Çocuğunuzun oynadığı oyuncağa bir daha bakın; onda ne görüyorsunuz?
Pilsan, İstanbul’un 1. Sanayi Bölgesi Kıraç‘ta, büyük ölçekli bir oyuncak fabrikası. Her yaştaki çocuğa hitap eden envai çeşit oyuncak üretiyor. Bebe oyuncakları mı istersiniz, sokaklardan evlere oyun parkları mı, kurşun askerler mi istersiniz, eğitici oyunlar mı, bisiklet mi, yoksa akülü arabalar mı...
Pilsan'ın sahiplerinden Raşit Akar, ürettikleri oyuncakların yüzde 70'ini ihraç ettiklerini, katıldıkları uluslararası fuarlarda Çinli oyuncak üreticilerinin Pilsan'ın geniş ürün yelpazesini görünce şaşkınlıktan donakaldıklarını söylüyor.
Bir Pilsan işçisi "Çocukluğumda hiç oyuncağım olmadı. Şimdi burada, mesai bitene kadar oyuncaklarla oynuyorum!" diyor.
"Hedefimiz her zaman dünya çocuklarının ruh ve beden sağlığıdır" diyen Pilsan, işçilerin bu yoksunluğunu da kara tahvil ediyor. Asgari ücret dışında işçilere tanıdığı tek sosyal hak, oyuncak üretirken bir yandan da onlarla oynama oluyor.
Ürettikleri oyuncakların değişim değeri Pilsan’a sermaye olarak birikirken; kullanım değeri, asla geri gelmeyecek geçmişin bugünden yeniden üretiminin hayalleri olarak birikiyor. Geçmişten geleceğe, gelecekten geçmişe bu hayalleri ki bir servisten dahi yoksun kılınan Pilsan işçilerini her gün, evden işe, işten eve yürütüyor.
O oyuncakta şimdi ne görüyorsunuz?