GÜNCEL
Ülkemizde bir yandan sınır ötesine yönelik savaş çığırtkanlığı yapılıyor; diğer yandan da ülke içinde her türlü, hak alma girişimine, demokratik kitle örgütlerine, resmi ideolojiden farklı söyleme sahip olan parti, dernek vb.'lere, sosyalist dergi ve diğer kurumlara yönelik pervasızca saldırılar gerçekleştiriliyor. Polise sokak ortasında infaz yetkisi de dahil olmak üzere, bugüne kadar yasa dışı şekilde kullandığı / yaptığı, insana ve insanlığa saldırı yasaları çıkarılarak bu zemin daha da güçlendi.
Nihayetinde yasanın çıkması sonrası gerek sokak ortası infazların, gerekse gözaltında işkence ve infazların öncesine oranla arttığı insan hakları savunucularınca tespit edilmiştir.
Ülkenin genelinde yükseltilen bu saldırı, hak ihlalleri, Kürt halkına yönelik inkar ve imha politikalarını; bağımsızlık, demokrasi ve sosyalizm mücadelesinin tutsakları olarak bizler de yaşıyoruz.
Özellikle Zindan Kent'in dış güvenliğine bakan jandarma birliğinin tabur seviyesine çıkarılması ve tabur komutanı olarak da bir yarbayın atanması sonrası değişen komuta kademesi ile birlikte, askerle biz tutsakların karşı karşıya geldiği her yer (mahkeme, hastane, savcılık için adliyeye gidişleri vb.) saldırı ve işkence amacıyla kullanılmaktadır. Bu saldırı ve işkenceler sırasında açıkca "asmayalım da besleyelim mi?" zihniyetinin değişik versiyonlarıyla karşılaşmaktayız.
Özellikle hastane sevklerinde, bizleri hastaneye götürmemek için her türlü bahaneyi yaratan askeri personel açıkça "Hem devlete karşı geliyorsunuz, hem de sizin tedavinizle uğraşıyoruz, sizi tedavi etmek zorunda mıyız?" diyerek gerçek yüzlerini göstermekte hiçbir sakınca görmemektedir. Bir savaşta savaş esirleri bile bizlerin sahip olduğu haklardan daha fazla hakka sahiptir. Tedavi olma, yaşam hakımız sadece yasalarda kağıt üzerinde olan “haklar” haline gelmiştir. Sincan Zindan Kenti'nin askeri personeli ve komutanları bu hakkı kullanmada “uygulamada”; her seferinde ihlal etmektedir.
Tüm suç duyurularımıza savcılarca “soruşturmaya yer olmadığına” karar verilmesi mahkemelerce bu kararlara paralel hüküm verilmesinden güç alan askerler pervasızlıklarında sınır tanımamaktadırlar. Yaşanan irili-ufaklı onlarca örneği bir yana bırakıp en çarpıcı birkaç tanesini anlatmamız durumun vahametini ortaya serecektir.
6 Şubat 2007 tarihinde verdikleri suç duyuruları nedeniyle savcılığa çağrılan Erol Zavar, Ümit An, Zeynel Karabulut arkadaşlarımızın kameralı ringe aldıkları tavır bahane edilerek kendilerine saldırılmış ve saldırı nedeniyle arkadaşlarımızda sıyrık, morluk vb.'leri oluşmuştur. Bununla da yetinilmeyip yavuz hırsız misali saldıranlar değil de saldırıya uğrayan arkadaşlarımızdan Erol Zavar'a “askere görevini yaptırmadığı” yalanıyla hem disiplin cezası verilmiş hem de hakkında dava açılmıştır.
6 Nisan ve 15 Haziran günlerinde 11. Ağır Ceza'da görülmekte olan davalarına giden Halil Şahin, Yaşar İnce, Sedat Ot, Naki Demir, Tayyar Eroğlu, Cengiz Kahraman adlı arkadaşlarımıza askerle karşılaşılan ilk andan itibaren ortam terörize edilip, önce çeşitli gerekçelerle onursuzca uygulamalar dayatılmış, en sonunda da saldımıştır.
