En az kapitalist sistemin kendisi kadar kirli ve çürük bir stepne olan CHP'ninn icraatları mide bulandırıcı. Çoğu zaman ise komik... Film olsa güleceğiz; fakat değil. Onlar emekçilerin yaşamını ve geleceğini çalıyor.
MHP'nin seçim meydanlarında uzattığı ipi bu defa CHP kaptı ve şovenizmde MHP ile yarışı kızıştırdı.
Türkiye işçi sınıfı hareketinin canlandığı, alanları doldurarak kitlesel gücünü sınıf düşmanı kapitalistlerin suratına çarptığı kesitlerde “sol”cu söylemlerle, birkaç tane sınıfına güvensiz, geleceğe inançsız sendika bürokratı haini yedekleyerek “imaj yapma” dışında proletaryayla, emekle, solla işi onu boğmak, tank paletleri altında ezilişini keyifle seyretmek olan bu teşkilat her adımında kendini, çirkefliğini itiraf etmekten kaçınamıyor.
22 Temmuz parlamento seçimleri öncesi düzen “sol”undaki birlik arayışlarında, proletaryanın sağında, TSK'nın ise sol maskelilerinden DSP dışında kimse tarafından ciddiye alınmamıştı. Seçim propagandasını da laik-antilaik kutuplaşmasıyla birlikte, DTP ve yedeğindekilerin hedefe çakıldığı bir Kürt düşmanı şoven milliyetçi söylem üzerine inşa etmişti. Hatta bu çirkeflikte hızını alamamış, aynadaki görüntüsüne aşık olan mitoloji figürü gibi AKP'nin antilaik eylemlerinden çekinen ve işgal sonrası Irak'ında Talabani ile Barzani'nin elde ettikleri ayrıcalıktan "bölünme" korkusuna kapılan herkesi kendisine oy vermeye çağırmış; yok ben sana oy vermem diye düşünenlere de MHP'yi adres göstermişti.
Böylece “sol”da CHP, sağda MHP el ele vererek MGK Türkiyesini koruyacaklardı.
Sonuçta DSP'yi yedekleyerek girdikleri seçimde parlamentoya kapağı atabilmiş olsalar da ne tehditleri ne de vaatleri umdukları patlamayı yaratamadı. Görüntüdeki oy sayılarının bir önceki seçimle karşılaştırılması üzerinden yaratılan çekim merkezi olduk havası da, patlak stepneye yama yapılan DSP'nin ayrılışıyla boşa düştü. Çirkeflik yırtıktan boşalmaya başladı.
Şefleri Baykal'ın seçim meydanlarında tısladığı, TV stüdyolarında haykırdığı öğütlerinin de etkisiyle tarihinin en büyük oy oranlarından birine ulaşan MHP'nin Cumhurbaşkanlığı seçim oturumlarına katılacağını açıklamasıyla yıkıldı kaldı. Zavallı MGK solcusu bunu hiç beklemiyordu.
MHP'nin bu kararı, DTP'nin de düzen içi çelişkilere oynayarak kendini ispatlama çabasının bir parçası olarak parlamentodaki Cumhurbaşkanlığı seçimlerine katılacağını açıklamış olmasıyla birleşince aldatılmış eş edasıyla çığlık çığlığa ortaya atılan CHP şef ve adamları ırkçı faşist damarlara kan pompalamaya başladılar.
“Devlet Bahçeli ipi başka Abdullah için attı, ancak öbür Abdullah'ı kuyudan çıkardı. Meğer söylediği Abdullah, Gül'müş.” diye açıklama yapan CHP üçayaktan sallanan yağlı urgana çağrı yaptığının pekala farkındadır. Kimin için? Elbette, işçi ve emekçiler için, ezilen Kürt halkı için. Farkında olmadığı ise MGK patentli ipin Türkiye proletaryasını ve emekçi halklarını zaptetmekte yetersiz kaldığıdır.
Elbette yetersiz olmakla imkansız olması bir ve aynı şey değil. En önemlisi alternatifin olmasıdır. Proletaryanın zaptedilmesini imkansızlaştıracak en önemli halka, gerçek bir devrimci proleter alternatifin yaratılmasıdır.
Parlamento dalaşmaları, seçim meydanı atışmaları içinde, her günkü fabrika, atölye, sokak öfkesiyle iç içe geçmiş çaresizliğin üzerine boca edilen şovenizm, devrimci proleter alternatifin yaratılmasını engellemek içindir. Beyhude bir çabadır.