Yaşayan hayaletler ülkesi

Çarşamba, 27 Haziran 2007 (18 yıl 11 ay önce)

Tekelci kapitalistlerin Türk siyasetini yeniden düzenlemeye giriştikleri şu günlerde vatan yahut silistire ayaklarına yatarak emekçileri sömürü sistemine tasmalama işine ayakçılık eden orta sınıf pespayeliği meydanları ve gündemi işgal etmeyi sürdürürken duyduk haberi; Çorum'un Bayat ilçesindeki lisede okuyan çocuklarımıza, tehdit, şantaj ve tecavüz şebekesi 35 yaşındaki bir annenin bir tecavüzcüyü ayağından vurması sayesinde açığa çıkartılmıştı.

Olayın ya da rezilliğin gelişimini mağdurların birinin ağzından dinliyoruz:

6 ay önce A.Y. ile pikniğe gitmiştik. Bize evli, 2 çocuk babası E.Ş. de katıldı. Biz piknikte A. ile öpüşürken, E.Ş. de gizlice cep telefonuyla fotoğraf çekmiş. Piknik dönüşü beni arayan E.Ş., elinde öpüşme görüntüsünün bulunduğunu, kendisiyle cinsel ilişkiye girmezsem bunu herkese göstereceğini söyledi. Okula gidip gelirken hep önüme geçiyor ve şantajını sürdürüyordu.

Garson olan E.Ş., çektiği bu fotoğrafla 15 yaşındaki Z.T.'ye şantaj yaparak tecavüz eder. Daha sonra cep telefonundaki fotoğrafı, sürücü kursu sahibi A.O.T. ve cep telefonu bayii A.Y.'ye pazarlayarak rezilliğin kitleselleşmesini sağlar.

Bu pazarlamacılığın sonucu, rezillikle birlikte kurbanlarının da artması olmuştur. 15 yaşındaki Z.T.'nın yanı sıra aynı lisede okuyan yine 15 yaşındaki D.G., 16 yaşındaki E.G ve S.Ş. ile 17 yaşındaki D.K.'ye de yine tehdit ve şantaj yoluyla defalarca tecavüz etmişlerdir.

Garson olan fakat ne işçilik bilincinden ne de onurundan zerre kadar nasibini almamış bir pislik olarak E.Ş., çektiği fotoğraflarla şantaj yaparak esareti altına aldığı çocukalarımızı beleş ehliyet, cep telefonu ve kontür karşılığı pazarlarken aslında şantaj ve tecavüzlerinin kurbanlarını da pazarlar.

Başından beri ticaret ve kar için onurumuza dair ne kalmışsa yoketmek üzere seferberlik halinde olan kapitalizmin orta sınıflarından diğerleri de salyalaşmış kimlikleriyle önlerine atılan çocuklarımızın üzerlerine saldırırlar.

En zengin ve güçlü olandan geriye doğru sıralanmış tecavüzcü sürüsü aylar boyunca, defalarca tepinirler çocuklarımızın üzerlerinde.

Anadolunun küçük bir ilçesinde yaşanan bu korkunç olayla ilgili haberler gazetelerde "Muhafazakâr halk şokta" ara başlıklarıyla yer alıyor. 30 bin nüfuslu ilçenin nasıl gerildiğinden bahsediliyor. Ve ilçenin AKP'li Belediye Başkanı Mehmet Şimşek'in şu sözlerine yer veriliyor:

İlçe halkı, bu çirkin olay karşısında mutedil olmaya gayret göstermektedir. Emniyet güçleri ve yargıya sonuna kadar güveniyoruz. Bir daha böyle olayların yaşanmamasını diliyoruz. Biz üzerimize düşen her şeyi yapmaya hazırız.

17 aylık N.B bebeğin ardından bir kez daha şokda mıyız? Kanımız çekildi mi?

Tecavüz; fiziksel ve ruhsal travmaların en ağırlarından birisidir. Tecavüz sonrası kişinin kendisine ve dünyaya bakışı tümden değişir.
Çünkü yaşanan tehdit insanın başa çıkma yöntemlerinin çok ötesindedir. Kişi bu olayı, gerekli yanıtı veremediği için derin bir çaresizlik yaşar.
Tecavüz anı bir milat gibi olmuştur. Kişinin tecavüz öncesi ve tecavüz sonrası diye bölünmüş bir hayatı olacaktır artık. Kişi kendisinin eski kendisi olmadığını düşünmeye başlar.
Kendini yalnız ve haksızlıkların en büyüğüne uğramış olarak hisseder. “Aşağılanmış olmak” uzun bir süre temel duygusu olur.
Çoğu tecavüz mağduru uykusuzluk, iştah bozuklukları, tecavüz anının sürekli tekrar tekrar göz önüne gelmesi, ani irkilmeler, sinirlilik, öfke nöbetleri, konsantrasyon eksiklikleri, işyerinde başarısızlık, hayattan zevk almama, içe kapanma gibi belirtilerini bir ömür boyu taşır. (www.medikal24.com)

Ne kadar şokta olup olunmadığının muhasebesini herkes kendisi yapsın. Tecavüzlerin yüzde 50'sinden fazlasının mağdurları tarafından saklandığı ortadayken tek gerçek binlerce kadının hala intihar etmedilerse bu dünyadaki varlıklarının bir hayaletten, sürekli acı ve ızdırap içinde çırpınan bir hayaletten farklı olmadığıdır...

Ve yaşı sürekli düşüyor mağdurların, ve sayısı kitleselleşiyor sapıkların, alçakların...

Ve son söz şudur ki, ne kadar şokta olup olunmadığının tek bir sağlaması vardır; böylesi bir toplumun, böylesi bir dünyanın, bize ait olmayan bu gerçeklerin bir parçası olarak kalmayı istiyor muyuz, istemiyor muyuz?