Tüm mahkeme geliş-gidişlerini ayrıntılarıyla anlatmayı gereksiz gördüğümüzden dayatma ve saldırıları ifade etmekle yetineceğiz. Bu mahkeme gidiş-gelişinde; ayaklarında ayakkabı olmamasına rağmen ayakkabı araması zorla yapılmış, kimi zaman pervasızlaşıp saldırıldığı dönemlerde yapılsa da genelde yapılmayan "saç araması" gerekçesiyle ortamı gerginleştirip arkadaşlarımızın saçını zorla arayıp, kimilerinin saçına dedektör tutulmuş; hasta arkadaşlarımızın yanlarında su götürmeleri "su şişesinin kapağı açık" denilerek engellenmiş mahkeme hücrelerinde öncesinde sorun olmayan "isim verme" uygulamasına alınan tavrımız gerekçe gösterilerek arkadaşlarımız tartaklanmış- saldırıyla baskı altına alınmaya çalışılmış mahkeme sonrası zindana dönüşte kameralı ringe yönelik tavrımız bilinmesine ve ringler kamerasız olmasına rağmen, bilerek kameralı denilip tavır almamız gerekçe yapılıp arkadaşlarımıza tekme-yumruk-job vb. ile fiziki olarak saldırılmıştır. Tuvaletinden suyuna, her türlü ihtiyacımız arkadaşlarımıza karşı bir işkence olarak kullanılmış hiçbir ihtiyaçları giderilmeyerek psikolojik ve fiziki işkence bu tür ihtiyaçlar üzerinden yapılmıştır-yapılmaktadır.
Yine 25 Haziran 2007'de Ankara Numune Hastanesi'e beraber sevke giden Erol Zavar ve Yaşar İnce arkadaşlarımıza askerin ilk arama sırasındaki faşizan sözlü saldırılarıyla “Hem devlete karşı çıkıyorsunuz, hem de sizi tedavi ediyoruz, mecbur muyuz tedavi etmeye” şeklinde sözler sarf etmiştir sevkten sorumlu komutan. Daha ilk aşamada nasıl bir sevk olacağı belli olmuştur. Hastaneye tedaviye götürülen arkadaşlarımız askerin özel uygulamaları (kola giren askerlerin, aralarında bulunan arkadaşlarımızı çekiştirerek, sürükleyerek götürecek bir tarzda kola girmeleri, kelepçelerin özellikle sıkılması vb. vb.) sonrasında saldırılar nedeniyle tedavi olmaları gereken yeni yeni yaralarla karşı karşıya kalmışlardır. Somutlarsak; Erol Zavar arkadaşımıza yapılan saldırılar nedeniyle, arkadaşımızın bilek, dirsek ve kollarında morluklar oluşmuş, böğürlerde ve ciğerlerde iki gün devam eden ağrılar olmuştur.
3 Temmuz 2007 tarihinde daha önce verdikleri bir dilekçe nedeniyle savcı tarafından savcılığa çağrılan Ümit An ve Zeynel Karabulut arkadaşlarımız yine arama terörüne maruz kalmış ve savcılıktan dönüşte de tekme, yumruk, joblarla saldırılmıştır.
Son olarak; üç kişilik kontenjandan ziyaretimize gelen ziyaretçilerimiz hakkında hiçbir tutuklama vb. karar olmadığı halde, baskı ve sindirmek amacıyla “kime ziyarete geldin (zaten kayıtlarda yazılı-belli olan bir bilgiyi gözaltına alıp sormaları gözaltının gerçek nedenini göstermektedir) neden ziyarete gidiyorsun, gelme" vb. uyarı, tehdit içerikle konuşmalarla hiçbir hukuki gerekçe olmadığı halde saatlerce gözaltında tutulmaktadır.
Yukarıda örneklerle anlattığımız saldırılar bundan sonrasında olanların, nelerin olabileceğini de belli etmektedir. Değişen komuta kademesiyle, pervasızca tırmandırılan saldırılar karşısında gerekli tepkiler gösterilmemesi durumunda yeni saldırıların daha kapsamlı bulacağını söylemek yanlış olmaz. Bugüne kadar saldırılara boyun eğmediğimiz gibi bundan sonra da eğmeyeceğiz. Yaşanan ve yaşanacak olan saldırıların ve bundan sonrasında zindan da yaşanabilecek olan gelişmelerin yaşanacak her türlü olumsuzluğun sorumlusunun tabur komutanı ve diğer komutanlar olduğunu-olacağını bugünden belirtiyor saldırılar karşısında duyarlı olunmasını istiyoruz.
