Cumartesi, 27 Ekim 2007 (19 yıl 2 hafta önce)
Esir oğlu İrfan’ın kurtarılması amacıyla avukatları aracılığıyla, eski İnsan Hakları Derneği Genel Başkanı ve şimdi DTP Diyarbakır Milletvekili Akın Birdal’la görüşerek, yardım talep eden Halil Beyaz, devletin ilgisizliğini de teşhir etti.
Halil Beyaz, iki gün önce kendisine postacı aracılığıyla Başbakan Tayyip Erdoğan, Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehdi Eker ve Devlet Bakanı Murat Başesgioğlu’ndan taziye mesajı geldiğini belirterek şöyle konuştu:
İki gün önce evimize postacı geldi. Bana ‘Şehit babası sen misin’ dedi. Ben de ne olduğunu öğrenmek için ‘evet’ dedim. Başbakan ve iki bakandan gelen ve ‘Oğlunuz şehit oldu başınız sağ olsun’ denilen telgrafı okuduğumuzda aile olarak yıkıldık. Biz oğlumun kaçırıldığını ve halen yaşadığını biliyoruz. Şimdi biz buna mı, yoksa Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı’na mı inanalım?
Dış hedefler iç başarılar
Türk Silahlı Kuvvetleri'nin; PKK gerillaları tarafından esir alınan 8 Türk askerinin dünya medyalarına yansıyan görüntüleri ve aileleriyle telefon görüşmelerinden sonra artık gizlenemeyen durumla yerle bir olan prestijini toparlayarak yeniden ayağa dikme çabalarında buraya kadar.
Bir yandan ordu öte yandan süreçten azami yemlenme hırsıyla toplumsal gericilik birikimine oynayan MHP ve CHP başta gelmek üzere bilimum faşist teşkilat tarafından Türk-Kürt kutuplaşması kanırtılıyor.
Yalnızca
'bölünme korkusuyla' değil, tekelci/asalak kapitalistlerin; petrol ve Ortadoğu'da sınırların değiştirilmesi sürecine dahil ve ille de müdahil olma yönündeki ısrarın mesajının iletilmesi gayretiyle
'tarihi bir mutabakat' ile çıkartılan tezkere ellerinde patlasa da, içerdeki çatlak sesleri, karşıt dinamikleri bastırmak ta kötü günün karı olarak fena bir bedel sayılmazdı.
Başarıları: Kitlesel düşmanlık zemini
Başbakanınından Genelkurmay Başkanı ve kuvvet komutanlarına, muhalefetinden medyanın yardakçı alaylarına, sivil soslu kontra örgütlerine, lisesinden üniversitesine sözüm ona eğitim-öğretim kurumlarının cüppeli seferberlikçilerine Türk faşizminin kadrolu güçlerinin, tüm enerjileriyle gerçekleştirdikleri yüklenme emperyalizmin duvarlarında eriyip gitti.
Geride rejimin iyice çıplaklaşan faşist karakteri, Türk ve Kürt işçiler arasında kanırtılan güvensizlikler, kitlesel düşmanlık düzlemine sıçrama eğilimine sokulan önyargı ve korkular kaldı.
İstanbul başta olmak üzere bir kısım şehirde, kirli savaş ve zorunlu göç mağduru Kürt emekçilerin sığındıkları derme çatma barakaların sokak ve mahallelerinde bir tehdit sloganı daha sık görülmeye başlanıyor:
'Bir gece ansızın gelebiliriz!'
Onunki inşaat işçisi çocuğu; doğuştan 'kayıp'
Emperyalizmin yani efendilerinin karşısında her daim boynu kıldan ince, kuyruğu bacaklarının arasında olan faşizmin her renkten organizasyonu ve temsilcileri, petrol bulamayınca halkların kanıyla döndürmeye çalışıyorlar tekerleklerini.
Tutsak askerin babası Halil Beyaz'ın açıklamaları bu süreçte daha da önemli ve anlamlı hale geliyor.
Bir baba olarak Başbakan’a oğlu için ‘Amerika’da şehit oldu’ diye haber verilseydi acaba ne yapardı, ne ederdi, ne düşünürdü? Sonradan da böyle bir şeyin olmadığını kendisine söyleselerdi o zaman ne yapardı? Kendisininki de evlat, bizimki de. Onunki Başbakan çocuğu olabilir, bizimki de bir inşaat işçisinin çocuğu. Sonuçta biz de insanız. Bana göre insan insandır.
Kendisi ve çocuğu için ne kadar geç kalmış olursa olsun sıraya sokulmak istenen diğerleri ve geleceğimiz için ne bu sözlerin ulumalar arasında yitip gitmesine ne de emeğimizle varolan onurumuzun kapitalistlerin bilançolarının petrol karası sayfalarının kar hanesinin yazılmasında alet edilmesine izin verilemez.
Savaşsız bir dünya için
Proletaryanın kapitalistler için dökülecek kanı yoktur. Türk işçinin düşmanı Kürt işçi değil, emek gücü ve onurunu 365 gün ve 24 saat sömüren, yoksunluklarla sırtını duvara dayayan, örgütsüzlükle bilincini kendi sefahatına zincirleyen tekelci kapitalistlerdir.
Üzerinde devasa bir ırkçı-şoven propaganda aygıtı çalıştırılan asker üniformasındaki işçiler hakkında bile, Genelkurmay'ıyla, Başbakan ve Bakanlarıyla rejimin, onların endişe ve merak içindeki aileleriyle dalga geçer gibi
'öldüler', 'yok haber alınamıyor' vb. bilgilendirme faaliyetleri hangi safta olunması gerektiğinin, proletaryanın gerçek düşmanlarının kimler olduğunun göstergesidir.
Onlar karanlık savaşların pususuna yatadursunlar proletarya güneşin doğuşuyla birlikte şalterlere uzatmayacağı ellerinin üretkenliğini
'Yaşasın Sosyalist Türkiye' ve
'Halkların Kardeşliği' şiarını sınıf düşmanı kapitalistlerin suratına çarpmak üzere sokaklara taşabilmelidir.
Çünkü düşmanlıkların ve savaşların olmadığı bir dünyayı yalnız proletaryanın devrimci, enternasyonalist iradesi yaratabilir.