Perşembe, 9 Ağustos 2007 (19 yıl 3 ay önce)
31 yaşındaki tezgahtar Fatih Aguş, 24 yaşındaki eşi Sevim ve 6 ile 4 yaşlarındaki iki çocuklarıyla Kemeraltı'na gezmeye gittikleri sırada, erkeklerin bakması tartışmasına girerler. Yalnızca birkaç dakikalık tartışma, tezgahtarlardan birine mağzadaki mallarla ilgili soru soran karısına "cilveli konuşuyorsun"-la başlayan suçlama ve hakaretlerle devam eder.
Bu sırada neler olduğunu kavrayamasalar da babalarının öfkeyle bağırarak konuşmasından ve annelerinin sıkıca kavradığı kolundan sürükleyerek götürmesinden korkuya kapılan çocuklar ağlamaktadır.
Kadın ne dese dinletemediği namus düşkünü ultra milliyetçi kocası tarafından götürüldüğü otoparkta 12 yerinden bıçaklanarak katledilir.
Çocuklarının gözleri önünde annelerini katleden manyağa, çevreden hiç kimsenin müdahale etmeyip, seslerini dahi çıkarmadan cinayeti izlemekle yetinmeleri artık alışılan görüntülerden.
Bu sessizlik ve tavırsızlıkta kanlı dişleriyle sırıtan, namus adına gerçekleştirildiği varsayılan cinayetin onaylanmasından başka şey değil.
Neymiş efendim namusumuz için yaşıyormuşuz.
Peki küçüğüyle, büyüğüyle patronların hergün ve dahi her saat anamızdan başlayıp, bacımızda konaklamadan çoluk, çocuğumuza sarkan iğrenç dilleri karşısında nerde bu namusu için yaşayanlar.
Aynı seriden uçkur çözen müdürler, kısım şefleri, vardiya şefleri, ustabaşılarıları karşısında uğruna çocuklarını anasız bırakan namus kahramanlığı nerede?
12-16 saat itilip kaıkılırken, adam yerine konulmazken, sefaleti kutsayan asgari ücreti dahi 100 şimdi, 50 daha sonra, "hadi şimdilik 25'le idare et" diyerek sadaka haline getirilirken neredeler?
Karısını, eşini, hayat arkadaşını, çocuklarının anasını sözümona namusu uğruna gözünü kırpmadan katleden ''erkeklik'', o çocukları yokluklar içinde 9 ay taşımakla kalmayıp, hergün yine aynı insan törpüsü ev işlerine koştururken, insan gibi beslenemediği için sütü gelmeyip bebeğini emziremezken, doğum sancıları başlamadan hastaneye yatırıp, hem onun hem de bebeğinin sağlıklı bir yaşam sürmesini sağlayacak şekilde doktor refakatinde doğum yapmasını sağlayamazken "faşizan erkeklik budalası, namus düşkünlüğü" nerede?
İşte bunlar ve daha sayamadıklarımız karşısındaki suskunluğun karşılığı insanlıktan çıkmak oluyor.
İşçinin onuru da, namusu da emeği üzerindeki söz hakkı, yaşamına/geleceğine karar verebilme, bunun alternatiflerine sahip olma ve tercih yapabilme özgürlüğüdür.
Bunların bir tekine bile sahip olmayan ama, daha da önemlisi haklarını bilmek ve elde etmek için mücadele etmek için örgütlenme özgürlüğüne, sınıf kardeşleriyle dayanışma ve birlikte mücadele etmek özgürlüğüne sahip olmayan bir işçinin, kapitalist mülkiyetçiliğin yansıması olan "namus" saikiyle karısını öldürmesi işin ahlaki ve adli yönü bir tarafa düşünsel olarak sınıf düşmanı patronlara teslim olması demektir.
Çünkü buradaki namus, erkeğin kadına sahipliğinden gelme bir kavramdır.
Kadını mülk edinen, evin reisi/patronu olan erkeğin, üretim aracı olan kadına saipliğinin ardına gizlendiği, kendini kandırdığı peçedir.
Bu peçenin ardına gizli fikri kutsayan her eylem, kapitalizmi ve kapitalistlerin işçi ve emek gücünün sahipliğinin kutsanmasının, korunmasının ötesinde anlam taşımaz.