Cumartesi, 11 Ağustos 2007 (19 yıl 3 ay önce)
Sıklaşıp şiddetlenen boğaz ağrıları ve şişmesi şikayetiyle Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne götürülen, 4 yaşındaki Beyza Dizmen'in, yapılan muayenesinin ardından bademcik ameliyatı olmasına karar verildi.
Ancak, Tıp Fakültesi Hastanesi çok dolu olduğu gerekçesiyle ameliyat için 2 ay sonrasına gün verilmesi üzerine, aile kızlarını anlaşmalı Central Hospital adlı özel hastaneye nakletmek zorunda kaldı. Burada ameliyat edilen küçük kızın bademcikleri yerine geniz eti alındı.
Ağrıları devam eden kızın ailesinin doktorları uyarması sonucu, Beyza Dizmen'e bir kez daha operasyon yapıldı. Bunun üzerine, zaten gelişme geriliği bulunan kızlarının iki kez üst üste anestezi almış olmasından da rahatsız olan aile, özel hastanenin başhekimi Dr. Zeki Hozer endişe ve şikayetlerini ilettiler.
"Öldürmedik ya!.."
Ailenin açıklamalarına göre Başhekimin yanıtı;
"Geniz etini fazladan almışız. Kızınız ölmedi ya. Bunda abartacak ne var. Bademciği de alırız. Bu da bizden olsun" şeklinde tam bir kapitalist pişkinliği olur.
Central Hospital Başhekimi Dr. Zeki Hozer, iddiaları yalanlayarak çocukta hem geniz eti hem de bademcik sorunu olduğunu savunsa da, neden aşırı iltihaplı olduğu dışardan bakan, sıradan bir göz tarafından bile anlaşılabilecek kadar açık durumda olan bademcik değil de tıbbi açıdan çok daha tali olan geniz etine öncelikli müdahale edildiği konusuna herhangi bir açıklama getir(e)medi.
Aslında bunun açıklamasının ne olduğunu biliyoruz. Kestirme ifadesi özelleştirme olan metalaşmış (piyasanın kar döngüsünün insafına terkedilmiş) sağlık hakkının işçi sınıfına düşen kısmının sonuçlarıdır bunlar.
Serbest sağlık piyasası: Can pazarı
Bağıra çağıra gerçekleştirilen yıkıma karşı hastanelerden, dispanserlerden, sağlık ocaklarından sokaklara akıp mücadele eden sağlık emekçilerinin hiç durmadan haykırdıkları işte bu durumdur.
"Biz yalnızca kendi işimiz, kendi soframızdaki ekmek için mücadele etmiyoruz. Biz sağlığın, parası olanın en kalitelisinden sonuna kadar yararlanıp parası olmayanın artıklarla idare edileceği bir düzene karşı çıkıyoruz" deseler de, doğrudürüst bir destek görememelerinin, yalnız bırakılmalarının sonuçları.
Sermayeye halkalanmış her renkten kapitalist düzen partilerinin yandaş patronları aracılığıyla pıtrak gibi çoğalan özel hastanelerin ilk dönemlerindeki yüzeysel sağlık taramaları, birkaç dakikalık beleş muayenelerine fit olmanın sonuçlarıdır bunlar.
Üstelik, sağlıkta özelleştirme, lokal çatışmaların ötesine geçip topyekün cephe saldırısı olarak gerçekleştirilmeye başlanalı şunun şurasında 5-10 yıl kadar oluyor. Ama bu kısacık zaman dilimi bile cephesi kent ve kırın işçilerinin yaşamları olan savaşta kaybedilenlerin büyüklüğünü göstermeye yeter. Peki ya boşaltılan cepheleri yeniden tahkim etmek, karşı saldırıyla kapitalizmin kanlı ellerini çocuklarımızın vücutlarından ve hayatlarından söküp atmak için ne kadar zaman geçecek?
Bunu, çocuklarımız ve kendimiz için biz yapmadığımız sürece, kaybedilenlerin çoğalmasından başka, hiçbir şey değişmeyecek.
Otoparkda kanser tedavisi
Adana Balcalı Hastanesi’nde omurilik kanseri tedavisi gören 8 yaşındaki Feyzullah Türk, babası ile
8 aydır hastanenin inşaat halindeki otoparkında konaklıyor.

Urfalı şoför bir babanın çocuğu olan Feyzullah Türk’e omurilik kanseri teşhisi konuldu. Urfa'da tüm doktorların adres olarak Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesi’ni göstermesi üzerine 54 yaşındaki baba Müslüm Türk, kullandığı arabayı başkasına devrederek 8 ay önce Adana’da Feyzullah’ın tedavisini başlattı.
Fakat, işsiz kaldığı için gidiş-geliş ve diğer masrafları karşılayamadıkları için baba oğul hastanenin inşaat halindeki otoparkında kalmaya başladılar. Hasta oğlunu sandalyelerin üzerine yerleştirdiği tahta yatak üzerinde yatıran baba Türk şunları söyledi:
"Adana, ikinci memleketimiz oldu. Özellikle kış ayları daha çileli geçti, şu an en azından soğuk yok. Çaresizim, zor günler geçiriyoruz ama evladımın sağlığına kavuşması için her fedakarlığa hazırım."