İzmir Kırıklar F Tipi'nde iki siyasi tutsak yan hücreye atılan adli tutsağa yardımcı oldukları için “tüm etkinliklerden bir ay men” cezası aldı.
Kırıklar'da kalan TİKB dava tutsağının İnfaz Hakimliği'ne verdiği itiraz dilekçesinden aktarıyoruz:
“02.07.2007 tarihinde havalandırma komşumuz olan A-33 nolu hücreden “Yan taraf! Kimse var mı?” diye bir ses işittik. (Ki, 33 nolu hücre uzun zamandır boştu) Bunun üzerine biz de sese karşılık verdik. Kendimizi tanıttık. 33 nolu hücredeki ses de isminin Serkan Dönmez olduğunu, bir haftadır süngerli oda diye tabir edilen işkence hücresinde tutulduğunu, buraya da elleri kelepçeli ve üzerinde yalnızca bir tişört, bir şorttan başka bir şey olmaksızın getirildiğini, varsa sigara atıp atamayacağımızı sorması üzerine imkanlarımız ölçüsünde çay ve sigara gönderdik.
Ayrıca içine düştüğü ruhsal çöküntüden dolayı onu motive edici, kendisinin yalnız olmadığını ve kendisine elimizden gelebilecek yardımları yapabileceğimize ilişkin notlar da gönderdim-gönderdik.
Soruşturmaya konu olan bana ait notların bulunduğu gün ise -yani 03.07.2007 tarihinde- Serkan Dönmez'in 'Ben bunları hak etmiyorum, kendimi asacağım' yazılı notuyla birlikte aynı içerikli sözlü ifadeleri üzerine koridorda görevli infaz koruma memurlarını çağırıp durumu izah ettim ve aynı zamanda olayın ciddi olduğunu, bir an önce müdahale etmelerini de ısrarla vurguladım.
Yaklaşık 5-10 dakika sonra Serkan Dönmez'in bulunduğu A-33 nolu hücreye, koridor görevlisi birkaç infaz koruma memuru girip Serkan Dönmez'in kendini asmaya çalıştığı esnada müdahale ettiler ve daha sonra da revire çıkardılar.”
İnsanlığın en temel göstergesi olan yardımlaşma ve hayat kurtarma F Tiplerinde soruşturma ve disiplin cezası alma gerekçesi oluyor. Biz bu mantığı 80'lerin “Asmayalım da besleyelim mi” söylemlerinden biliyoruz. Biz bu mantığı kölece yaşamlarımızdan ve kölece çalışma koşullarımızdan biliyoruz.
Ve biz bu mantığı yarınsız, umutsuz bırakılmışlıklarımızdan biliyoruz. İçerde de, dışarda da bize dayatılan kişiliksizlik ve geleceksizlik cenderesinden çıkmamamızın tek koşulu örgütlü, militan mücadeledir.