Sağlık çalışanı bir okurumuzun, Kürt bir işçi ile yaptığı sohbet:
Abdulsamed, yedi çocuk babası, Diyarbakırlı Kürt bir işçi. Hiç okumamış, bu yüzden de çocuklarını okutmayı çok istiyor; şimdilik okutabiliyor da.
Tuğla işinde çalışıyor, ustabaşı. Maaşı artmış ama sağlığını bozan işin zorluğu yine aynı ve yine bir yıllık çalışmasına karşı sigortası 5-6 günlük yatırılıyor ancak. Nedenini sorduğumda "Ne yapalım devlet patronun yanında" diyor. Patronla konuştuğunda ise patron olanca pişkinliği ile "Ben devleti kazıklıyorum sizi mi kazıklamayacağım" demiş.
Sendikal hakları yoktu açıkcası; nasıl kazanılacağını da bilmiyorlardı. Ama Diyarbakır'ın büyük kentler kadar pahalı olmadığından kendilerini şanslı görüyorlardı. Elbette sağlığının sürekli bozulması ve ciddi hastalıkları çalıştığı işten kaynaklanıyordu. Daha bir çok emekçi gibi devlet hastanelerinden ümidini kesmiş ve özel hastanelere başvuruyordu. Yine de diğer emekçilerden "şanslıydı", borcu harcı olsa da Ankara'da hastanede tedavi görebiliyordu.
Son günlerde yaşanan olayları sorduğumda, bölge halkı olarak barış istediklerini, kendi oğlunun da yakında askere gideceğini söyledi. Sınır ötesi harekat konusunda ise çok endişeli, asıl kanın kendi memleketlerinde döküleceğine inanıyor.
Medyanın açıklamalarını özellikle de esir askerler konusunda çok çelişkili buluyordu Abdulsamed. Bölge halkı olarak daha çok Roj TV'yi izlediklerini ama onun da açıklamalarının çok inandırıcı olmadığını belirtiyor. Son çatışmada sadece 2 PKK'linin öldürüldüğünün söylenmesini inandırıcı bulmuyordu. Kendilerinin ne istediğini sorduğumda "Kendi dilimizi konuşalım, kültürümüzü yaşayalım ve çocuklarımız Kürtçe derslerin işlendiği okullarda okusun" diyor.
Son seçimlerde DTP'ye oy vermek istemişler ama bölgede jandarmanın baskısıyla veremediklerini söylüyor. Eğer bu baskı olmasaydı DTP'nin barajı bile aşabileceğini belirtiyor.
Son olarak korucularla halkın arasının nasıl olduğunu sorduğumda kaçamak bir cevap veriyor: "Valla bize kimi iyi kimi de kötü".
Kürt işçi Adbulsamed'le, zamanımız sınırlı olduğundan konuşmamızı burada bitirdik..