Pazar, 22 Temmuz 2007 (19 yıl 3 ay önce)
BASINA VE KAMUOYUNA
Ülkemizde bir yandan sınır ötesine yönelik savaş çığırtkanlığı yapılıyor; diğer yandan da ülke içinde her türlü, hak alma girişimine, demokratik kitle örgütlerine, resmi ideolojiden farklı söyleme sahip olan parti, dernek vb.'lere, sosyalist dergi ve diğer kurumlara yönelik pervasızca saldırılar gerçekleştiriliyor. Polise sokak ortasında infaz yetkisi de dahil olmak üzere, bugüne kadar yasa dışı şekilde kullandığı / yaptığı, insana ve insanlığa saldırı yasaları çıkarılarak bu zemin daha da güçlendi.
Nihayetinde yasanın çıkması sonrası gerek sokak ortası infazların, gerekse gözaltında işkence ve infazların öncesine oranla arttığı insan hakları savunucularınca tespit edilmiştir.
Ülkenin genelinde yükseltilen bu saldırı, hak ihlalleri, Kürt halkına yönelik inkar ve imha politikalarını; bağımsızlık, demokrasi ve sosyalizm mücadelesinin tutsakları olarak bizler de yaşıyoruz.
Özellikle Zindan Kent'in dış güvenliğine bakan jandarma birliğinin tabur seviyesine çıkarılması ve tabur komutanı olarak da bir yarbayın atanması sonrası değişen komuta kademesi ile birlikte, askerle biz tutsakların karşı karşıya geldiği her yer (mahkeme, hastane, savcılık için adliyeye gidişleri vb.) saldırı ve işkence amacıyla kullanılmaktadır. Bu saldırı ve işkenceler sırasında açıkca "asmayalım da besleyelim mi?" zihniyetinin değişik versiyonlarıyla karşılaşmaktayız.
Özellikle hastane sevklerinde, bizleri hastaneye götürmemek için her türlü bahaneyi yaratan askeri personel açıkça "Hem devlete karşı geliyorsunuz, hem de sizin tedavinizle uğraşıyoruz, sizi tedavi etmek zorunda mıyız?" diyerek gerçek yüzlerini göstermekte hiçbir sakınca görmemektedir. Bir savaşta savaş esirleri bile bizlerin sahip olduğu haklardan daha fazla hakka sahiptir. Tedavi olma, yaşam hakımız sadece yasalarda kağıt üzerinde olan “haklar” haline gelmiştir. Sincan Zindan Kenti'nin askeri personeli ve komutanları bu hakkı kullanmada “uygulamada”; her seferinde ihlal etmektedir.
Tüm suç duyurularımıza savcılarca “soruşturmaya yer olmadığına” karar verilmesi mahkemelerce bu kararlara paralel hüküm verilmesinden güç alan askerler pervasızlıklarında sınır tanımamaktadırlar. Yaşanan irili-ufaklı onlarca örneği bir yana bırakıp en çarpıcı birkaç tanesini anlatmamız durumun vahametini ortaya serecektir.
6 Şubat 2007 tarihinde verdikleri suç duyuruları nedeniyle savcılığa çağrılan Erol Zavar, Ümit An, Zeynel Karabulut arkadaşlarımızın kameralı ringe aldıkları tavır bahane edilerek kendilerine saldırılmış ve saldırı nedeniyle arkadaşlarımızda sıyrık, morluk vb.'leri oluşmuştur. Bununla da yetinilmeyip yavuz hırsız misali saldıranlar değil de saldırıya uğrayan arkadaşlarımızdan Erol Zavar'a “askere görevini yaptırmadığı” yalanıyla hem disiplin cezası verilmiş hem de hakkında dava açılmıştır. 6 Nisan ve 15 Haziran günlerinde 11. Ağır Ceza'da görülmekte olan davalarına giden Halil Şahin, Yaşar İnce, Sedat Ot, Naki Demir, Tayyar Eroğlu, Cengiz Kahraman adlı arkadaşlarımıza askerle karşılaşılan ilk andan itibaren ortam terörize edilip, önce çeşitli gerekçelerle onursuzca uygulamalar dayatılmış, en sonunda da saldımıştır.Tüm mahkeme geliş-gidişlerini ayrıntılarıyla anlatmayı gereksiz gördüğümüzden dayatma ve saldırıları ifade etmekle yetineceğiz. Bu mahkeme gidiş-gelişinde; ayaklarında ayakkabı olmamasına rağmen ayakkabı araması zorla yapılmış, kimi zaman pervasızlaşıp saldırıldığı dönemlerde yapılsa da genelde yapılmayan "saç araması" gerekçesiyle ortamı gerginleştirip arkadaşlarımızın saçını zorla arayıp, kimilerinin saçına dedektör tutulmuş; hasta arkadaşlarımızın yanlarında su götürmeleri "su şişesinin kapağı açık" denilerek engellenmiş mahkeme hücrelerinde öncesinde sorun olmayan "isim verme" uygulamasına alınan tavrımız gerekçe gösterilerek arkadaşlarımız tartaklanmış- saldırıyla baskı altına alınmaya çalışılmış mahkeme sonrası zindana dönüşte kameralı ringe yönelik tavrımız bilinmesine ve ringler kamerasız olmasına rağmen, bilerek kameralı denilip tavır almamız gerekçe yapılıp arkadaşlarımıza tekme-yumruk-job vb. ile fiziki olarak saldırılmıştır. Tuvaletinden suyuna, her türlü ihtiyacımız arkadaşlarımıza karşı bir işkence olarak kullanılmış hiçbir ihtiyaçları giderilmeyerek psikolojik ve fiziki işkence bu tür ihtiyaçlar üzerinden yapılmıştır-yapılmaktadır.
