Galeyandan bir parodi

Pazartesi, 5 Kasım 2007 (19 yıl 6 gün önce)

Şoven galeyana katılanlardan, katılmanın da ötesinde kafayı çekip çekip histerik galeyanlardan birini "gaza getirenlerden" biri o. Bununla da kalmıyor, cep telefonuna görüntülerini çektiği alkollü-esrarlı linç galeyanını, işyerinde bağıra çağıra ve görüntülü "belgeleriyle" her önüne gelene anlatmayı marifet sanıyor.

O kadar çığrından çıkmış ki, başını çekenlerden biri olduğu galeyanda, alkollü-esrarlı bir güruh olarak, Kürt mahallesine girilip korkunç olaylara yol açmalarına ramak kalmış olmasına karşın anlatırken büyük bir kahraman pozlarında kendinden geçiyor!

Celladı gibi olmak

O bir taşeron işçisi. O, aynı zamanda ezilen mezhepten, bir Alevi. İşyerinde abartılı Alevi dövmeleriyle ve takılarıyla dolaşır. İzin günlerini dahi işyerinde çalışarak geçirir, en büyük korkusu işini kaybetmek. Taşeron işçisi bir Alevi olarak yaşadığı dışlanmışlık ve ezilmişliğe karşı, abartılı davranışlarla sürekli dikkat çekme ve çevresine kendini kabul ettirme çabası içindedir.


Yaşadığı eziklik ve kimlik sorununu bir "ezen"e dönüşerek aştığını sanıyor. Bu sistem tarafından yılların ezilmişliğinin, hiçleştirilmenin, yok sayılmasının öfkesini, acısını kendisinden de fazla ezilenlerden çıkartmayı "kahramanlık" sanıyor. Lümpen şoven histeri alemlerinde ne kadar insanlıktan çıkarsa o kadar "adam yerine konulacağını" sanıyor! Öylesine kendinden geçmiş ki, kendisi gibilerin cellatı olan ülkücü faşistlerle nasıl aynılaştığının bile farkına varmadan işte böyle anlatıyor:

Bir akşam içmişiz

Akşam bir grup arkadaşla içmişiz, ama öyle bir içmişiz ki kafamız yerinde değil. Ne yapalım ne yapalım diye düşünüyoruz. Yolda yürürken karşıdan mahalleden bir grup arkadaşı gördük. Onlar da esrarı çekmişler, onlarda da kafa yerinde... Bir araya gelince olduk mu 10-15 kişi. Hadi yürüyüş yapalım dedik. Bir tane bayrak bulduk. "Şehitler Ölmez Vatan Bölünmez", "PKK'ya Ölüm" sloganlarıyla mahallenin içinde turluyoruz. Esenler Atışalanı derken ta dereye kadar inmişiz. Sokakta duyan, gören, pencereden bakanlar... peşimize katılanlar da çok fazla. Gecenin bir yarısı ama kimse bir şey söyleyemiyor. Aşağıya Bağcılar tarafına yöneliyoruz, bu arada Ülkü Ocakları da gelip katılmış. Yol boyunca çoğunlukla Kürtlerin çalıştırdığı korsan taksiler bizi gördükçe kaçtılar. Bağcılar'a kadar indik aşağıya, önümüzü polis kesti. Bir dönüp baktığımızda 15 kişiyken bin 500 kişi olmuşuz. Polisin kestiği noktanın ardında Kürt mahalleleri vardı. Biz ordan sonra ayrıldık. Çünkü Ülkü Ocakları vardı, onlar gider DTP'ye saldırır, olay büyür diye düşünerek "bizden bu kadar" diyerek ayrıldık.

Pabucun pahalı olduğunu göstermek gerekir

O hak ettiği dersi aldı! Fakat sefalet birikimi arttıkça bir sigara parasına adam öldüren tetikçiler gibi toplumsal hiçleştirme arttıkça bir milliyetçi ruh gıdıklaması adına kendisi gibi ezilenlerin celladı oluverenler de az değil. Bu pabucumun "kahramanlarına" pabucun pahalı olduğunu göstermek gerekir! Diğer taraftan, bu gibi çok sayıda örneğin gösterdiği, sınıf mücadelesinin boşluk tanımadığı, devrimci militan sınıf savaşımı kanallarının dişle tırnakla açılması gerektiğidir.