Perşembe, 11 Ekim 2007 (19 yıl 1 ay önce)
Samsun, Malatya, Denizli, Urfa, Diyarbakır, Niğde, Antep ve diğerleri... Emekçi Türk, Kürt, Arap çocuklarının cesetleri toprağa gömüldü. Burjuvazi, geride kalanların gözyaşlarıyla eğleniyor, alıp satıyor...
Zehraları ağlatan Güneşleri söndüren kim? Faşist rejim, kapitalist sömürü düzeni. Fakat sermaye medyasının şu yaptıklarına da bakın; iğrençliğine, ikiyüzlülüğüne. Burjuva basının birinci sayfalarından Mustafa Koçların, Yaşar Büyükanıtların yüzü sırıtıyor... Ve aşağılık şoven salyalar, kan histerisi.
Kan ziyafeti
Türk Silahlı Kuvvetleri'nin Kürt illerinde devam eden operasyonları sırasında PKK gerillaları tarafından öldürülen 15 askerin yakınlarının gözyaşları ve yoksullukları burjuva medyanın manşetlerinde; şovenizmin, halklar arasında düşmanlığı körüklemenin, kan ziyafetinin katığı yapılıyor her şey.

Urfalı Kasım Aksoy'un kızları çıplak ayaklı Güneş ve Zehra da burjuva medyanın manşetlerinde, sür manşetlerinde, sahiplerinin malı köşelerinde...
2 yaşındaki Zehra'nın çorapları delik deşik, 3 yaşındaki Güneş'in ayağında onlar da yok.
İşte bu manzaradan egemenlerin 4'ncü kuvveti olan medya şovenizm devşiriyor.
Ve yine öldürülen askerler arasında yer alan Antepli Mehmet Coşkun... Altı yaşında fabrikaya giren, 13 yaşında evini geçindiren, yaşadığı "ev"in pencereleri dahi olmayan, 20'sinde ölen Mehmet Coşkun da yürekleri hedefleyen şovenist propagandanın malzemesi yapılıyor.
İlla ölmek gerekiyor...
Burjuva medyanın Zehraları, Güneşleri, Mehmetleri görmesi için işte bu gerekiyor; ölmek veya öldürmek... Aşağılık düzenlerinin devamı için, karları için, saltanatları için...
Neden 10 oda, 3 salon, 3 banyo, 1 havuzlu, tripleks bir evin hiçbir zaman yas evine dönüşmediğini sormadan yokluklardan şovenizm yaratıyor...
6 yaşındaki çocuğun fabrikada çalışması kimin ayıbı
6 yaşındaki bir çocuğu fabrikada çalıştırmak suçtur. Fabrikada çalışmak zorunda bırakmak da... Mehmet Coşkunlar ise, 6 yaşında halı fabrikasında işçiliğe, kaportacılığa, hamallığa gider. Ve sanayi cehennemlerinde dayakla, hakaretle, aşağılanarak, bedenleri parçalanarak hala çalıştırılıyor küçük Mehmetler... Bunun haber olması gerekmez; iş cinayetinde ölmesi de; ama Mehmetler onlar için dağda ölerek sofralarına gelirse haber olur...
Bu fotoğraflarda ne görüyorsunuz?

Babaları ölen Zehra ile Güneş'in delik çoraplarında, Mehmet Coşkun'un yaşadığı evin fotoğraflarında neyi görüyorsunuz? Gurur tablosu mu yoksa kimin kime karşı savaştırıldığını mı?
Samsun'dan, Niğde'den, Denizli'den toplayıp Kürt dağlarına gönderilen emekçi çocukların kanı kimin için, neden akıtılıyor? Gabar Aynası'nda ölen Kürt, Türk emekçiler olurken, sahibinin sesi medyanın kan çığırtkanı yazarları sınır ötesi istiyor bir de. Ölecek olan nasıl olsa yok ve yük olanlar, normal zamanlarda kendileri için görünmez olanlar... Çünkü kapitalist düzenleri kan ister; emekçi kanıyla, yoksulluğun büyümesiyle beslenir. Sınır ötesinde, sınır içinde her yerde emekçi çocukları ölecek ve öldürecek ki onların düzenleri sür git devam edebilsin.
Unutma, affetme, onlar için savaşma!
Gabar aynasından yansıyan kanlı rejimin, kapitalist sömürü düzeninin gerçek yüzüdür; bunu unutma!
Halkları birbirine düşman ettiren, Kürdü Kürde kırdıran, Kürdü Türke linç ettiren bu düzendir; asla affetme!
İşçi çocuklarının eline silah tutuşturup dağa süren burjuvazi ve uşaklarıdır. Onlar için savaşma!...
Onlar için senin görünebilir olman için acının dahi para etmesi gerekiyor. Ve Shakespeare'in dediği gibi
"Gözyaşınla da eğlenir, onu da alır satar bu dünya..." İşte bu yüzden bu dünyayı yıkmak için savaşmalı; Kürt, Türk, Arap bütün halklardan emekçi sınıflar birbirimize karşı değil kapitalist sömürü düzenine karşı savaşmalıyız.