Yine 25 Haziran 2007'de Ankara Numune Hastanesi'e beraber sevke giden Erol Zavar ve Yaşar İnce arkadaşlarımıza askerin ilk arama sırasındaki faşizan sözlü saldırılarıyla “Hem devlete karşı çıkıyorsunuz, hem de sizi tedavi ediyoruz, mecbur muyuz tedavi etmeye” şeklinde sözler sarf etmiştir sevkten sorumlu komutan. Daha ilk aşamada nasıl bir sevk olacağı belli olmuştur. Hastaneye tedaviye götürülen arkadaşlarımız askerin özel uygulamaları (kola giren askerlerin, aralarında bulunan arkadaşlarımızı çekiştirerek, sürükleyerek götürecek bir tarzda kola girmeleri, kelepçelerin özellikle sıkılması vb. vb.) sonrasında saldırılar nedeniyle tedavi olmaları gereken yeni yeni yaralarla karşı karşıya kalmışlardır. Somutlarsak; Erol Zavar arkadaşımıza yapılan saldırılar nedeniyle, arkadaşımızın bilek, dirsek ve kollarında morluklar oluşmuş, böğürlerde ve ciğerlerde iki gün devam eden ağrılar olmuştur. 3 Temmuz 2007 tarihinde daha önce verdikleri bir dilekçe nedeniyle savcı tarafından savcılığa çağrılan Ümit An ve Zeynel Karabulut arkadaşlarımız yine arama terörüne maruz kalmış ve savcılıktan dönüşte de tekme, yumruk, joblarla saldırılmıştır. Son olarak; üç kişilik kontenjandan ziyaretimize gelen ziyaretçilerimiz hakkında hiçbir tutuklama vb. karar olmadığı halde, baskı ve sindirmek amacıyla “kime ziyarete geldin (zaten kayıtlarda yazılı-belli olan bir bilgiyi gözaltına alıp sormaları gözaltının gerçek nedenini göstermektedir) neden ziyarete gidiyorsun, gelme" vb. uyarı, tehdit içerikle konuşmalarla hiçbir hukuki gerekçe olmadığı halde saatlerce gözaltında tutulmaktadır.Yukarıda örneklerle anlattığımız saldırılar bundan sonrasında olanların, nelerin olabileceğini de belli etmektedir. Değişen komuta kademesiyle, pervasızca tırmandırılan saldırılar karşısında gerekli tepkiler gösterilmemesi durumunda yeni saldırıların daha kapsamlı bulacağını söylemek yanlış olmaz. Bugüne kadar saldırılara boyun eğmediğimiz gibi bundan sonra da eğmeyeceğiz. Yaşanan ve yaşanacak olan saldırıların ve bundan sonrasında zindan da yaşanabilecek olan gelişmelerin yaşanacak her türlü olumsuzluğun sorumlusunun tabur komutanı ve diğer komutanlar olduğunu-olacağını bugünden belirtiyor saldırılar karşısında duyarlı olunmasını istiyoruz.
Sincan 1 No'lu F Tipi tutsakları
TİKB, MLKP, TKP/ML, MKP, Direniş Hareketi