Genelkurmay yine çemkirdi!..

"Sivil" değilse bile liberal sivilceli Anayasa taslağı konusunda, TÜSİAD'ın ardından Genelkurmay da beklenen çıkışları yapıyor

GÜNCEL
Pazartesi, 24 Eylül 2007 (19 yıl 1 ay önce)

Kara Harp Okullarının yeni öğretim yılının açılışı vesilesiyle, "Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş felsefesinin temel unsurlarını oluşturan ulus devlet, üniter devlet ve laik devlete yönelik tehdit ve risklerin değerlendirilmesi" konulu ilk dersi, Kara Kuvvetleri Komutanı İlker Başbuğ verdi.

"Başöğretmen" Başbuğ!


Başbuğ, yine "terörün küreselleşmesi"nden girerek, "Türkiye geniş bir risk ve tehdit yelpazesiyle karşı karşıya" klişesinden çıktı, Genelkurmay'ın kırmızı çizgilerini tahta niyetine kullandığı anayasaya çizdi.

"İnsanların temel hak ve özgürlüklerinin gereksiz yere kısıtlanması nasıl kabul edilemezse, bu hak ve özgürlüklerin teröristler tarafından istismar edilmesi de kabul edilemez" diyen Başbuğ, 12 Eylül Anayasasının ruhunu, kötü ünlü "AMA..."larla dolu konuşmasıyla şad etti.
Türkiye'de bir kısım insanlar "Terörün yok edilmesi güvenlik alanındaki mücadele ile olmaz; başka alanlarda tedbirler alınması ve çözümler üretilmesi gerekmektedir" diye düşünmektedir. İlk bakışta doğru olarak düşünülecek bu yaklaşım aslında yanlış ve eksiktir. Elbette terörün yok edilmesi yalnız güvenlik alanındaki mücadele ile olmaz. Ekonomik sosyo-kültürel ve psikolojik harekat alanında paralel ve eşzamanlı olarak hareket edilmelidir. Ancak (ANCAK!...) burada kastedilen "güvenlik alanında mücadele etmeyelim diğer üç alanda mücadele edelim" ise bu zaten bölücü terör örgütünün savunduğu yaklaşımın ta kendisidir.

"Ama..." parantezi!

Türkçe'nin dışında bazı etnik grupların kendi dillerini öğrenmek istemelerini kabul etmek ve saygı göstermek farklı bir durumdur. (AMAA!...) Bu dillerde eğitim ve öğretim yapılmasını kabul etmek ise çok başka bir durumu ifade eder. İkincisini ulus devlet anlayışı ile bağdaştırmak mümkün değildir. Elbette Türkiye Cumhuriyeti kültürel farklılıklara saygılıdır. Kültürel zenginliklerin yaşaması için gerekli düzenlemeleri de gerçekleştirmiştir.
Başbuğ, bol "Ama..."lı ifadelerinin arka planını açıklamaktan da geri durmadı. Buna göre, "Irak'ın kuzeyindeki oluşum ve gelişmelerin bu bölgedeki Kürtlere tarihte hiç olmadığı kadar siyasal, hukuki, askeri ve psikolojik güç kazandırdığı da diğer bir gerçektir. Ayrıca bu durumun vatandaşlarımızın bir kısmı üzerinde aidiyet modeli yaratabileceğine de dikkat edilmelidir." Yani, Kuzey Irak'ta kırmızı çizgilerimiz delinmiştir ve bu, ezmekten başka bir şey yapmadığımız Kürt "vatandaşlarımız" için bir çekim oluşturmakta; ne yapsak bunun önüne geçilememektedir!!

Camdan yapılmış devlet!


Başbuğ, İsrail devlet başkanı Şimon Peres'in "terörle mücadele" konusundaki "büyük otoritesi"ne atıfta bulunup ondan yaptığı alıntıyla, sözü, yeni Anayasa'da Başbakanlığın gücünün MGK aleyhine artırılması girişimine karşı kırmızı çizgilerini çizmeye getirdi:
Yürütmeden sorumlu politik makamlar ile askeri makamlar arasında ortak görüşlere ulaşılmasının ve kararların ortak olarak alınmasını sağlayacak düzenlemelerin yapılmasının çok yararlı olacağı düşünülmektedir.
Başbuğ'a göre, mevcut dengeler içerisinden özellikle Kürt sorununa ilişkin gerçekte özgürlük değil şovenizmden başka bir şey olmayan en küçük bir kıpırtı, devletin ayarları ile oynanması anlamına geliyordu. Bu devletin kırmızı çizgileri bir zamanlar Kürtler sokaklarda, devlet dairelerinde, okullarda, hatta evlerinde Kürtçe konuşulunca bulandırılmış oluyordu. Şimdi ise, şovenizmin rengi bir ton bile açılmaksızın özel eğitim ve öğretimde anadil kullanılmasından bahsedilmesi dahi kırmızı çizgiye tecavüz olmuş oluyordu.

