En acı oyun

Salı, 5 Haziran 2007 (19 yıl 11 saat önce)

Antalya'nın Üçgen mahallesinde 2 çocuk annesi 30 yaşındaki kadın bir veda mektubu yazdıktan sonra çocukları evde olmasına rağmen evin banyosunda kafasına silahla ateş ederek intihar etti.

2 ve 4 yaşındaki çocuklar silah sesini duyarak gittikleri banyoda annelerinin cesediyle karşılaştı.

Durumu henüz algılayabilecek bir yaşta olmayan küçük çocuklar oyunlarını oynamaya devam ettiler.

Komşuların silah sesi üzerine gelen polisler evde inceleme yaparlarken çocuklar ise polislerin lastik eldivenini balon yaparak oyunlarına devam ettiler.

Çocuklar, "Televizyon izliyorduk. Silah sesi duyduk, hiç korkmadık" dediler.

Annelerinin bıraktığı "vasiyetim" başlıklı kendi annesine seslendiği mektubunda ise şunları yazıyordu:

Sizi utandıracak bir şey yapmadım. 6 yıldır evliyim hiç huzur bulamadım. Boşanmayı düşündüm ama çocuklarımdan ayrılmayı göze alamadım. Ne yapsam yapmasam artık doğru düşünemiyorum. Çok bunaldım. Hayata beni bağlayacak hiçbir şey bulamıyorum. Çocuklarımı çok seviyorum. Anne seni de ailemi de çok seviyorum. Dayanacak gücüm kalmadı. Beni affedin. Sizlere doyamadım hiçbir zaman. Çocukları önce Allah'a sonra babalarına ve sizlere emanet ediyorum. Hakkınızı helal edin. Başım çatlıyor. Beni doğduğum topraklara gömün.

Yine bugün Bingöl'de ise 4 çocuk annesi 34 yaşındaki bir kadın oturduğu apartmanın bodrum katında kalorifer borusuna bağladığı ipi boynuna geçirerek intihar etti.

İntihar eden kadının cesedini, bodrum katından gelen sesleri duyan bina sakinleri buldular.

"Çok bunaldım", "Hayata beni bağlayacak hiçbir şey bulamıyorum", "Bu şehrin havası yok, boğuyor", "Hayattan soğudum", "Ümidim yok", "Dayanacak gücüm kalmadı"... Geleceğe dair umutların tükendiği, karanlık bir dünya ve derin bir umutsuzluk duygusudur intihar. Toplumsal bir sorundur ve bir çığlıktır.

Sorunun boyutunu gösteren bir çığlıktır bu...

Anneler çocuklarının karşılacakları manzarıyı bile düşünmeden intihar ediyorsa... Daha hayatı algılamaktan çok uzak bebek yaştaki çocuklar tarifsiz acılarla tanışıyorsa... Ve hayatı kavramaya başladıkları andan itibaren derin anaforlara sürükleniyorlarsa...

Sistemin tükenişini işaret eden bir çığlıktır bu...