Salı, 21 Ağustos 2007 (19 yıl 2 ay önce)
Erzurum'un Pasinler ilçesinde, polis, protesto eylemi yapan halkı durdurmak için jop yerine İstiklal Marşı'nı kullandı. Ve böylece “milli” denilen sembol ve değerlerin gerçek işlevini de somut olarak göstermiş oldu: Emekçilerin, mevcut düzene kendiliğinden itaat etmesini sağlamak.
15 günde 5 kaza 4 ölü
Karayolları'nın yol yapım çalışmalarını ağırdan alması sonucu, ulaşımı 15 gündür tek şeritten sağlanan Erzurum-Ağrı karayolunda meydana gelen kazalara isyan eden halk, yolu trafiğe kapattı. Pasinler ilçe merkezinden geçmekte olan E- 80 karayolunda 15 gün önce başlatılan duble yol çalışmalarından dolayı ulaşımın tek şeritten verilmesi nedeniyle
Dörtyol Kavşağı'nda iki haftada yaşanan 5 trafik kazasında 4 kişi hayatını kaybetti, çok sayıda vatandaş da yaralandı.
2 haftada aynı yerde 5 kaza yaşanması ve 4 kişinin yaşamını yitirmesine tepki gösteren yaklaşık
bin kişi, kazanın olduğu yerde yolu trafiğe kapattı. Yaklaşık bir saat İlçe Kaymakamı ve Emniyet Amiri'nin olay yerine gelmesini isteyen eylemciler,
Kaymakam Sıtkı Öcal ile
Emniyet Amiri Ayhan Çoruh'un gelmesinden sonra taleplerini anlattılar. Yoldaki çalışmaların yaklaşık 15 gündür durduğunu ifade eden eylemciler, yetkililerin bir an önce harekete geçmesini istedi. Öfkeli eylemcileri sakinleştirmek isteyen Emniyet Amiri Çoruh ise aralıklarla üç kez İstiklal Marşı okudu.
Olay yerine gelen Pasinler Kaymakamı Sıtkı Öcal ise, bir saat içerisinde yol yapım çalışmalarına başlanacağını belirterek, halkın sağduyulu davranmasını istedi. Bunun üzerine eylemciler
Pasinler Belediyesi'ne doğru yürüyüşe geçti. Daha sonra eylem bitirildi.
İstiklal Marşı; çal çal nereye kadar?
Polis şefi öfkeli kalabalığı durdurmak için peş peşe İstiklal Marşı okumuş. Öyleyse
“milli” olan şeyler ne işe yarıyormuş? Cevap:
Emekçileri uyutmaya...
Düzeni kutsamaya...
Ezilen sınıfların burjuva iktidarını içselleştirmesine...
Grev deyince
“milli çıkar” deyip yasaklamaya...
Özgürlük deyince
“milli güvenlik” deyip baskılamaya...
Eylem deyince
“mili birlik” deyip dağıtmaya...
Hasılı
“mili” olan her şey emekçilerin karşısında bir duvardır. Talepleri, ihtiyaç ve özlemleri; özgürlükleri, havası, suyu, ekmeği, yolu ve canı karşısında kurulmuş bir barajdır. Başka bir şey değil.
Sürekli
“vatan millet Sakarya” tarzı
“milli” demagojiyle uyutulan emekçileri, İstiklal Marşı'yla durdurmak bu yüzden kolay tabii. Durdurmakla da kalmaz, bir eline bayrak, diğerine sağlam bir sopa verir, linç etmeye Kürt ve devrimci avına gönderirsiniz?
Eylemlerde panzerlerden su yerine (malum kuraklık da var ya su da bulunmuyor)
Mehter Marşı,
Onuncu Yıl Marşı,
Ölürüm Türkiyem ulumları yükselsin!.. Marşı çalar evine yolarsınız.
Hatta bütün meydanlara dev kolonlar yerleştirin, yüksek volümden çal marşı, ver gazı...
Ama nereye kadar?
“Milli” demagojiyle emekçileri ne kadar durdurabilirsiniz? Açlığın, işsizliğin, özgürlük yoksunluğunun derinleştiği yerde emekçileri durdurmaya yeter mi marşlarınız?
Bütün
“milli” silahlarınızın ömrü, işçi ve emekçilerin sınıf bilinci edinmeye başladığı yere kadardır. Sonrası, sizin için felaketin başlangıcıdır... O zaman
Mozart'ın
Cenaze Marşı da sizin düzeniniz için çalmaya başlar.