrupa Şampiyonası’na katılmam için davet etti. Çok mutluyum. Bir gün mutlaka ülkemi dünya şampiyonasında temsil edeceğim. Yeter ki elimden tutulsun.Babam iş bulduğu zamanlarda inşaatlarda çalışıyor. Yoksul olduğumuz için düzenli beslenemiyorum. İyi beslenmem lazım. Bazen yeterince beslenemediğim için performansım düşüyor. Bol meyve yemek istiyorum. Okulumda da çok başarılıyım. Bana sahip çıkılırsa ülkeme yararlı olacağıma inanıyorum."
YALANLARA KANMA
"AZMİN SEMBOLÜ", "YOKSULLUĞA RAĞMEN", "BAŞARININ SIRRI AZİM"... Bunlar Recep'le ilgili basında yer alan haberlerin başlıkları...
Fonda: Yoksulluk, açlık, yaşamın dışına itilmişlik, gelecek kaygısı, bastırılan ihtiyaçlar, karşılanmayan özlemler...
Başlıkta: Başarı...
Recep'in başarılarını ve azmini alkışlıyoruz da... ringde rakiplerini tek tek dize getiren Recep, aynı başarıyı yaşamda tek başına kapitalizme karşı sağlayabilecek mi?
O sağlasa bile binlercesi sağlayabilir mi?
"Yeter ki elimden tutulsun", "Bana sahip çıkılırsa"... uzatılan el devlete mi, hayırsever işadamlarına mı?!
Parıldayan cevherlerden, sönen yıldızlara... bu kaçıncı çağrıdır!
O meyveler, o üniversiteler, o sahneler, o sahalar, o yaşam, o yapmak, o olmak istediklerimiz.... boylu boyunca önümüzde uzanıyor, el ele tutuşalım.