Çarşamba, 26 Eylül 2007 (19 yıl 1 ay önce)
24 EYLÜL PAZARTESİ günü Ulucanlar katliamı içerikli bir radyo programı gerçekleştirildi. Alınteri, ÇHKM, avukat ve TİHV temsilcisinin katılımında gerçekleşen programda:
Avukat Sevil Arıcı katliamın hukuksal boyutunu, Dr. Mehmet Antmen adli raporlarla sağlık boyutunu ele aldı. ÇHKM temsilcisi, tahliye olan bir tutsak Ulucan katliamını tutsaklar üzerindeki gelişimini ve yansımalarını devrimci dayanışma boyutuyla işledi. 17:00'de başlayan program şiitler okunarak saat 19:00'da son buldu.
25 EYLÜL SALI günü saat 17:00'de Şakirpaşa Pasajı durağından Ova Mahallesi muhtarlığına kadar bir yürüyüş gerçekleştirildi. Pankart ve şehitlerin resimlerinin taşındığı yürüyüşte sık sık; "Ulucanlar Şehitleri Ölümsüzdür", "Devrim Şehitleri Ölümsüzdür", "Bedel Ödedik Bedel Ödeteceğiz", "Faşizmi Döktüğü Kanda Boğacağız", "Zindanlar Yıkılsın Tutsaklara Özgürlük", "Devrimci Tutsaklar Onurumuzdur" sloganları yol boyunca atıldı. Ova Mahallesi muhtarlığının önünde yapılan basın açıklamasından sonra eylem yine sloganlarla sonlandırıldı.
26 EYLÜL ÇARŞAMBA saat 12:30'da İnönü Parkı'nda basın açıklaması gerçekleştirildi. Açıklama için parka kortej halinde yürünerek gelindi.
YİNE AYNI GÜN saat 17:00'de bir yürüyüşde Kıbrıs Caddesi ve Obalar Caddesi'nin kesiştiği yerden Meydan Parkı'na yapıldı. Bu yürüyüşte basına açıklamasıyla son buldu.
Elimizde şehitlerimizin bayrağı
Türkiye’de cezaevleri tarihi katliamlar ve direnişler tarihidir. 12 Eylül darbesinden bugüne 27 yıllık sürece baktığımızda düzen ve devrim çatışmasını, katliamları ve devrimci tutsakların ölümüne direnişlerine tanıklık ederiz. Faşist 12 Eylül karanlığının ardından; 84 yılında başlayan tek tip elbise saldırısı ve buna karşı gelişen ölüm orucu direnişi, 91’de çıkarılan Terörle Mücadele Yasası’na hücreleri hayata geçirmeyi amaçlayan hükümlerin konulması, 91’de Eskişehir tabutluğunun açılması ve gerçekleşen direnişler, ‘95 Eylül Buca katliamı, ‘96 Ocak Ümraniye katliamı, ‘96’da hücre tipi cezaevlerinin yolunu açan faşist Mehmet Ağar’ın hazırladığı Mayıs genelgesi ve ardından başlayan ‘96 ÖO direnişi, ‘96 Eylül Diyarbakır katliamı, F tipi hücrelerin yapım startını veren ‘97 Ağustos genelgesi, hücrelere geçişin ilk saldırı provası olan ‘99 Ulucanlar katliamı, saldırıyı püskürtmeyi amaçlayan ÖO direnişi, direnişe karşı 19 Aralık katliamı ve nihayet F tipi tecrit hücreleri...
(...)
26 Eylül 1999 Ulucanlar katliamı, o güne kadar gerçekleşen katliamların en şiddetlisi ve en vahşisi oldu. İlk kez bir cezaevi operasyonunda silah kullanıldı. Özel hedef gözetildi ve 10 devrimci tutsak kurşunlarla ve vahşice işkencelerle katledildi. 100’ün üzerinde tutsak kurşun ve işkencelerle ağır şekilde yaralandı. Ağır yaralılar cezaevi hamamına götürülerek saatlerce işkenceye tabi tutuldular. Kurşunla, bombalarla öldüremediklerini hamamda kasaturalarla parçalayarak öldürdüler.
(...)
Bedenlerinden başka kendilerini savunabilecekleri hiçbir şeyleri olmayan devrimci tutsaklara faşist devlet; iş makineleriyle, ağır silahlarla, helikopterlerle saldıracak; ve saldırı sırasında bir komutanın 25-30’unu gözden çıkartın diyecek kadar azgınca bir katliam gerçekleştirmiştir.
(...)
Bu katliam yıllardır cezaevlerinde teslim alınamayan devrimci iradeyi teslim almaya dönük bir katliamdır. Devrimci tutsaklar şahsında gerçekleştirilen bu katliamla işçi ve emekçilere gözdağı vermeye çalışılmıştır. Her geçen gün daha fazla yoksulluğa ve sefalete itilen, kölelik koşullarında çalışmaya ve yaşamaya zorlanan işçileri, emekçileri daha kolay yönetebilmek için gerçekleştirilmiştir bu katliam. Devrimci tutsakları yalnızlaştırmak, toplumdan yalıtma ve teslim almak için başlatılan hücre tipi saldırısının ilk başlangıç vuruşudur Ulucanlar katliamı. Bu katliamla; Dönemin Başbakanı Ecevit; efendisi olan ABD’yi ziyaret etmenin hemen öncesinde “içeriye hakim olamayan dışarıya hakim olmaz” diyor, katliamın aslında startını veriyordu ve yanında hediye olarak Amerikan emperyalizmine devrimcilerin kanını götürüyordu.
Ulucanlar katliamı bizlere faşist devletin katliamcı yüzünü bir kez daha göstermiştir. Ulucanlar katliamı aynı zamanda bizlere devrimci tutsakların direnme geleneğini, teslim olmaktansa ölümü seçmeyi, yiğitliği, onuru ve devrimci siper yoldaşlığını da bir kez daha göstermiştir. 8. yılında Ulucanlar katliamını unutmadığımızı ve hesabını soracağımızı bir kez daha ilan ediyor, şehit düşen 10 yoldaşımızın anısı önünde saygıyla eğiliyoruz. Bizlere devrettikleri bayrağı faşist devletin burçlarına dikeceğimize söz veriyoruz.
Alınteri, BDSP, ÇHKM, DHP, ESP, Mücadele Birliği