Sincan F Tipi'nden tutsaklar hapishanelerde artarak süren baskı ve saldırıları aktarıyor:
Muhtıra, faşist mitingler... derken meclisten bir çırpıda geçiveren polis selahiyet kanunu... Dışarda polisin öldürme yetkisinin artması F tiplerindeki tutsaklara da yansıdı. Son dönemde verilen yıllık cezalarla görüş yapamayan, disiplin cezası almamış olsa da mektupları “kaybedilerek” iletişimleri engellenen tutsaklar, son gelişmelerden de nasiplerini alıyorlar.
Sincan'daki TİKB dava tutsaklarının elimize ulaşan son mektuplarından aktarıyoruz:
Muhtıra sonrası, faşist mitingler devamında polisin yetkilerini arttıran yasanın geçmesi, "yüce Türk milletinin refleksini göstermesi"nin emrinin verilmesi ve hala 'ellerinin kollarının bağlı olduğundan' yakınanların yükselttiği saldırgan söylem ve pratik dışarıda olduğu gibi içerde de kendine zemin bulmakta gecikmedi.Devrimci tutsaklar içerde tecrite ve baskılara karşı direnişlerini sürdürüyorlar. Tüm engellemelere, yasaklara rağmen de seslerini, soluklarını dışardakilere ulaştırmaya çabalıyorlar. Bu çabaları sonuçsuz kalmayacak, dışarda ve içerde hep birlikte mücadeleyi yükselterek zincirlerimizi parçalayacağız.
Hastane, mahkeme sevklerine gidiş – gelişler (gidebilirsen tabi) arbedesiz geçmiyor. Arama kabininden başlayan saldırgan ve tahrik edici tutum (saçların içinin dahi aranmaya kalkılması, kafaya dedektör tutmalar, ayağımız çıplak olduğu halde ayak altına bakmak istemeler... gibi) hastane mahkeme koridorlarında da sürüyor. Kelepçeler sıkılıyor, sağdan ve soldan kola giren askerler öyle sıkıyorlarki her iki kol morarıyor dönüşte. Tabii bu uygulamalara karşı müdahale edersen fiili saldırıdan da çekinmiyorlar. Mevcut siyasi iklim onlardan yana çünkü.
Saldırganlık, keyfiyet diz boyu. Her gün yeni bir şeylerle karşılaşmak kaçınılmaz oldu. Son olarak revirde doktor masasının önünde bizlerin oturduğu sandalyeleri kaldırdılar. Artık doktora derdimizi ayakta, savcının karşısında ifade verir gibi anlatıyoruz. Doktorlarda bu durumdan rahatsız değil, karşılarında o şekilde hazırolda durup derdini anlatmalar herhalde doktorlarda kendini tatmine yol açıyor. Ne hekim etiği, ne insani davranış hak getire... Tabii meydan o kadar boş değil, itirazlarımız, direnişimiz sürüyor.