Pazartesi, 6 Ağustos 2007 (19 yıl 3 ay önce)
Meclisin açılışı ve yemin töreni, tarihteki yerini DTP eski eşbaşkanları Ahmet Türk ve Aysel Tuğluk'un Devlet Bahçeli'yle el sıkışma görüntüleri ile aldı.
DTP milletvekillerinin yemin edişleri, 1991'deki yemin törenindeki tutumlarını tekrarlayıp tekrarlamayacaklarına nezaret edilerek pürdikkat izlendi. "Korkulan" olmadı! El sıkışma görüntüleri, atv haberlerinde Sırrı Sakık'ın MHP'li Deniz Bölükbaşı ile birlikte yapılan röportajının ardından sohbet ederek Meclise doğru yürümelerine eşlik eden “İşte özlenen görüntüler, korktuğumuz olmadı” yorumlarıyla birlikte yer aldı.
Hürriyet Pazar ekinin orta sayfası, Aysel Tuğluk'la röportaja ayrıldı. Tuğluk, röportajında DTP'nin Kürt halk kitlelerinden kopuk bir elite tekabül ettiğinden feminizmi neden savunduğuna, çocukluk yıllarından başlayarak yaşam öyküsüne birçok konudaki soruları yanıtladı. Ardından, Sırrı Sakık, Türkiye'nin her alanda uzlaşmaya ihtiyacı olduğunu belirterek, sporun da buna hizmet edebileceğini söyledi. Sakık, "Türk Milli Futbol Takımı'nın maçlarını ailece evde büyük coşku ve heyecanla izleriz. Şimdi Milli Takımın maçları için stadlara gideriz. Hem neden gitmeyelim ki?" diye konuştu.
Cezaevindeyken PKK'lılarla beraber yaşadık. İçlerinde çok katı olanları da vardı. Dağda silah sıkmış insanlar. Onlarla Milli Takım'nın Dünya Kupasındaki, maçlarını izledik. Milli takım gol atınca, o insanların sevinçlerini görmeliydiniz.Biz bu duyguları cezaevindeyken bile yaşadık. Şimdi Milli takımın maçlarına niye gitmeyelim. Ama bununla bizim başlatmak istediğimiz yeni dönemin sulandırılmasını, magazin malzemesi
yapılmasını da istemeyiz.Sırrı Sakık
DTP milletvekillerinin seçim sürecinde verdiği mesajlar, meclisteki tutumlarıyla da test edilip onaylanıyor. DTP'liler, meclise kavga için girmediklerini söylemişlerdi; açılışı ellerinde binlerce Kürt emekçisinin kanı olan özel timlerin, polisin ve kontranın birinci partisi MHP'ye gülücükler atarak yaptılar. Kesmedi; Aysel Tuğluk'un seçimlerden önce yayınlanan ve Oktay Ekşi'ye varana kadar puan alan yazısında yer alan 'Bu Türklerin Sevr sendromu vardır, anlamak ve kaşımamak; kaşımamak için de ulusal demokratik talepleri öne sürmemek lazım' diye özetlenebilecek yaklaşımın her gün yeni örneklerini veriyorlar.
Yuvarlandıkça büyüyen bir kartopu gibi, uzlaşma adına teslimiyetçiliği parlamento koltuklarından besleme, Kürt halkına bu deli gömleğini giydirme görevine bizzat soyunuyorlar.
Burjuvazi, gerçekten de boşuna telaşlanıyor! Siz, Kürt halkının acı ve özlemlerini daha parlamento koltuklarına oturmadan unuttunuz. “Kürt emekçilerinin sosyal sorunlarını ihmal ettik” diye itirafta bulunsanız ne yazar? Kürt emekçiler, temsil ettiğiniz sınıfın umurunda bile değil! Aksine, siz onlara kurtuluşun yolunu emperyalist ve işbirlikçi -Türk ve Kürt- sermayesinin ilgisine mazhar olup “Kürdistan'ı Türkiye'nin Çin'i yapmak” olarak gösteriyorsunuz. Onların sosyal sorunlarına karşı “ilginiz”in anlamı bundan başkası değil. Sizi tam da kendi sınıfınıza özgü tavrınızdan dolayı kim suçlayabilir ki?!
Ama unutmayın: Uzlaşmayı kendi adınıza, kendi hesabınıza yapıyorsunuz; Kürt halkı adına değil! Attığınız her adım, sıktığınız her kanlı faşist eli, sermayeye ve faşizme gösterdiğiniz kibarlık, Kürt halkının belleğine yazılıyor. Kürt halkı giderek azalan bir umutla oy verdiği sizlerden utanıyor! “Vekil” diye seçip gönderdikleri için yazılan “Korkacak bir şey yok; bunlar da bizim sınıfımızdan” övgülerini geçmişine hakaret, geleceğine ihanet sayıyor! Kürt proletaryası ve emekçilerinin bu uzlaşmayı paçavra gibi yüzünüze fırlatacağı günler uzak değil!