Perşembe, 11 Ekim 2007 (19 yıl 1 ay önce)
Diyarbakır'da bir polis aracına yönelik gerçekleşen saldırının ardından olay yerine giden bir polis panzeri 69 yaşındaki Emine Arık'ı ezerek öldürdü.
Görgü tanıkları, panzerin aşırı hız yaptığını ve Arık'a çarptıktan sonra yaşlı kadını bir süre panzerin altında sürüklediğini anlattılar.
Olay yerinde savcılık tarafından göstermelik bir inceleme yapılırken savcı, görgü tanıklarını dinlemeye dahi gerek görmeyerek olayın üstünü şimdiden örttü.
Batman'da yüreğimi panzer ezdi
İnsanların yüzlerine bakıyorum; gözlerinde, yüzlerindeki çizgilerde yolculuğa çıkıyorum. Sahi, bir insanın yüzüne nasıl anlam yüklenir, gözlerinde nehir gibi akıp giden duyguların sularında nasıl yüzülür?
Hasret Birsel, Aktüel Bakış, 1 Eylül 2007
(...)
Kırmızı, mor, yeşil, pembe ve beyaz saten türbanları ile çok şık giyinmiş türbanlı genç kızlar çarpıyor gözüme. Batman bir Kürd şehri. Üzerinde büzgülü eteği, başında beyaz leçeği ile gezen kadın hiç mi yok sorusu takılıyor aklıma. Oturduğumuz pastanenin camından dışarıyı gözlemliyorum; elinde siyah bir poşetle özlemini duyduğum leçekli bir kadın geçiyor önümden. Tam bu esnada garip bir şey oluyor, aniden rüzgâr çıkıyor, gözlerimle kadını izlerken rüzgârın şiddetini artırmak ister gibi askeri bir panzer görünüyor. Batman’ın en işlek, belki de tek olan ana caddesinde panzerler biri birini izliyor. Yıllardır halkımdan kopuk değilim, ben o toprakların çocuğuyum, orada olup biteni biliyor, acılarını hissediyor ve yaşıyorum diyen herkes gibi ne çok yanıldığımı düşünüyorum. Hayır, Hasret diyorum, sadece biliyorsun; duydukların için okuyup öğrendiklerin için acı çekiyorsun. Ama yaşamak farklı... İlk kez iliklerime kadar bu topraklarda yaşamanın ne olduğunu hissediyorum. Göz pınarlarımdan akan yaşı gören arkadaşın biri "Burası hep böyle, biz alıştık artık" diyor. Kimilerine göre bölücülüğün merkezi olan Batman’ı ve Batmanlıları sindirmek için mi ana caddeden sürekli geçiyor bu panzerler? İstanbul’da, Ankara’da ve diğer illerde neden bu görüntülere rastlamıyoruz. Alışamıyorum, alışmak da istemiyorum.
Alışmak yani kabullenmek susmayı gerektirmiyor mu? Gördükten sonra yaşayıp, boynuna bir hamail gibi astıktan sonra susabilir mi insan? Susacak mıyız, susacak mısınız? Bir kör kurşuna kurban giden (faili belli) faili meçhul olan çocuklar töreye, intihara kurban edilen kadınlar, açlığa mahkûm edilen insanlar ve vicdanınız sizi sorgulamayacak mı? Eğer ben rahatım, benim için sorun yok diyorsanız size iyi uykular.