Hücrelerde sağlık politikası: "Psikolojiktir geçer"! Dışarda: "Paran yoksa dışarı"! Ölüme sürükleniyoruz
F Tipi cezaevlerinin “Teslim alamıyorsan yok et, ölüme terket” politikasıyla bir devrimci daha ölümün eşiğine getirildi! Ankara'daki 1 Mayıs gösterisinden sonra tutuklanıp Sincan F Tipi Kadın Cezaevi'ne koyulan okurlarımızdan Nevin Yaylacı, beyin kanaması geçirdi.
Nevin Yaylacı, 28 Temmuz günü baş ağrısı şikayetiyle revire çıktı ve muayene bile edilmeden hücresine geri gönderildi. Ancak baş ağrısı hayati bir tehlikenin bir ön belirtisiydi ve okurumuz, 30 Temmuz'da beyin kanaması geçirdi. Hacettepe Üniversitesi Hastanesi'nde ameliyat edildikten sonra Ankara Numune Hastanesi'ne sevk edilen Yaylacı hayati tehlikeyi atlattı ve bilinci açıldı. Okurumuz, bir süre daha yoğun bakımda gözetim altında tutulmaya devam edilecek.
Nevin Yaylacı'nın revirde karşılaştığı “Bir şeyin yok, psikolojiktir, geçer...” muamelesi, F Tipi olsun olmasın cezaevlerindeki “sağlık politikası”nın örneklerinden biridir. Murat Dil, Uğur Gürdoğan, Polat İyit gibi pek çok devrimci tutsak, faşizmin intikamcılığının hizmetine koşulmuş bu “sağlık politikası” sonucu canlarını verdiler.
F Tipleri ise bu politikanın ölümüne uygulanmasında hiçbir denetimin olmaması, aksine onlarca tutsağın fiziksel ve psikolojik olarak sınıra getirilmesi için gösterilen özel çaba ve bunun sonucunda devrimci tutsakların ödediği bedellerle bilinir. Erol Zavar'dan Yaşar İnce'ye ve daha nicelerine, devrimci tutsaklar hala bu bedeli ödeme tehlikesiyle karşı karşıyadırlar.
Aynısı, tutsak yakınlarına karşı tutum için de geçerlidir. Gardiyanlar, başgardiyanlar, askerler, tutsağın ve yakınının bu zor anının tadını çıkarmaya çalışırlar; bunun için insanlık değerlerini çiğnemeleri, hiç de olağan dışı değildir. Aksine sınıf çatışması burada da sürer! “Vatansever” çete başlarının sağlık sorunlarına gösterilen ilgi bir yanda; devrimci tutsaklara uygulanan tedavi etmeyerek imha politikası bir yandadır!
Hiçbir sosyal güvencesi olmayan, yaşamını sınırda sürdüren, en basit hastalıkları dahi tedavi edilemeyen emekçiler, bu öykünün yabancısı değiller. O halde, faşizmin ve sermayenin emekçilere ve devrimcilere karşı “sağlık politikası”nın aynı olduğu ortada; öyleyse devrimci tutsakların göz göre göre ölüme terkedilmesine karşı mücadele etmeliyiz!