Hayaller ve gerçekler!


Irak meselesine giren Başbuğ, örtük bir "Irak'a girme" tehdidinde bulunmayı da ihmal etmedi. Başbuğ, Irak’taki etnik ve bölgesel gruplar arasındaki mücadelenin esasının, "politik gücün ve Irak’ın gelir kaynaklarının paylaşımı" olduğunu pek zekice tespit ettikten sonra, biz de payımızı artırmak istiyorsak politik-askeri inisiyatifimizi artırmalıyız anlamına gelecek laflar etti:
Irak’ın kuzeyindeki oluşum ve gelişmelerin bu bölgedeki Kürtlere tarihte hiç olmadığı kadar siyasal, hukuki, askeri ve psikolojik güç kazandırdığı da diğer bir gerçektir. Ayrıca bu durumun, vatandaşlarımızın bir kısmı üzerinde yeni bir aidiyet modeli yaratabileceğine de dikkat edilmelidir.
Şii nüfusunun çoğunluğu ve İran’ın desteğine sahip olması ise sorunu daha da karmaşık hale getirmektedir.
Eh, TSK da armut toplayacak değil ya, o da "terörle mücadele" ve olmayan Türkmen kartını oynayıversindi:
Irak’taki soydaşlarımız Türkmenlerin durumu ve bir iç savaşta çatışan taraflardan birisi haline gelmesi ise Türkiye açısından çok ciddi bir durumun ortaya çıkmasına neden olabilir. Türkiye’nin bütün bu sorunları en iyi şekilde yönetebilmesi için, siyasi karar alıcılar, devletin ilgili kurum ve kuruluşları ile kamuoyunun, bu sorunların Türkiye’ye etkileri konusunda görüş birliğine sahip olmaları gerekir. Belki Türkiye’nin bulunulan şartlarda, tek başına Irak’taki gelişmelere yön verebilecek güce sahip olmadığı söylenebilir ancak Türkiye’nin gelişmeleri engelleyebilecek, maliyetleri artırabilecek bir güce sahip olmadığı da söylenemez.

Dersimiz sosyoloji!


Başbuğ, laiklik meselesini de "değerlendirmeden" yapamazdı tabii. Başbuğ, bu konuda da ordunun son dönemde dersine daha sıkı çalıştığı izlenimi veren pek materyalist "küreselleşme" tahlillerinden birini attırıyor:
Yeni kültürel kimlik arayışları, küreselleşme ve çok uluslu şirketlerin etkisiyle sosyal devlet olgusunun kaybolması, ekonomik beklentiler ve sorunlar, yaşanan büyük göç olgusu, toplumları ister istemez yeni dayanışma arayışlarına itmiştir. Bütün bunlar etnik ve dinsel kimliklere büyük bir alan açmıştır. Bu durum, cemaatleşme yapılanmasının gittikçe artmasına neden olmaktadır. Dinsel örgütlenme modelini kullanan bazı cemaatlerin yeni bir kültürel kimliğin oluşumunda dini düşüncelere büyük ağırlık verdiği de görülmektedir. Etnik kimlikleri öne çıkaran kesim ise Cumhuriyet tarihinde görülmediği ölçüde siyasallaşmıştır.

Küreselleşmenin olumsuzluklarına karşı koymak için küreselleşmenin baş aktörleri de hızla kendi ulusal yapılarını korumaya ve güçlendirmeye yönelmektedir. Bu durum ABD’de de, AB ülkelerinde de böyledir. Bu nedenle ülkeler tarafından izlenecek gerçekçi yol, "küresel düşünmek, ancak ulusal hareket etmek" olmalıdır.
Başbuğ sözlerini, "Orduların güçlerini silahlardan aldığını, ancak bir tek Türk ordusunun gücünü ulusun güven ve sevgisinden aldığı" türünden hamasetle sözlerini bitirdi.