Sözde sivil, özde ise iliklerine kadar tekelci kapitalistlerin ayakçısı kesimlerin TSK kumandalı faşist kitle gösterilerinin tertipçilerinden TESUD'un (Türkiye Emekli Subaylar Derneği) son marifeti rüşvet, zimmet, irtikap, ihale kayırmacılığı gibi yöntemlerle yetkisini kötüye kullanıp yolsuzluklarla trilyonluk servet yığdığı tespit edilen Deniz Kuvvetleri eski Komutanı İlhami Erdil'in atıldığı cezaevinde ziyaret edilerek sahip çıkılması için başlattığı kampanya oldu.
TESUD Genel Başkanı Em. Tüm. Gen. Rıza Küçükoğlu o çok değer verip, üzerine titredikleri TSK'nın en üst mahkemesinde yargılanıp rütbeleri sökülen İlhami'ye hala Oramiral diye hitap etmekte hiçbir sakınca görmemekle kalmıyor, hırsızlık şerefsizliği belgelenmiş birinin tüm emekli meslektaşları tarafından ziyaret edilip, sahip çıkılması için "sivil emirname" çıkarıp, kampanya başlatarak mahkumiyeti ve mahkum edeni de tartışılır kılıyor.
Zorunlu askerlik uygulaması ile gençliklerinin en verimli çağlarındaki insanları yaşamdan koparıp almakla kalmayıp sorgusuz sualsiz ölmeye ve kardeşlerini öldürmeye gönderen birinin başka büyük lokmaların yanı sıra tonlarca çerezin parasını onların ailelerinden alınan vergilerden tırtıklaması bu zatlara hiç dokunmuyor.
Ama Kürt halkının çoğunluğunun oylarıyla milletvekili seçilen avukatların Abdullah Öcalan'ı ya da başka bir ''terör suçu'' hükümlüsünü ziyaret etme olasılığı tüylerini diken diken ediyor. Ah, elbette şimdi bizim yaptığımız gibi gerçekte ne kadar ne olduklarını netleştiren somut karşılaştırmaları da unutmamak gerek: Buna çıldırıyorlar.
İyi de oluyor. Çünkü, bu sayede; o tartışılmazlıkları, hikmetinden sual olunmazlıkları sarsılıyor. Üçbuçuk faşist darbe, cuntalar, sıkıyönetimler, binlerle gözaltı, sistematik ve dizginsiz işkenceler, tıkabasa doldurulan cezaevleri, yıllarca süren yargılama müsamereleri, idamlar, gözaltında kayıplar, işkencede ölümler, toplama kamplarından apartılmış hapishane kurallarıyla 365 gün x 24 saate yayılan işkence, sokağa çıkma yasakları, Olağanüstü Hal yönetimleri vs. ile yaratılan imajın ardındaki gerçek yüzleriyle çıkıyorlar.
Aba altına saklamaya tenezzül etmedikleri darbe sopalarının sallanmasına, cunta anayasasının ürünü olan MGK'nın kontrol ve yönlendirmesi altındaki siyasal, sosyal, kültürel ve eğitsel yaşamın ürünü olan 21. YY Türkiye ''seçmeni''nin tüm o canhıraş çabalarına tenezzül etmeyip bugünkü parlamenter aritmetiği yaratması ihtiyatı elden bırakmalarına yol açtı.
Bunun ilk adımının TESUD'un parlamento seçimlerine yönelik kampanyası olduğunu anlatırken; “CHP hiç asker aday göstermedi. Asker aday gösterseydi TESUD tabanını olduğu gibi çekerdi. MHP iki paşayı aday gösterdi ve büyük bir başarıya imza attı”, “Bizim tabanımız MHP ve CHP'ye oy verdi. CHP’nin oyunu yüzde 12.5'ten yüzde 20'ye çıkardık” diyen Küçükoğlu, bir de züğürt tesellisi misali devam ediyor: “CHP ve MHP’nin oy oranı yüzde 35’e çıktı. Seçimin galibi sayılırız”.
Başlattıkları kampanya için, “Biz ceza ile ilgilenmiyoruz. Bizim için mahkemenin verdiği karar önemli değil” diyerek darbeci faşist kimliklerine uygun davranıyorlar. Burjuva demokrasisinin amentüsü olan kuvvetler ayrılığı, yargının tarafsızlığı ve bağımsızlığı, yasamanın öncelliği ve dokunulmazlığı vs. denilenlerin gerçekte neyin nisabı (peçe-yüz örtüsü) olduğunu seriyor.
Yapılacak olan, yapılması gereken serileni kaldırmaya çalışmak değil çiğneyip geçmektir. Bunu ise, yalnızca komünist öncüsüyle buluşmuş proletarya başarabilir.