Perşembe, 9 Ağustos 2007 (19 yıl 3 ay önce)
Ankara'da susuzluk tepkileri eyleme dönüşmeye başladı. Belediyenin Milli Müdafaa Caddesi'ndeki binası önünde toplanan
Tüketici Derneği, SES ve
Halkevleri adına yapılan açıklamada, "
Ankara'da belediyenin, belediyeciliğin iflas ettiği günler yaşanıyor" denildi.
Açıklamada, şunlar kaydedildi:
Ankara'yı susuz bırakmakla kalmayıp, su kesintisini dahi yönetemeyen ve bu konuda yine sorumsuz davranan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek, şimdi de keyfi bir biçimde Ankara'da 3 günlük yeni bir kesintiye gideceğini açıkladı.
Ankara'da yaşama geçirilen 'Gökçek belediyeciliği' ile yapılan, halka hizmet yerine zulüm etmektir. Kendisine yöneltilen her türlü eleştiriye, 'bunlar ideolojik davranıyor' karalamasını yönelten Gökçek, halkın, bilim çevrelerinin söylemlerini dinlemek yerine onlarla seviyesiz ağız dalaşlarına girmeyi tercih etmektedir.
Protesto eylemine katılan Tüketici Dernekleri Federasyonu Genel Başkanı
Ali Çetin ise "
salgın hastalık başlayabilir" uyarısında bulunarak, "
Yaşanacak her şeyin sorumlusu Gökçek'tir" dedi.
Sağlık ve Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası ise, susuzluk ve kesintili su verme durumunun, Kızılırmak projesinin halk sağlığına yönelik ciddi tehlikeler getireceği uyarısında bulundu. SES, su sorununun "
yerel yönetim sorunu olduğunu, sorumlusunun da AKP Hükümeti olduğunu" belirtti.
Halkevleri ise
"Ankara’da susuzluğun nedeninin, İ. Melih Gökçek’in keyfi ve sorumsuz yönetimi olduğu, artık herkesçe bilinen bir gerçektir. Ancak İ. Melih Gökçek, yol açtığı ve bizzat sorumlusu olduğu bu felaketi gidermek veya hafifletmek yerine; hala keyfi, sorumsuz, beceriksiz uygulamalarla mağduriyetleri arttırmaktadır" dedi.
Konuşmaların ardından okunan,
"Ankara halkının talep ve önerileri" başlıklı yazıda, Gökçek'in istifası da istendi.
Sorumlusu yalnızca Gökçek mi?
Su sorununun faciaya dönüştüğü Ankara'da tepkileri eyleme taşıma doğrultusunda atılan adım anlamlıdır. Ancak bu eylemleri, temsili açıklamalardan sorunun asıl sahipleri olan emekçi kitlelere taşımak gerekir.
Diğer bir nokta, tepkilerin hedefine yalnızca Gökçek'in konuyor olmasıdır. Bu Ankara demokratik kamuoyunun müzmin yaklaşım tarzıdır. Tüm sorunların Gökçek şahsiyetinden kaynaklandığı, onun gitmesiyle her şeyin düzeleceği türünden bir düşünce Ankara'da yıllardan beri çeşitli çevreler tarafından işlendiği gibi, su sorunuyla birlikte daha da derinleştirilmektedir.
Faşist Gökçek çetesinin Ankara emekçi halkının başına gelen en büyük belalardan biri olduğu ve defedilmesi talebi kuşkusuz doğrudur ve acildir. Gökçek çetesine karşı yıllardır birikmiş tepkilerin harekete geçirilmesi de önemlidir. Ancak küresel ısınma ve kuraklık olsun, su sorunu olsun, tüm kademeleri ile kentsel dönüşüm programı olsun Gökçek çetesi, hatta belediyeler ile sınırlı değildir. Dünya çapında uygulamada olan emperyalist ve işbirlikçi kapitalist neoliberal politikaların bir sonucudur.
Belediyelerin emekçi halkın yaşam koşullarını ve gündelik yaşamını daha dolaysız etkiledikleri, neoliberal sosyal yıkım saldırısının da uç beyleri olmaları nedeniyle tepkilerin ilk elde Gökçek ve belediyeye yönelmesi anlaşılırdır. Gökçek çetesinin sökülüp atılması da gerekli fakat yetersiz olacaktır. Bu tepkinin, tam da neoliberal ideolojinin emekçileri itmek istediği "vatandaş" ve "tüketici/müşteri" kimliğine sıkışıp kalmaması, kölece çalışma ve kölece yaşam koşullarına karşı bir sınıf dinamiği kazanması zorunludur.