İstikrara kara göründü

Cuma, 24 Ağustos 2007 (19 yıl 2 ay önce)

Şirket performansları ve mali piyaslardaki risk büyüklüğünün en önemli göstergelerinden biri olan protestolu senet ve karşılıksız çek sayıları, yıkım yılı olan 2001’i geride bırakarak, bu yılın ilk yarısında kriz sonrası tüm yılların ortalamasını aştı.

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) tarafından düzenlenen, Finansal Piyasalar Raporu'nda, şirketlerin kurumsal performansı ve mali piyasa risklerini gösteren protestolu senetler ile karşılıksız çeklerin sayısındaki artışa dikkat çekildi.

Yandaki rakamlardan da okunabilen korku, siyasal istikrarsızlık unsurları üzerindeki şiddetlenen tartışma ve çatışmaların seyrini etkileyecek niteliktedir.

Ötelenecek yer kalmadı

Borç ve kredi mekanizmaları ve sermaye ihracı vasıtalarıyla ertelenen kapitalizmin yapısal krizi sektörel ya da alansal bazlarda yeniden yeniden ve öncekinden daha da ağırlaşmış olarak açığa çıkmaktadır.

Amerika'da tüm sistemi kuşatan savaş ekonomisi sınır noktasına doğru yaklaşırken yıkımın emlak piyasasından patlak vermesi gibi, Türkiye'de de kredi/borçlarla çevrilen piyasanın iki temel enstrümanı olan senet ve çeklerin geri ödenmemeleriyle ben buradayım hala varım demektedir.

Sorun kapitalizmin sınırlarına dayanmış olması ve artık yerini sosyalizme bırakma zamanının gelmiş olmasıdır. Proletarya tarafından artık olması gereken yere, tarihin çöp tenekesine atılana kadar ya da küresel ölçekte yeni güç ilişkileri kurulana kadar; bugün emlak piyasasında, yarın senetli işlerde, öbür gün banka kredilerinde, kredi kartı piyasasında, vb. vs. yıkımlar birkaç ay arayla birbirini izlemeye devam edecektir.

Kriz mızrağı işçilerin yaşamına emekçi halkların bağrına

Elbette kapitalizm bunu sürgit taşıyamaz. O zaman Afganistan, Irak derken İran'a uzanacak saldırılar tüm dünyayı sarıp, yeniden paylaşmak için tereddüt etmeyecektir.

Bunun ne anlama geldiğini, enternasyonal proletarya ve dünyanın tüm ezilen halklarına hangi sonuçları yaşatacağını II. Emperyalist Paylaşım Savaşı'ndan biliyoruz.

Katledilen 40 milyon işçi ve patlatılan 2 atom bombasıyla onlarca yıla yayılan nükleer dehşet dengesiyle birlikte tüm dünyaya yayılan askeri darbeler ve faşist diktatörlüklerden biliyoruz.

"Yeni nesil" ve (elbette emperyalistler için) sıfır can kaybıyla yürütülecek savaşlara ilişkin silah geliştirme programları tam gaz sürerek her yıl artan oranda sermayeyi kendine çekerek büyümeye devam ediyor.

Diğer tarafta ise artan bile değil apaçık çağlayan sayılarda işçinin işinden olmasının yanında çok daha büyük kitleler işçileşme fırsatı dahi bulamıyor.

Dünya ve yaşam proletaryayı göreve çağırıyor. Ya sosyalizm ya yıkım!